De vrouw achter How to Get Away with Murder, Scandal, Grey's Anatomy, Private Practice
...

De vrouw achter How to Get Away with Murder, Scandal, Grey's Anatomy, Private PracticeGing van ABC naar Netflix Geschatte waarde: 150-300 miljoen dollar Contractduur: vier jaar De showrunner die de wedloop in gang zette. In de zomer van 2017 maakte Shonda Rhimes (49) bekend dat ze na vijftien jaar zender ABC verliet en streamingdienst Netflix vervoegde. Het nieuws was een schok in tv-land. Niet zozeer vanwege haar vertrek, maar vooral door de negen cijfers die daarmee gemoeid waren. Rhimes verdiende 10 miljoen dollar per jaar bij ABC. Netflix legde iets meer op tafel. Aanvankelijk werd gezegd dat ze 100 miljoen dollar voor vier jaar zou krijgen, later werd duidelijk dat dat een zeer voorzichtige schatting was: ze zou meer dan 300 miljoen betaald worden. 'Ik ben de best betaalde showrunner in de tv-wereld', zei ze er later zelf over (niet om te patsen, maar omdat ze vond dat vrouwen, anders dan mannen, vaak te bescheiden zijn over hun successen). Voor de duidelijkheid: die 300 miljoen is geen productiebudget voor nieuwe reeksen, maar Rhimes' loon. In ruil moet ze in vier jaar tijd acht series voor Netflix ontwikkelen. Of liever: Shondaland, haar productiehuis, moet acht series ontwikkelen. Rhimes wil vooral kansen geven aan jonge, nieuwe schrijvers en hen superviseren, eerder dan zelf een nieuwe Grey's Anatomy te maken. Meer dan een showrunner haalde Netflix met haar dan ook een merk in huis. Met Grey's Anatomy, Private Practice, Scandal en How to Get Away with Murder heeft Rhimes haar eigen genre gecreëerd. Goed geschreven, niet te hoogdravend drama dat draait om sterke vrouwelijke personages - advocaten, dokters, Witte Huis-medewerkers - die excelleren in hun professioneel bestaan en hopeloos falen in hun liefdesleven. Ze domineerde jarenlang de donderdagavond in de VS, waar haar reeksen ABC samen ruim 2 miljard dollar opbrachten aan reclame-inkomsten en licenties. Jazeker: 2 miljard. Weet u meteen waarom Netflix die negen cijfers voor haar veil had. De timing van die deal was interessant. Het nieuws kwam er een week nadat Disney, dat eigenaar is van ABC, bekend maakte dat het zijn eigen streamingdienst Disney+ zou oprichten. Dat betekende ook dat Disney zijn eigen shows, waaronder alle Marvelreeksen, uit de Netflix-catalogus zou terugeisen. De aankondiging zou de kiem blijken van de tv-oorlog die we vandaag zien. Deze maand zijn in de VS Disney+ en Apple TV+ gelanceerd, die de concurrentie met Netflix en Amazon Prime moeten aangaan. Volgend jaar komen daar Peacock (een streamingdienst van NBCUniversal) en HBO Max bij. Dat zijn zes spelers die, samen met de traditionele tv, om uw aandacht vechten. En allemaal zetten ze in op hetzelfde wapen: eigen tv-reeksen. De explosie van streamingdiensten heeft dan ook voor een wildgroei aan fictiereeksen gezorgd - meer dan 500 in 2019. Dat maakt dat showrunners meer gewild zijn - en zeker de showrunners die al iets bewezen hebben. Maar wat van de tv-wereld echt een nieuw speelveld heeft gemaakt, is de ongeziene financiële injectie door de nieuwe spelers. Disney betreedt het strijdtoneel met een enorme reserve, te danken aan hun successen met Star Wars, Marvelfilms en tekenfilmadaptaties. Streamingdiensten als Netflix, die met durfkapitaal werken en dus verlies mogen maken, beschikken over schijnbaar oneindige budgetten - in 2025 hoopt Netflix een ridicule 35 miljard dollar aan producties te spenderen. De traditionele tv-zenders beseffen dan weer dat áls er ooit een moment is om je oorlogskas aan te spreken dit het is. Wat we vandaag zien, is wat je krijgt als je met een waanzinnige hoeveelheid geld naar een markt trekt waarin iedereen naar de diensten van een beperkt aantal mensen hengelt. Welke richting de tv-oorlog straks ook uitgaat, de eerste winnaars zijn nu al bekend: de showrunners. De man achter Nip/Tuck, Glee, American Horror Story, Feud, Pose, The PoliticianGing van Fox naar Netflix Geschatte waarde: 300 miljoen dollar Contractduur: vijf jaar De dag dat Netflix bekendmaakte dat Shonda Rhimes ABC verliet, was ook voor Ryan Murphy (53) een nieuw begin. 'Uit het niets kreeg ik vijftien mails van vrienden en managers en mensen bij Fox. Allemaal schreven ze hetzelfde: "Vandaag is het een andere wereld geworden"', zei hij in The Hollywood Reporter, dat een soort making-of wijdde aan de deal die Murphy daarop zou sluiten. Zaten namelijk ook in zijn mailbox: Netflix, Amazon, Hulu en Apple, die hem allemaal wilden inlijven. De manier waarop was merkwaardig: de grote bazen pitchten hun streamingdienst bij hem. Niet omgekeerd. Uiteindelijk zou Murphy zes maanden later, in februari 2018, naar Netflix trekken. Deels omdat makers bij Netflix geen last hebben van de constante druk van wisselende, wekelijkse kijkcijfers. Deels omdat Netflix op een waanzinnige berg data zit die ook voor makers interessant is. Deels omdat Netflix hem 300 miljoen dollar wilde geven en Fox niet. Vermoedelijk was dat laatste het doorslaggevende argument. Het was een berg geld met een hoge symbolische waarde. Analisten waren er als de kippen bij om te schrijven dat de position switch van Rhimes en Murphy de machtsbalans in de tv-wereld had omgegooid. Voortaan waren het de streamingdiensten, Netflix op kop, die met schijnbaar oneindige middelen de traditionele tv-zenders leegroofden. De disruptieve techspelers waren het aan het halen van de klassieke studio's, Silicon Valley stond op het punt om Hollywood te veroveren. Minstens even interessant was dat net Murphy de '300 Million Dollar Man' werd, zoals hij sindsdien genoemd wordt. Met de musicalreeks Glee, de over-the-tophorrorreeks American Horror Story en Pose, een reeks over de ballroomscene van de eighties, maakte hij niet meteen de traditionele recensentenreeksen. ''Meer' is mijn favoriete woord', zegt hij zelf. Het is een opmerkelijke vaststelling: de dikst betaalde showrunners zijn in streamingtijden niet David Chase, Matthew Weiner of Vince Gilligan, de mannen die met respectievelijk The Sopranos, Mad Men en Breaking Bad de televisie in haar dvd-jaren van fictie voorzagen. Met Rhimes en Murphy werden een zwarte vrouw en een homoseksuele man de duurste showrunners van de nieuwe tv-wereld. In tijden van oneindige data-analyse blijkt inclusieve televisie het lucratiefst. 'Als je 'een andere' was - een vrouw, een homoseksuele man, iemand met een ander huidskleur - groeide je in de tv-wereld op met het idee dat je van geluk mocht spreken dat je überhaupt mocht meedoen', zegt Murphy er zelf over. 'Dat was lang ook de reactie als je zei dat je iets wilde maken dat níét over een fucking blanke, heteroseksuele antiheld ging. Die cultuur is veranderd. Meedoen is niet meer genoeg. Vandaag realiseren we ons dat we wel iets waard zijn en dat de cijfers aan onze kant staan.' Glee bracht Fox 1 miljard dollar op. Daar valt inderdaad heel weinig tegen in te brengen. De man achter Dawson's Creek, Riverdale, Chilling Adventures of Sabrina, You, The Flash, Supergirl, BatwomanVerlengde zijn contract bij Warner Bros. Geschatte waarde: 400 miljoen dollar Contractduur: zes jaar Het antwoord van de traditionele tv-bedrijven liet niet lang op zich wachten. In juni 2018 maakte Warner Bros. bekend dat het 400 miljoen dollar had betaald om scenarist en producer Greg Berlanti (47) langer aan zich te binden. Niet de bekendste naam en precies daarom een interessante. Berlanti had dit jaar een hand in achttien (18!) reeksen die simultaan op tv liepen, een record in de tv-wereld. De hoofdbrok daarvan kwam uit zijn Arrowverse, een eigen superheldenuniversum dat deel uitmaakt van DC en onder meer Arrow, The Flash, Supergirl en Legends of Tomorrow omvat - Batwoman vervoegt straks de rangen. Daarom ook dat Berlanti in zijn nieuwe deal vijf keer zoveel verdient als Kevin De Bruyne. Een superheldenfranchise op het kleine scherm is zowat de Heilige Graal van de televisie - de mogelijkheden qua uitbreiding, licensing, themaparken en merchandise zijn nagenoeg eindeloos. Even interessant is wat hij met dat universum doet. Berlanti is de man van Robbie Rogers, ex-voetballer bij Heerenveen en LA Galaxy en de eerste openlijk homoseksuele Amerikaanse teamsporter. Ook Berlanti lijkt een maatschappelijke agenda te hebben. Hij is de man van de eerste tv-kus tussen twee homoseksuele personages (in Dawson's Creek), van het eerste terugkerende transgenderpersonage (in Dirty Sexy Money) , de eerste transseksuele superheld (in Supergirl) en de eerste openlijk lesbische superheldin (in Batwoman) introduceerde. Hij liet er weinig twijfel over bestaan dat Supergirl eigenlijk het verhaal van een migrant in Amerika was. De helft van de regisseurs van zijn zeven series in het Arrowverse zijn vrouwelijk of niet-wit. Met Batwoman, Nancy Drew en straks Katy Keene komen er binnenkort allemaal vrouwelijke hoofdpersonages bij. Zijn hele universum telt momenteel meer dan dertig lgbtq-personages. Hij doet dat trouwens zonder veel ophef. Diversiteit is normaal in het Arrowverse. 'Dat is een van de grootste veranderingen in de tv-wereld van het voorbije decennium', zegt Berlanti daarover in New York Magazine. 'Tien jaar geleden zag niemand er graten in om een serie te schrijven met alleen maar blanke mensen. Als je dat vandaag nog doet, zou het opvallen. Dan denk je: "Dat is niet Amerika. Dat is een Republikeinse conventie."' De mannen achter Game of ThronesGingen van HBO naar Netflix Geschatte waarde: 200 miljoen dollar Contractduur: onbekend Twee namen die u van de credits van Game of Thrones zou kunnen kennen. David Benioff (49), zoon van een topman bij Goldman Sachs, leerde D.B. Weiss (48) in de jaren negentig in Dublin kennen, waar ze beiden literatuur studeerden. Een tijdlang deden ze elk hun eigen ding. Benioff schreef mee aan het script van Troy, Weiss schreef een prequel voor I Am Legend die er nooit is gekomen. In 2011 vonden ze elkaar opnieuw en werkten ze samen aan de verfilming van de boeken van A Song of Ice and Fire, wat uiteindelijk in Game of Thrones zou resulteren. Fun fact: schrijver George R.R. Martin gaf pas toestemming nadat ze correct hadden geantwoord op de vraag 'wie de moeder van Jon Snow was'. Game of Thrones zou HBO in tien jaar tijd 3,1 miljard dollar opbrengen. Na het negende en laatste seizoen afgelopen zomer waren de twee showrunners dan ook grof wild op de televisionele transfermarkt. Naar verluidt waren ze op zoek naar een deal die beter was dan die van Jonathan Nolan en Lisa Joy, het showrunnerskoppel achter Westworld, die voor 150 miljoen dollar van HBO naar Amazon Studios verhuisden. Er ontstond een opbod tussen Amazon, Disney en Netflix, waarbij laatstgenoemde het pleit won. Benioff en Weiss zullen dus geen hand hebben in de spin-offs van Game of Thrones die HBO aan het ontwikkelen is.De deal van Benioff en Weiss leek een teken dat de tv-oorlog aan het ontsporen is, zo schreef onder meer Forbes. Benioff en Weiss weten wat blockbuster-tv is en hoe ze een boek naar tv kunnen vertalen, maar ze hebben tot hiertoe wel maar één reeks op hun cv. De vraag is of ze meer zijn dan een onehitwonder. Netflix heeft geen enkele garantie dat Benioff en Weiss een tweede Game of Thrones zullen maken, maar het heeft wél de garantie dat ze dat nergens anders zullen doen. Zeker in de komende, cruciale tv-jaren speelt dat een rol. Eén grote hit geeft je heel veel ademruimte, zoals Game of Thrones voor HBO bewezen heeft. Niet toevallig is elke streamingdienst - of het nu Disney met The Mandalorian of Amazon met The Lord of the Rings is - naarstig op zoek naar een groot fantasyepos dat zo veel mogelijk op Game of Thrones lijkt. 200 miljoen dollar betalen zodat de concurrentie dat niet kan doen. Het zegt alles dat dat vandaag een solide businessstrategie is. De man achter The Office US, Parks and Recreation, Brooklyn Nine-Nine, The Good PlaceVerlengde zijn contract bij Universal Geschatte waarde: 125 miljoen dollar Contractduur: vijf jaar Dezer dagen vooral onder de aandacht als de showrunner van The Good Place, een ethisch-filosofisch experiment verpakt als sitcom dat zo pienter is dat we niet eens kunnen uitleggen waarom het zo goed is. Dat hij hot property in tv-land is, heeft hij evenwel vooral aan de andere dingen op zijn cv te danken: Parks and Recreation, Brooklyn Nine-Nine en vooral The Office US. In alle stilte is Michael Schur (44) zowat de peetvader van de hedendaagse, pretentieloze 20-minutencomedy. Naast Schur mocht ook Steve Levitan, de showrunner achter Modern Family, vorige maand al bij Fox tekenen Fox voor 125 miljoen dollar. Het zegt veel over de opwaardering van het format in de voorbije jaren. Lange tijd leek de sitcom een relikwie uit vroegere tijden, vlees-noch-vistelevisie. Dat was het niet. Onder de radar waren kijkers nog steeds verknocht aan sitcoms - en niet alleen de recente sitcoms. In de VS is The Office, dat zes jaar geleden eindigde op NBC, veruit de meest bekeken reeks op Netflix - het is er twee keer zo populair als pakweg Stranger Things. Op de tweede plaats: Friends, dat ondertussen vijftien jaar oud is. (In Vlaanderen is Friends bij jongeren zelfs de meest bekeken reeks van het moment.) Ook in streamingtijden blijkt mainstreamcomfortcomedy een toekomst te hebben. Nog net iets geschifter dan het opbod van showrunners is dan ook het opbod van de rechten voor oude sitcoms. Warner betaalde 425 miljoen dollar om Friends vanaf volgend jaar op HBO Max te kunnen uitzenden. Netflix speelde The Office dan weer kwijt aan NBC, dat 500 miljoen dollar betaalde om de reeks op Peacock te kunnen uitzenden. Netflix reageerde door voor een half miljard dollar de rechten op Seinfeld te kopen. Waarop HBO Max voor een waanzinnige één miljard dollar de rechten op The Big Bang Theory vrijwaarde. Dat is belachelijk. De vrouw achter Killing Eve, FleabagGing van BBC naar Amazon Studios Geschatte waarde: 20 miljoen dollar per jaar Contractduur: niet bekendgemaakt Een showrunner die u moet leren kennen, al was het maar voor het fantastische tweede seizoen van Fleabag, misschien wel de beste serie van het jaar. Iets wat ze ook bij Amazon gezien hebben, dat haar vorige maand wegplukte bij BBC en een jaarloon van 20 miljoen dollar gaf. Opnieuw in voetbaltermen: dat is zo ongeveer wat Romelu Lukaku bij Inter Milaan verdient. Phoebe Waller-Bridge (34) heeft dan ook enig momentum mee. In 2013 liet de actrice en scenariste voor het eerst van zich horen met Fleabag, een theatermonoloog. Deels was die autobiografisch, maar met haar combinatie van scherpe humor, relativering, rouw en seksuele vrijheid leek ze ook iets over de 21e-eeuwse late twintiger te vertellen. BBC Two vroeg haar om er een offbeat tv-versie van te maken, die uitstekend onthaald werd. Twee jaar later schreef ze Killing Eve, een spionagereeks waarin Sandra Oh een psychopathische moordenares opjaagt. Dit jaar mocht ze meeschrijven aan No Time To Die, de nieuwe Bondfilm - naar verluidt had Daniel Craig persoonlijk gevraagd om het scenario 'op te poetsen'. In geen tijd werd Waller-Bridge de go-to woman om de Moderne Vrouw een stem te geven. Het een en ander culmineerde vorige maand in drie Emmy's voor Fleabag. Een week later tekende ze bij Amazon. 'Het is prachtig - en geruststellend - om te ontdekken dat een vuile, perverse, boze, verknipte vrouw het tot de Emmy's kan schoppen', zei ze in het dankwoord bij haar eerste beeldje. Dat was geen leugen. Tien jaar geleden zou het ondenkbaar geweest zijn dat een quirky indie-tv-maker als Waller-Bridge 20 miljoen dollar toegesmeten zou krijgen. Om u een idee te geven: Lena Dunham kreeg van HBO 150.000 dollar per aflevering van Girls. Vandaag staat er een nieuwe generatie goed betaalde vrouwelijke stemmen klaar. Mindy Kaling ( The Office, The Mindy Project) ging van Universal naar WarnerMedia voor 51 miljoen dollar. Ook Ava DuVernay ( When They See Us) ging, voor 100 miljoen dollar, naar de eigenaar van HBO. Meer geld in de tv betekent ook dat er plaats is voor andere stemmen.