' Insatiable is just another fatphobic TV show we don't need', kopte Dazed. In een opiniestuk in The Guardian klonk het: 'De fatshaming in Insatiable is gevaarlijk. Doe het niet, Netflix.' Nog voor de nieuwe reeks effectief te zien was, regende het bakken kritiek. Bij het ter perse gaan van dit nummer tekenden al meer dan tweehonderdduizend mensen een petitie om de release tegen te houden. Netflix lijkt voorlopig niet te zwichten - de première is gepland voor 10 augustus -, maar een bevalling zonder complicaties wordt het in ieder geval niet.

Insatiable lijkt te vervallen in het cliché van het lelijke eendje: wie niet voldoet aan het schoonheidsideaal, moet een metamorfose ondergaan om een boeiend leven te leiden.

Insatiable zou namelijk fatphobia of cacomorfobie - een afkeer voor dikke mensen, zeg maar - in de hand werken en eetstoornissen veroorzaken. Heftige beschuldigingen aan het adres van een serie die nog niemand heeft gezien, maar de plot schiet bij veel mensen in het verkeerde keelgat. Hoofdpersonage Patty is een zwaarlijvige scholier die wordt gepest en mistroostig door het leven slentert. Tot een dakloze man haar in het gezicht slaat en ze aan haar kaak wordt geopereerd. Omdat ze daardoor moeilijker kan eten verliest ze zoveel gewicht dat ze na de zomervakantie de schoolpoort binnenhuppelt als een knappere, slankere en zelfverzekerdere versie van zichzelf. Ze grijpt die gelegenheid aan om wraak te nemen op haar haters, die nu allemaal in de rij staan om vriendjes te worden. Oftewel: Fatty Patty wordt Hot Patty en leeft nog lang en gelukkig.

#NotYourBefore

De verhaallijn van Insatiable getuigt niet alleen van weinig creativiteit, de serie zou bovendien gevaarlijk kunnen zijn. 'Nu kan ik het ex-dikkerdje zijn dat veranderde in een nerd, een atleet of een prinses', kwettert slanke Patty enthousiast. Alsof 'dik' een identiteit op zich is die je belemmert iets anders te zijn dan dat. Volgens critici werkt de reeks een ongezonde dieetcultuur in de hand. Jezelf noodgedwongen uithongeren na een kaakoperatie en dat afschilderen als iets positiefs is niet bepaald een voorbeeld van body positivity. Zeker voor jonge meisjes - de doelgroep van de reeks - die al worstelen met hun zelfbeeld kan het een eetstoornis triggeren.

'Pesten is niet oké', had de boodschap van Insatiable moeten zijn. In plaats daarvan is het voor veel mollige mensen een slag in het gezicht. De reeks lijkt te vervallen in het aloude cliché van het lelijke eendje. Wie niet voldoet aan het schoonheidsideaal moet een spectaculaire metamorfose ondergaan om een boeiend leven te leiden (zie ook: Ugly Betty, Just Friends, Monica van Friends en onze eigen Sara).

Daarmee verliezen de makers iets essentieels uit het oog: niet iedereen met overgewicht zit zielig in de zetel met een pot ijs te dromen van een slank lichaam. 'Al veel te lang krijgen vrouwen en jonge, beïnvloedbare meisjes hetzelfde verhaal te horen: om populair, aantrekkelijk en in zekere zin een waardig mens te zijn, moeten we slank zijn', leest de uitleg bij de petitie op Change.org. Als tegenreactie postten zwaarlijvige mensen massaal foto's van zichzelf met de hashtag #NotYourBefore. Want jawel: ook dikke mensen kunnen perfect tevreden zijn met hun lichaam.

© .

Fat Monica

En dan is er nog de fatsuit. Ook daar krijgt Insatiable heel wat kritiek op. Want Fat Patty wordt natuurlijk niet gespeeld door een mollige actrice. Voormalig Disney Channel-sterretje Debby Ryan trok een pak aan waardoor ze prompt vijftig kilo zwaarder lijkt. Het is een van de favoriete trucjes van de televisie- en filmindustrie: al te vaak zijn de enige corpulente personages die we op het scherm te zien krijgen magere acteurs in fatsuits. En al te vaak dienen ze louter als comic relief.

Fat Monica in Friends, Schmidt in New Girl, Ryan Reynolds in Just Friends: allemaal dragen ze een fatsuit, inclusief opgeplakte dubbele kin. Ooit hebben we daar goed om gelachen, anno 2018 doet zoiets wenkbrauwen fronsen. Niet alleen fatshaming, trouwens. Nog geen maand geleden stapte Scarlett Johansson uit het filmproject Rub & Tug nadat ze kritiek kreeg omdat ze daarin een transgender man zou vertolken. Dat de actrice eerder al een Aziatische vrouw speelde in Ghost in the Shell, hielp niet echt. Ook in Insatiable wordt een minderheid vertolkt door een toonbeeld van de Amerikaanse meerderheid. Veel mensen zijn dat grondig beu.

Satire

De makers van Insatiable blijven hun werk verdedigen. Hoofdrolspeelster Debby Ryan benadrukte op Instagram dat de serie via satire net kritiek uit op fatshaming. Lauren Gussis, die de serie schreef en produceerde, vertelde hoe ze inspiratie putte uit haar eigen ervaring met een eetstoornis en hoe ze haar pijn en kwetsbaarheid wil tonen via humor. Bij Netflix vinden ze dat mensen de trailer verkeerd interpreteerden en de gevolgen van fatshaming deel uitmaken van het DNA van de show.

Allicht zullen we snel weten wie gelijk heeft, maar het lijkt een gemiste kans. Als de makers van Insatiable kritiek willen uiten op dikkemensenfobie, waarom moet het personage dan eerst vermageren? Waarom geen gelaagde, interessante rol creëren voor een actrice met een maatje meer?

Dat het wel degelijk kan, bewees onlangs nog Dietland, een serie over een dikke vrouw (gespeeld door een zwaarlijvige actrice) die ook worstelt met haar gewicht en de opgelegde schoonheidsidealen, maar van wie het verhaal veel complexer is dan dat. Zo raakt ze betrokken bij een ondergrondse feministische groepering. Ook de trailer van de Netflix-film Sierra Burgess Is a Loser, met in de hoofdrol Stranger Things-ster Shannon 'Barb' Purser, belooft een genuanceerder beeld van tienermeisjes die zich slecht in hun vel voelen.

In dit woke-tijdperk waarin body positivity en diversiteit centraal staan, lijkt een serie met fatsuits en een lelijk-eendjeboodschap minstens een béétje achterhaald.

Insatiable

Vanaf vrijdag 10/8 op Netflix.