Beschuldigde, sta op, De Vorstinnen van Brugge, Moeder, waarom leven wij?, Aspe, Kinderen van Dewindt, Spoed, Heterdaad,Flikken, Cordon: Hugo Van den Berghe speelde er overal in mee. In zijn beginperiode presenteerde hij ook het jeugdprogramma Tienerklanken op de openbare omroep, en later het human-interestprogramma Sanseveria op VTM.

Hugo Van den Berghe werd op 19 juni 1943 geboren in het Oost-Vlaamse Wetteren. In 1958 begon hij te acteren bij het liefhebberstoneel Vrank en Vrij in zijn geboorteplaats Wetteren. Na zijn studies debuteerde hij in De Kleine Johannes bij Toneel Vandaag in Brussel, waar hij zijn mentor Rudi Van Vlaenderen al meteen opvolgde als directeur. Hij speelde daar onder meer in de geruchtmakende productie Thyestes van Hugo Claus. Maar na een jaar trok hij naar het Nederlands Toneel Gent (NTG), waar hij zijn echtgenote, Blanka Heirman, leerde kennen.

Voor zijn rol in Nooit te bereiken van Simon Gray werd hij bekroond met de Oscar De Gruyter-prijs. Nog ten tijde van het conservatorium werkte Hugo ook al voor de BRT-tv, namelijk voor Tienerklanken (1961-1965). Van zijn eerste vier regies in het NTG waren er niet minder dan drie stukken van Cyriel Buysse. 'Ik ben begonnen via zijn meest bekende stuk, Het gezin Van Paemel' en nadien ben ik hem dan grondig gaan lezen en ik moet zeggen: ik had daar heel veel binding mee', zei Van den Berghe daarover.

In een 'beginselverklaring' als NTG-directeur schreef Hugo van den Berghe ooit: 'Het NTG richt zich ondubbelzinnig naar een jong publiek. Dit wil zeggen: een publiek dat zich jong voelt, dat openstaat voor de trilling van de tijd, voor vernieuwing, voor avontuur, voor vers talent, voor ongewone visies. Een publiek dat niet blind is voor wat gebeurt op deze planeet en daarom niet kan zonder de zuurstof van de allesrelativerende humor, ironie en zelfspot.'

Tijdens zijn directeurschap van het NTG bleef Hugo van den Berghe de programma's Sanseveria en Kort Vlaams presenteren op VTM. Het was collega-acteur en VTM-programmadirecteur Mike Verdrengh die hem dat had aangeboden. Van den Berghes laatste theaterrol speelde hij in 1990, in Elektra, in een regie van Dirk Tanghe. Hij was nog te zien in de televisiesoap Familie en feuilletons zoals Flikken, Recht op Recht, Spoed en Heterdaad. Hij regisseerde ook voor televisie, maar hij bleef weg van het schouwburgpodium. In 2005 overtuigde Chris Lomme hem om nog eens te spelen, in Het licht in de ogen.

Van Den Berghe kreeg een herseninfarct, maar raakte er weer bovenop. Hij en zijn vrouw gingen wonen in De Haan, met als buurman Koen Crucke. 'Ik kan het acteren niet laten', zei hij eind 2012 in De Gentenaar, 'en ik ben zeer blij dat ik het weer doe. Straks kan ik weer op de grote scène staan in Platonov. Ik voel dat ik weer onder de mensen ben. Na mijn herseninfarct doet dit deugd.'

De laatste jaren sukkelde Van den Berghe wat met zijn gezondheid. Zondag is hij in de kustgemeente De Haan overleden.

Beschuldigde, sta op, De Vorstinnen van Brugge, Moeder, waarom leven wij?, Aspe, Kinderen van Dewindt, Spoed, Heterdaad,Flikken, Cordon: Hugo Van den Berghe speelde er overal in mee. In zijn beginperiode presenteerde hij ook het jeugdprogramma Tienerklanken op de openbare omroep, en later het human-interestprogramma Sanseveria op VTM. Hugo Van den Berghe werd op 19 juni 1943 geboren in het Oost-Vlaamse Wetteren. In 1958 begon hij te acteren bij het liefhebberstoneel Vrank en Vrij in zijn geboorteplaats Wetteren. Na zijn studies debuteerde hij in De Kleine Johannes bij Toneel Vandaag in Brussel, waar hij zijn mentor Rudi Van Vlaenderen al meteen opvolgde als directeur. Hij speelde daar onder meer in de geruchtmakende productie Thyestes van Hugo Claus. Maar na een jaar trok hij naar het Nederlands Toneel Gent (NTG), waar hij zijn echtgenote, Blanka Heirman, leerde kennen. Voor zijn rol in Nooit te bereiken van Simon Gray werd hij bekroond met de Oscar De Gruyter-prijs. Nog ten tijde van het conservatorium werkte Hugo ook al voor de BRT-tv, namelijk voor Tienerklanken (1961-1965). Van zijn eerste vier regies in het NTG waren er niet minder dan drie stukken van Cyriel Buysse. 'Ik ben begonnen via zijn meest bekende stuk, Het gezin Van Paemel' en nadien ben ik hem dan grondig gaan lezen en ik moet zeggen: ik had daar heel veel binding mee', zei Van den Berghe daarover. In een 'beginselverklaring' als NTG-directeur schreef Hugo van den Berghe ooit: 'Het NTG richt zich ondubbelzinnig naar een jong publiek. Dit wil zeggen: een publiek dat zich jong voelt, dat openstaat voor de trilling van de tijd, voor vernieuwing, voor avontuur, voor vers talent, voor ongewone visies. Een publiek dat niet blind is voor wat gebeurt op deze planeet en daarom niet kan zonder de zuurstof van de allesrelativerende humor, ironie en zelfspot.' Tijdens zijn directeurschap van het NTG bleef Hugo van den Berghe de programma's Sanseveria en Kort Vlaams presenteren op VTM. Het was collega-acteur en VTM-programmadirecteur Mike Verdrengh die hem dat had aangeboden. Van den Berghes laatste theaterrol speelde hij in 1990, in Elektra, in een regie van Dirk Tanghe. Hij was nog te zien in de televisiesoap Familie en feuilletons zoals Flikken, Recht op Recht, Spoed en Heterdaad. Hij regisseerde ook voor televisie, maar hij bleef weg van het schouwburgpodium. In 2005 overtuigde Chris Lomme hem om nog eens te spelen, in Het licht in de ogen. Van Den Berghe kreeg een herseninfarct, maar raakte er weer bovenop. Hij en zijn vrouw gingen wonen in De Haan, met als buurman Koen Crucke. 'Ik kan het acteren niet laten', zei hij eind 2012 in De Gentenaar, 'en ik ben zeer blij dat ik het weer doe. Straks kan ik weer op de grote scène staan in Platonov. Ik voel dat ik weer onder de mensen ben. Na mijn herseninfarct doet dit deugd.' De laatste jaren sukkelde Van den Berghe wat met zijn gezondheid. Zondag is hij in de kustgemeente De Haan overleden.