The Play = HERBERG

Gezelschap = de polen/l'hommmm - Concept en regie: Bosse Provoost, spel en creatie: Kobe Chielens, Lieselotte De Keyzer, Midas De Saedeleir, Britt Bakker en Geert Belpaeme

In een zin = Een poëtische performance die een eenzijdige, maar boeiende dialoog toont tussen menselijke aanwezigheid en onverstoorbare architectuur.

Hoogtepunt = Het moment waarop het ritme van de performance verstoord wordt door een verrassingselement en de voorstelling een nieuwe energie krijgt.

Tijdens het Love At First Sight festival tonen de polen twee voorstellingen, HERBERG en MOORE BACON!. Het jonge theatercollectief won de TAZ-KBC Jongtheaterprijs op Theater aan Zee met hun voorstelling Moore Bacon!, die ook Het Debuut Award 2016 (ITs Festival Amsterdam) en IYMA Award 2016 (ITs Festival Amsterdam) binnenrijfde. Geert Belpaeme van l'hommmm kwam tijdens Het Theaterfestival als beste uit de pitchronde van de vernieuwde Roel Verniers Prijs met zijn danssolo 'First' . Voor ons krijgen we dus werk van jong aanstormend geweld, wat zorgt voor hooggespannen verwachtingen.

Schemer

Met HERBERG brengen ze locatietheater, waarbij een brug in Antwerpen Noord (oorspronkelijk een viaduct in het Gentse Ledeberg) een essentiële hoofdrol speelt. De toeschouwers worden met een bus naar de locatie vervoerd. Het beginuur wordt minutieus getimed. Het is wachten op het gouden uur, die magische tijd rond valavond wanneer de lucht in brand lijkt te staan. De toeschouwers, die zoals een klas schoolkinderen in de bus wachten, nemen de omgeving in zich op. Zwanen drijven vredig op een plas water, auto's razen op de brug boven ons hoofd de stad uit, de hitte wordt draaglijk dankzij een avondbries.

Iedereen begrijpt waarom net deze plek werd gekozen. Een desolate ruimte naast de bruisende stad, onder de wervelwind aan verkeer, met zwanen als symbool van gratie en zuiverheid, maar ook van de melancholische zwanenzang. Een plek die vergankelijkheid combineert met vooruitgang, monumentale architectuur met sierlijke watervogels; gekaderd door een warme zonsondergang. Nog voor we gezeten zijn, is de toon gezet.

1-0

In de verte zien we een grijze stip haar opwachting maken. De brug krijgt een bijna monsterlijke omvang tegenover de kleinheid van menselijke aanwezigheid. De jonge makers proberen ons via beweging, verstilling en versnelling een verhaal te vertellen. De performance komt traag op gang, maar krijgt dankzij verrassingselementen en humor toch vaart naarmate ze voortbeweegt en evolueert. Met een poëtische vormtaal zien we hoe de makers via aan- en afwezigheid, in de vorm van binaire bewegingen, hun bestaan proberen uit te drukken.

Eerst netjes in de pas, later met een meer kinderlijke verwondering en durf, wat resulteert in ontmoetingen. De betonnen blokken en bewegende lichamen zien er nu eens uit als een notenbalk, dan weer als een videogame met pacmanfiguren van vlees en bloed of een mysterieuze morsecode. Met de komst van een extra element, wordt de ruimte verstoord en het publiek wakker geschud.

HERBERG is een mooie introductie tot deze jonge performers, die ongetwijfeld nog meer in hun mars hebben.

Bosse Provoost & Kobe Chielens (de polen)

Bosse Provoost (1993) is regisseur/theatermaker en studeerde in 2016 af aan de masteropleiding Drama aan de School of Arts Gent/KASK Gent. Hij werkt in het collectief de polen nauw samen met klasgenoot Kobe Chielens (1993 en theatermakers Geert Belpaeme (1984) en Lieselotte De Keyzer (1987). HERBERG, hun eerste onderlinge samenwerking, krijgt een vervolg: op 30 maart 2017 gaan ze in Kunstencentrum Vooruit in première met een nieuwe creatie, Górecki (werktitel).

Geert Belpaeme (l'hommmm)

Geert Belpaeme (1984) is theatermaker en performer. Hij studeerde in 2010 af aan de opleiding drama van de School of Arts in Gent, waar hij sindsdien ook als docent en onderzoeker aan de slag is. Hij maakte tot voor kort voornamelijk werk onder de noemer l'hommmm, samen met Mats Van Herreweghe, en werkt nu ook samen met de polen.

Love At First Sight, festival van (nieuwe) makers

Love At First Sight is een festival met werk van (nieuwe) artiesten op diverse plekken in hartje Antwerpen, samengesteld door een tijdelijke alliantie van Arenberg, DE Studio, d e t h e a t e r m a k e r, Monty, Toneelhuis, Troubleyn / Jan Fabre en Zuidpool. Samen selecteerden ze een reeks projecten waar ze voor vielen, bij deze makers was het liefde op het eerste gezicht.

Bezoek de website van het festival voor het programma en info

Tijdens het Love At First Sight festival tonen de polen twee voorstellingen, HERBERG en MOORE BACON!. Het jonge theatercollectief won de TAZ-KBC Jongtheaterprijs op Theater aan Zee met hun voorstelling Moore Bacon!, die ook Het Debuut Award 2016 (ITs Festival Amsterdam) en IYMA Award 2016 (ITs Festival Amsterdam) binnenrijfde. Geert Belpaeme van l'hommmm kwam tijdens Het Theaterfestival als beste uit de pitchronde van de vernieuwde Roel Verniers Prijs met zijn danssolo 'First' . Voor ons krijgen we dus werk van jong aanstormend geweld, wat zorgt voor hooggespannen verwachtingen. Schemer Met HERBERG brengen ze locatietheater, waarbij een brug in Antwerpen Noord (oorspronkelijk een viaduct in het Gentse Ledeberg) een essentiële hoofdrol speelt. De toeschouwers worden met een bus naar de locatie vervoerd. Het beginuur wordt minutieus getimed. Het is wachten op het gouden uur, die magische tijd rond valavond wanneer de lucht in brand lijkt te staan. De toeschouwers, die zoals een klas schoolkinderen in de bus wachten, nemen de omgeving in zich op. Zwanen drijven vredig op een plas water, auto's razen op de brug boven ons hoofd de stad uit, de hitte wordt draaglijk dankzij een avondbries. Iedereen begrijpt waarom net deze plek werd gekozen. Een desolate ruimte naast de bruisende stad, onder de wervelwind aan verkeer, met zwanen als symbool van gratie en zuiverheid, maar ook van de melancholische zwanenzang. Een plek die vergankelijkheid combineert met vooruitgang, monumentale architectuur met sierlijke watervogels; gekaderd door een warme zonsondergang. Nog voor we gezeten zijn, is de toon gezet. 1-0In de verte zien we een grijze stip haar opwachting maken. De brug krijgt een bijna monsterlijke omvang tegenover de kleinheid van menselijke aanwezigheid. De jonge makers proberen ons via beweging, verstilling en versnelling een verhaal te vertellen. De performance komt traag op gang, maar krijgt dankzij verrassingselementen en humor toch vaart naarmate ze voortbeweegt en evolueert. Met een poëtische vormtaal zien we hoe de makers via aan- en afwezigheid, in de vorm van binaire bewegingen, hun bestaan proberen uit te drukken. Eerst netjes in de pas, later met een meer kinderlijke verwondering en durf, wat resulteert in ontmoetingen. De betonnen blokken en bewegende lichamen zien er nu eens uit als een notenbalk, dan weer als een videogame met pacmanfiguren van vlees en bloed of een mysterieuze morsecode. Met de komst van een extra element, wordt de ruimte verstoord en het publiek wakker geschud. HERBERG is een mooie introductie tot deze jonge performers, die ongetwijfeld nog meer in hun mars hebben.