The Play = Groupe Diane
...

Op hét allerspannendste moment van Groupe Diane staan Sara Vertongen en Matthias Van de Brul tegenover elkaar op de donkere, door vangrails omboorde scène. Ze spelen moeder en zoon. En ze zien elkaar voor het eerst na twintig jaar. De spanning tussen de twee is te snijden. Beide vechten tegen de tranen. Dan kijk ik van de scène weg, de zaal in. Géén knikkebollende hoofdjes. Alle ogen turen gespannen naar de scène, hier en daar houdt iemand een hand voor de mond. Ik spot zelfs iemand die tussen de vingers van haar beide handen tuurt. Dit zie je zelden: een stuk dat het publiek in de greep houdt zoals een bloedstollende thriller op het witte doek dat kan. Dat is nog niet alles. Regisseur Christophe Aussems en auteur Stijn Devillé maken er ook een thriller met een ethische missie van: 'Word een activist die politiseert in de plaats van eentje die radicaliseert'. Klinkt dat nogal kort door de bocht? Het wordt u haarfijn uitgelegd door Suzanne Grotenhuis die Lisa vertolkt, een gedreven docente politieke wetenschappen. Klinkt dat dan weer saai? Onterecht. Al wordt u tijdens de eerste scène waarin Grotenhuis meespeelt wel op het verkeerde been gezet: ze komt op en ze begint te doceren. Onze wenkbrauwen fronsten. Even. Oef, wat saai en wat een stijlbreuk. Maar ook die scène blijkt een slimme trigger naar de volgende scène, de volgende ontmoeting en de volgende stap in dit erg spannende én realistische verhaal. Waar gaat dat verhaal precies over? Devillé en Aussems zijn geïntrigeerd door drie intussen bijna pensioengerechtigde activisten van het de extreemlinkse terreurorganisatie Rote Armee Fraktion die zich de laatste tijd aan (mislukte) overvallen in de Benelux wagen om aan centen te geraken. Dit keer niet om het kapitalisme te dwarsbomen - wat hun drijfveer was in de jaren tachtig en negentig - maar om hun ondergedoken leven te kunnen financieren. Die fascinatie koppelde het duo aan de huidige golf van terrorisme. Alle informatie boetseerden ze tot een toneelstuk waaruit onvervalst vakmanschap en kennis van zaken spreekt. Stijn Devillé scherpte zijn pen machetescherp en schreef een inhoudelijke rijke en vormelijk verbluffend ritmische tekst (soms flirt hij zelfs met hiphop) waarin hij de persoonlijke verhalen van de drie activisten secuur verstrengelt met het persoonlijke verhaal van de twee jonge wereldverbeteraars. De drie activisten worden vertolkt door Michael Pas, Sara Vertongen en Pieter-Jan De Wyngaert. De twee jonge wereldverbeteraars worden gespeeld door Matthias Van de Brul en Suzanne Grotenhuis. Jonas Van Thielen speelt een Roemeense autohandelaar en doet dat verbluffend herkenbaar en levensecht zonder er een karikatuur van te maken. Tussen die persoonlijke verhalen van de door stress, ziekte, politie en verdriet opgejaagde personages weeft Devillé ook een ethisch pleidooi. En neen dat vertraagt de actie niét. Hier komt Aussems in beeld. Het zou wel eens kunnen dat hij met dit stuk een van zijn beste regies in jaren aflevert. Hij zet de stevige tekst en de sterke acteurs in een grauw decor. In dat decor poot hij Bert Hornikx en Gerrit Valckenaers, twee muzikanten in die de sfeer constant en heel precieus leiden en kleuren. Dit alles monteert Aussems tot een stuk dat je meezuigt zoals een thriller dat kan. De journalist in ons fronste aanvankelijk - 'komaan mannen, gaan we ons een beetje met bejaarde activisten bezighouden terwijl de terroristen plus corrupte politici de wereld in een houdgreep hebben?' - maar die frons loste gaandeweg op. Omdat het te spannend was - ze komen zelfs met hun gezwaai met wapens weg, iets wat op de planken heel gauw opzichtig wordt - maar bovenal omdat Devillé in zijn tekst weldegelijk een antwoord biedt op en aan het hedendaags terrorisme, activisme en de burgerbewegingen. Hij doet dat niet als een opiniemaker maar als een van de meest gedegen theaterpennen in ons land. Dat hij in Aussems een kompaan vindt die de woorden met snoeiharde efficiëntie, goed gedoseerde gevoeligheid en secure acteursregie ensceneert, zorgt ervoor dat dit stuk inslaat als een bom. Smaakmaker: Els Van Steenberghe