In de schaduw van King (maandag 2/4, 21.00, NPO 2)

Bij onze noorderburen wordt de herdenkingsweek ingezet met een opmerkelijke docu van eigen makelij. Voor In de schaduw van King gingen Hans Hermans en Martin Maat praten met Harcourt Klinefelter, een blanke Amerikaan die van 1965 tot 1968 deel uitmaakte van het pr-team van Martin Luther King. Ze hoefden daarvoor geen al te hoge kostennota in te dienen: de 79-jarige Klinefelter woont in de buurt van Overijssel. Op de zolder van zijn Nederlandse rijwoning bewaart hij de vele opnames die hij meer dan vijftig jaar geleden van Kings toespraken gemaakt heeft. Hij haalt voor de camera herinneringen op aan de elektriserende jaren zestig, toen een betere wereld voor het grijpen leek. Samen met de documentairemakers en zijn vrouw trekt hij ook naar het Amerikaanse plaatsje Selma voor een ontmoeting met de zoon van zijn held. De geëngageerde Harcourt Klinefelter, die in 2016 nog naar Lesbos ging om er vluchtelingen te helpen, schreef ook toespraken voor King, maar de I Have a Dream-speech is niet van zijn hand, want die dateert al van 1963.

MLK, The Assassination Tapes (dinsdag 3/4, 21.15, Canvas)

De dag nadien gaat Canvas voor de harde feiten. MLK, The Assassination Tapesis volledig opgetrokken uit nieuwsbulletins en zelden geziene beelden, verzameld door wetenschappers van de universiteit van Memphis die op jacht zijn gegaan naar elke geschreven of audiovisuele bron over de moord. Geen interviews of commentaarstem, wel een chronologisch verslag van de gebeurtenissen. In het licht van dit feitelijke relaas past het om hier nog eens de naam van de vermeende moordenaar mee te geven: James Earl Ray. Vermeend, omdat velen in hem, net als in Lee Harvey Oswald, een zondebok zien. Ray zelf heeft dat na zijn initiële bekentenis altijd volgehouden, tot aan zijn dood in 1998.

I Am Not Your Negro (dinsdag 3/4, 22.55, NPO 2)

Dezelfde dag wordt op de Nederlandse televisie de van black pride glimmende documentaire I Am Not Your Negro getoond. De film, die u vorige week al op Canvas kon bekijken, is gebaseerd op het nagelaten manuscript Remember This House, waarin de Amerikaanse schrijver en activist James Baldwin herinneringen oproept aan drie goede vrienden van hem die stuk voor stuk vermoord werden om de strijd die ze leverden: Medgar Evers, Malcolm X en Martin Luther King.

Selma (vrijdag 6/4, 21.15, Canvas)

Op 4 april en 5 april staat er niets op het programma en hebt u ampel de tijd om uw vinyl van The Impressions (People Get Ready), Sam Cooke (A Change Is Gonna Come) en The Staple Singers (Long Walk to D.C.) af te stoffen. Daarna is het tijd voor Selma (2014) van Ava DuVernay. Het plaatsje Selma, in de staat Alabama, was in 1965 het decor voor drie protestmarsen van de burgerrechtenbeweging. De eerste twee eindigden met geweld en bloedvergieten, voor nummer drie verzamelden zich dertigduizend mensen onder leiding van Martin Luther King, die op het einde nog een befaamde toespraak afleverde: How Long, Not Long. Ook die speech werd niet door Harcourt Klinefelter geschreven, maar dat doet er nu even niet toe. Belangrijker is dat Selma deel uitmaakt van een nieuwe golf van waardige zwarte verontwaardiging. Dat is goed, maar het is ook erg, want het betekent dat de strijd vijftig jaar na de moord op Martin Luther King nog altijd niet gestreden is.