'Mijn leven is een cijferslot en ik heb de foute combinatie bij elkaar gedraaid. Ik heb me van deur vergist', stamelt de doodongelukkige en naar passie snakkende doktersvrouw Emma Bovary. Zij is het hoofdpersonage uit Gustave Flauberts wereldberoemde boek Madame Bovary (1856) en wordt met veel flair vertolkt door Maaike Neuville. Koen De Sutter vertolkt me evenveel allure Bovary's echtgenoot Charles. Wat hadden we dit zó graag live in het theater gezien.
...

'Mijn leven is een cijferslot en ik heb de foute combinatie bij elkaar gedraaid. Ik heb me van deur vergist', stamelt de doodongelukkige en naar passie snakkende doktersvrouw Emma Bovary. Zij is het hoofdpersonage uit Gustave Flauberts wereldberoemde boek Madame Bovary (1856) en wordt met veel flair vertolkt door Maaike Neuville. Koen De Sutter vertolkt me evenveel allure Bovary's echtgenoot Charles. Wat hadden we dit zó graag live in het theater gezien.KVS-directeur Michaël De Cock bewerkte de tekst tot een heldere dialoog waarin de prachtige taal van Flaubert pront overeind blijft. De Portugese regisseuse Carme Portaceli tekent voor de regie. Zij plaatst het duo op een kale scène met slechts enkele attributen: een witte sofa, wat aarde, wat bloemen. Van Dormael voegt daar nog een 'filmauto' en veel tedere filmeffecten - denk aan perfecte close-ups en wazige droombeelden - aan toe. De eerste minuten van deze film zijn verbluffend en ontroerend. Ze ademen de naakte eenzaamheid uit van theaters (en theatermensen) in deze pandemie. Van Dormael opent Bovary met - leve de drones! - luchtbeelden van de KVS. We vliegen als het ware het gebouw in. Daar ijsbeert Emma Bovary terwijl haar welwillende man en bewonderaar steeds in de buurt is. Neuville en De Sutter belichamen elk woord dat ze met alle precisie uitspreken. Ze weten wanneer ze moeten zwijgen, zuchten en zacht in de lens turen. Hun spel voelt alsof je in een theater zit, op de allereerste rij. En de twee acteurs spelen deze prachtige tekst speciaal en exclusief voor jou alleen. Magisch.Al blijft die magie van de eerste minuten niet duren. Van Dormael put zijn arsenaal aan camerastandpunten met zin voor subtiliteit uit. Elk beeld is perfect. Maar, met elk prachtbeeld voel je steeds meer wat je mist: het zélf in de zaal zitten in de plaats van het staren naar die lege plekken in de zaal waar Portaceli en De Cock - gezeten achter de regietafel - zichtbaar genieten van het spel van de twee acteurs.Bovary is een met de grootst mogelijke zorg gemaakte film die je verwent met prozaïsche beelden, een magistraal gepolijste taal en verrukkelijk intens spel. Maar het is bovenal een film van wat een pareltje op de scène had moeten en kunnen worden.