HET MOMENT

De klas & Pano: Wie is Schild & Vrienden echt?

Zoals het een goed tv-programma betaamt, past het idee achter De klas op een Post-It: zet een BV voor de klas en laat haar/hem lesgeven over iets wat met haar/zijn vakgebied te maken heeft. Maar wat het programma in zijn tweede seizoen echt vleugels gaf, was die memorabele tv-avond, woensdag 5 september, waarop het door een speling van het lot net voor de beruchte Pano-reportage over Schild & Vrienden op antenne kwam. Dina Tersago en haar heel diverse klas uit Diest werden diametraal tegenover een homogene groep hooggeschoolde, welgestelde blanke jongeren geplaatst, waarbij nog eens pijnlijk duidelijk werd dat die laatsten door hun afkomst en opvoeding geen schijn van kans maakten.

Pano

Vooraan bij Dina zat een Syrisch meisje naast iemand die nog met zijn gender jongleerde, en de week erop zat achteraan in het klasje van meester Jani Kazaltzis een vinnige allochtoon naast een stoner met een modefetisj. Een meisje vond zichzelf te dik en werd door haar klasgenoten prompt teruggefloten - niet uitgefloten, want niemand vond dat een strak figuur en het moederschap haar voornaamste plichten waren. Zelfs de strevers werden niet scheef bekeken. Zo gaven de jongeren in De klas je een keer per week het gevoel dat iedereen van de wereld was, en de wereld van iedereen. Maar dat is intussen ook alweer rechtgezet.

DE TREND

Zelfde programma, 20 jaar later

De klassieke zenders doen het qua kijkersaantallen nog altijd goed, maar lijken met het oog op de digitale toekomst geen al te dure dingen meer te bestellen, tenzij fictiereeksen die eventueel elders kunnen verpatst worden. Dat de strijd met de digitalisering gestaakt is, zie je ook aan de toon van hun programma's, die er vooral op gericht zijn de klassieke kijker te geven wat hij wil: meer van hetzelfde.

Zelfde deur, 20 jaar later © © VRT - 2018

Dat gebeurt met nieuwe seizoenen van succesvolle formats - zoals een Tom Lenaerts-quiz op zondagavond en The Voice op VTM - of klassiekers als Expeditie Robinson, De mol (allebei VIER) en Boer zkt vrouw (VTM). VTM bestelde na het succes van Groeten uit... bij productiehuis Lecter Media een tweede nostalgieshow, Wat een jaar!, en heeft met CAZ een broertje dat zich exclusief op de aan déjà vu's verslaafde mannelijke veertiger richt.

Maar omdat de ware comakijker toch bij Eén blijft hangen, hebben ze daar Martin Heylen gevraagd om zijn onweerstaanbare Man bijt hond-kunstje nog eens over te doen. Zelfde deur, 20 jaar later is alweer een concept dat op een Post-It past en net als De klas een programma van Woestijnvis. Het heroplevende productiehuis is zo het enige dat qua kijkcijfers kan wedijveren met het oppermachtige Thuis.

HET EXPERIMENT

Voor de jongens

De speeltuin van Woestijnvis zal Eén echter nooit meer worden. Voor experiment, jeugdige geestdrift en afwijkende tv is er alleen nog Canvas, waar De ideale wereld het nog altijd goed maakt, dankjewel. Jan Jaap van der Wal heeft Otto-Jans eeuwige ironie ingeruild voor een mespunt ergernis, een lepel boosheid, een vork sarcasme en een slok venijn, en dat werkt ook. De filmpjes zijn net als vroeger hit and miss, en verder is DIW nog altijd een vrijhaven voor uw kritische geest.

De ideale wereld © © Sofie Silbermann

Voor de mannen die vonden dat het door #MeToo nu al een jaar lang te vaak over vrouwen gaat, was er op Canvas intussen ook Voor de mannen. De onberispelijke Xavier Taveirne ging daarin praten met homo's uit vroeger tijden, en ontlokte een van zijn gastheren deze universele boutade: 'Een rooie zakdoek in de achterzak stond voor fistfucking, zwart was sm, geel plasseks. Dat bestond allemaal al in die tijd, hoor.' Pas toe op 'depressies', 'seksueel misbruik', 'misbruik in de kerk', 'transgenders', 'domweg ongelukkig zijn'... Alles bestond altijd al. Dat we dat nu ook mogen wéten, is de voornaamste vooruitgang die we in deze achteruitbollende eeuw al geboekt hebben. Voor de mannen had naar vorm, tempo, relevantie en afwerking perfect op Eén gekund en krijgt naar verluidt een vervolg met Voor de vrouwen, waarin Sarah Bettens het van Taveirne zou overnemen.

Voor de mannen © © VRT

DE ONLINE COMPONENT

Met James in bed

De slimste mens ter wereld, intussen toe aan jaargang zestien, levert sinds enkele jaren dagelijkse content aan de Vlaamse nieuwssites, zodat u de beste fratsen niet langer zelf hoeft te herhalen bij de koffiemachine. Een succesvol procedé, dat sindsdien ook ingang vond bij Temptation Island, Blind getrouwd en Boer zkt vrouw. Vooral de aan Medialaan gelieerde merken zijn er sterk in: indien ze het nieuws niet uit hun eigen loonslaven persen (de onfortuinlijke Bo Van Spilbeeck), dan zeker uit hun tv-programma's. Zo komt het dat een programma als Make Belgium Great Again ondanks matige kijkcijfers en nog matiger recensies toch een paar rimpelingen kan teweegbrengen.

Make Belgium Great Again © Make Belgium Great Again

Dat Gert Late Night (VIER) stilaan uitgroeit tot een talkshow waar ze aan de Reyerslaan en ten huize Lieven Van Gils zenuwachtig van worden, komt onder meer door het met één oog op het internet gemaakte item waarin James Cooke met een gast het bed induikt voor een rondje intiem gezwets. Gert Late Night is voorts een volkse klucht met een slecht pratende gastheer en een blinde copiloot, maar wel met een geniale insteek: breng de roddels en de interviewstijl van Dag Allemaal, nog altijd hét tijdschrift voor de nuchtere Vlaming, naar het scherm. Je moet het Gert Verhulst nageven: hij kan goud spinnen uit stront.

Gert Late Night