Locatie: de Ardennen en Gent

Opnameduur: 64 dagen Zender Canvas

Release: ten vroegste najaar 2020

'Tien obesitaspatiënten gaan samen op dieetkamp naar de Ardennen. Klinkt misschien als het begin van een flauwe mop, maar het tegendeel is waar', vertelt Dominique Van Malder (l.), die met Albatros zijn eerste stappen als tv-scenarist zet. 'De deelnemers beseffen al snel dat ze ook hun mentale overgewicht moeten zien kwijt te raken. De training gaat veel dieper dan 'eet minder en sport meer'. Elk personage draagt een trauma of probleem met zich mee dat moet worden aangepakt.' De zwaarlijvige deelnemers worden gespeeld door onder meer Ruth Beeckmans, Benny Claessens, Isabelle Van Hecke en Van Malder zelf, terwijl Tom Ternest, Janne Desmet en Radio Gaga-collega Joris Hessels de onconventionele coaches vertolken.

De dingen die onze personages meemaken, zijn voor iedereen herkenbaar. Alleen troost de ene zich met eten, terwijl de ander naar drank of drugs grijpt.

Het idee voor de reeks groeide organisch na Van Malders ontmoeting met Wannes Destoop (m.), die eerder hoge ogen gooide met zijn kortfilm Badpakje 46, die in Cannes de Juryprijs in Cannes in de wacht sleepte. 'Wannes had het al over obesitas in zijn kortfilm, en ik ben zelf een ervaringsdeskundige. Al snel hebben we besloten daar iets mee te doen.' Elke aflevering (acht in totaal) wordt verteld vanuit het standpunt van een ander personage. Van Malders Raf 'is een gescheiden vader die opnieuw inwoont bij zijn moeder (Tania Van der Sanden) en als leraar gebukt gaat onder het pestgedrag van zijn leerlingen en collega's. Hij gaat mee op kamp om zijn leven weer op de rails te krijgen, én omdat zijn zoon zich zorgen maakt over zijn gezondheid.'

Er zit zeker iets autobiografisch in Raf, maar eigenlijk heeft Van Malder stukjes van zichzelf in elk personage verstopt. Ook kijkers zonder overtollige kilo's zullen zich trouwens herkennen in de reeks. 'Het had evengoed over tien anorexiapatiënten of tien topmodellen kunnen gaan. De dingen die onze personages meemaken, zijn voor iedereen herkenbaar. Alleen troost de ene zich met eten, terwijl de ander naar drank of drugs grijpt. Het lichaam is ook maar een decor, het gaat om wat er zich daarbinnen afspeelt.'