Elke week is er een moment waarop iedereen even verontwaardigd is over een nieuwe voetbaltransfer.
...

Elke week is er een moment waarop iedereen even verontwaardigd is over een nieuwe voetbaltransfer. Veel redacties blinken dan telkens weer uit in creativiteit door het loon of de betaalde afkoopsom uit te drukken in glazen wijn, Ferrari's, appartementen aan de Belgische kust of, als PSG er iets mee te maken heeft, stokbroden of iets anders dat enkel in Frankrijk bestaat. Daarnaast wordt berekend hoeveel de jongste voetbalgod verdient per seconde, minuut, uur, dag, week, maand en jawel, per jaar. Soms kun je ook je eigen inkomen vergelijken met de 500 miljard per jaar die iemand met een onnozel kapsel krijgt om op tijd naar de training te komen in een Bentley. Dat gezegd zijnde krijg ik mezelf er niet toe om me erin op te winden. Er is nu eenmaal een gigantische bubbel rond dat voetbal ontstaan, aangestoken door hallucinant hoge, maar blijkbaar te verantwoorden tv-rechten, heel dure maar ongelooflijk goed verkopende merchandising en mensen met ontzettend veel kapitaal die zo'n topclub als een soort prestigeproject beschouwen. Dat daar dan een paar honderd twintigers die goed kunnen voetballen vreselijk rijk van worden, tja. Goed voor die boys en hopelijk rijden ze met hun Lamborghini's niet te snel door de bebouwde kom. Toch wond ik me deze zomer wel geweldig op toen ik zag hoe de ene na de andere voetbalmacho het vrouwenvoetbal moest ridiculiseren omdat, jawel, de mannen beter kunnen voetballen dan de vrouwen. Het niveau dat de vrouwtjes haalden, was natuurlijk niet te vergelijken met dat van die mannen. En hahahaha en schenk ze nog eens vol. En eerlijk gezegd: ik mag het godverdomme hopen! Stel je maar eens voor dat die vrouwen even goed of zelfs nog maar bijna even goed konden voetballen. De scherven van de mannelijke ego's waren ze binnen vijf jaar nog aan het opvegen. Decennia van onbegrensde middelen voorsprong. Decennia van socioculturele voorsprong. Maar kijk, zeg. We doen het toch maar lekker beter, als mannen. Ik hou van goed voetbal kijken en vind heel het gedoe errond zelfs deel van het entertainment. Maar van het moment dat iemand gaat denken dat de compleet ridicule, opgeblazen pseudorealiteit van dat eenvoudige balspel iets is dat je echt serieus mag nemen, of wanneer iemand de prestaties van de schandelijk overbetaalde trainers en spelers wil vergelijken met iemand die een gewone job heeft en in het weekend en op vrije avonden gaat oefenen om zo goed mogelijk te leren trappen, ja... dan is het geduld wel meteen op. Dus wat we moeten doen als we de op zich al vrij belachelijke en zinloze vergelijking willen maken tussen vrouwen- en mannenvoetbal, dan graag met het mannenvoetbal uit de vroege jaren 1950, toen de professionalisering voor de mannen stilaan op gang trok. En tot dan wil ik er niks meer over horen. Behalve als er tv-rechten naar de vrouwencompetitie gaan waar Neymar langer dan een halfuur voor moet werken of ter waarde van meer dan 50 stokbroden.