Was dit een manier om niet zot te worden in jouw kot?
...

Was dit een manier om niet zot te worden in jouw kot?Han Coucke: Misschien wel. De uitbraak van Covid-19 veegde mijn agenda leeg. Ik was net klaar met de tournee van Jubilee en zou starten met de eerste try-outs van Retro, mijn volgende show. Maar ik besefte snel dat ik dit jaar niet meer in de zalen zou staan. Ik hoop in maart 2021 terug in de theaters te spelen. Op 18 maart 2020 - de eerste dag van de lockdown - besloot ik vrijwilligerswerk te doen. Ik moest toch iets doen? Mijn vrouw is psychologe en had plots veel meer werk en ik had plots geen werk meer. Op 25 maart had ik zin om een filmpje te maken vanuit mijn mobilhome, omringd door een veilige voorraad toiletpapier. Opgesloten van de wereld, commentaar leveren op die wereld: dat was de insteek. Dat filmpje maakte op Facebook zo veel los dat ik besloot dat dit mijn vrijwilligerswerk zou worden. Van sketches tot een liedje over de paasbarbecue in Gistel op 13 april: alles kan in die filmpjes. De reacties zijn steeds overweldigend. Mensen bedanken me omdat ik hen doe lachen. Ook al wordt de kunstensector, samen met de sekswerkers en de horeca, als een niet-essentiële sector beschouwd: de reacties bewijzen het tegendeel. Kunnen lachen is op een andere manier even essentieel als kunnen ademen, de liefde bedrijven en eten. Han Solo eet 'bokkenkloten'...Coucke:(lacht) Dat zijn bijzonder gevormde bokkenpootjes... 't Is een uit de hand gelopen grap van een vriend. Die vriend maakt ze voor me en ik bewaar ze in een grote doos in de diepvriezer. Ze zijn immens populair bij mijn familie, bij mijn kinderen én bij hun vrienden. Soms deel ik er uit. Je kunt ze niet kopen. Een bokkenkloot moet je verdienen. Door bijvoorbeeld te schenken aan 'De armste week', een project van het Gents Solidariteitsfonds, waarvoor jij je inzette? Coucke: Bijvoorbeeld. Dat was een initiatief van vrienden waar ik graag de schouders onder zette. De warmste week is ook leuk en broodnodig. Maar het is zo groots. Dit was nieuw en kleinschalig. Ik haalde maar liefst 865 euro op. Ik veilde ook enkele bokkenkloten die ik persoonlijk overhandigde aan de grootste bieders. De podiumkunstensector ligt depressief in de lappenmand. Maar jij lijkt productiever dan ooit. Coucke: Cabaretiers kunnen in deze wereld nog steeds niet op veel subsidies en overheidssteun rekenen - dat blijft een oud zeer -, dus zijn wij het gewoon om ons uit de slag te trekken. Tijdens het bedenken van die filmpjes, die almaar meer bekeken werden, ontdekte ik een nieuwe manier van werken. Vroeger zou ik eerst alles netjes uitschrijven en pas dan spelen. En ik zou me zeker niet bezighouden met videofilmpjes, die ik als spam beschouwde. Sinds de coronacrisis denk ik een dag na over een filmpje, ik vraag een van mijn zonen om cameraman te spelen, gooi het filmpje meteen online en wacht de reacties af. Die zijn vaak enthousiast, soms emotioneel en heel soms kribbig. Zoals een reactie op een filmpje waar Han Solo met een pruik waarin twee plastic krulspelden bengelen zijn mening geeft over het feit dat religieuze samenkomsten plots toch kunnen na een klacht uit Joodse hoek...Hoe timmerde je met alle filmpjes uit het voorjaar De Mobilhome in elkaar?Coucke:Alles ging heel snel. Van zodra mijn productiehuis en ik hoorden dat we vanaf juli terug mochten spelen, besloot ik met het materiaal van alle filmpjes een openluchtshow te schrijven, mét stoeldansen voor tijdens de liedjes. Dat ging verbazend snel vooruit! En het begon met een brandende struik in uw lochting.Coucke:(lacht) Die struik brandt intussen niet meer. Het vertrekpunt was: in die struik verstopt viroloog Marc van Ranst zich en van daaruit vraagt hij aan Han Solo hem te helpen om de mensen te blijven motiveren. Van daaruit bouwde ik de show op. Joris Van Den Brande regisseerde de show. Hij is een rustige mens, ik heb een ADHD-kantje. Dat was de perfecte combinatie. 'Han, je hebt nu op een minuut zeventien dingen gezegd. Misschien moet dat wat minder?', vroeg hij geregeld. (lacht) Het is erg dat er een uitbraak van een nieuw coronavirus voor nodig was om te beseffen dat deze werkwijze en openluchtshows óók kunnen.We stonden deze zomer op veertig plekken! Soms nam ik mijn gezin mee. We voelden ons als een circusfamilie op reis. Dan reden we naar een of andere prachtige locatie - ik speelde met De Mobilhome echt op de meest mooie plekken, van boerderijen tot kerken en parkjes aan een vijver in the middle of nowhere -, ik klapte het podium uit, startte Marva's hit Oempalapapero, speelde de show - die begon bij daglicht en eindigde als het donker was: magisch! - en nadien bleven we vaak slapen. Zalig.Vanaf maart duik je terug de theaters in met Retro.Coucke: Hopelijk! Maar wat ik deze zomer mocht meemaken, blijft niet eenmalig. Andere cabaretiers doen jaarlijks een eindejaarconference. Wel, ik doe dankzij 2020 vanaf nu elke zomer een zomerconference met de mobilhome.Welke inzichten bracht 2020 nog mee?Coucke: Het bevestigde vooral het motto in onze gezin: geef je leven zin door te leven voor je passie én vergeet nooit dat je pas gelukkig kan zijn als de wereld rondom u dat is. Je kunt pas gaan slapen als de mensen om je heen ook een slaapplek hebben. Zo trachten we te leven. Zo staat ook het typetje Han Solo in het leven. Dus moést hij dit voorjaar zijn publiek vanuit zijn mobilhome toespreken, deze zomer op tournee gaan en nu zorgen voor de DVD en voorstelling op VRTNU.be En we bekijken of De Mobilhome ook een strip kan worden!