'Ze speelde mijn voorprogramma in een klein cafeetje in Limburg. O nee, dacht ik, wat moet zo'n klein meisje met een gitaar aanvangen tegen een café vol met Limburgse cowboys? Maar een paar liedjes later was het hele café verkocht. Zo zou het tijdens onze tournee door België en Nederland elke keer weer gebeuren.'
...

'Ze speelde mijn voorprogramma in een klein cafeetje in Limburg. O nee, dacht ik, wat moet zo'n klein meisje met een gitaar aanvangen tegen een café vol met Limburgse cowboys? Maar een paar liedjes later was het hele café verkocht. Zo zou het tijdens onze tournee door België en Nederland elke keer weer gebeuren.'Aan het woord is komiek Kamagurka over Lies Lefever, de comédienne die in de nacht van woensdag op donderdag overleed na een val in haar keuken. Alles wijst op een ongeval. Lefever, die op 8 februari 38 zou zijn geworden, pikte de humormicrobe op in een workshop met Henk Rijckaert. Lang zou het niet duren voor de comedywereld haar opmerkte 'Voor Vlaanderen had ze met haar herkenbare, laagdrempelige liedjes een uniek profiel', zegt Johnny Quidé, manager van haar boekingskantoor Pretpraters. 'Dat ze een vrouw was, een zeldzaamheid in dit milieu, maakte het nog sterker. In het begin werd ze vaak vergeleken met Urbanus, maar haar nummers waren veel persoonlijker. Ze vertelde op het podium vrijuit en ongegeneerd over wie ze was en wat ze meemaakte.'En of ze wat had meegemaakt. Lefever werd geboren in Rwanda, waar haar moeder haar dumpte in een beerput voor cholerapatiënten. De gevolgen waren loodzwaar: de rest van haar leven zou ze slechtziend blijven. Een Belgisch koppel adopteerde haar daarna, maar ze bleef zoeken naar antwoorden. Die vond ze volgens Quidé niet helemaal, ook niet nadat ze met Martin Heylen naar Rwanda trok voor Heylen en de herkomst.Het verhinderde haar niet om Vlaanderen te doen lachen. 'Een zonnetje', zegt ook collega Bert Gabriëls, die regelmatig met Lefever toerde. 'Ze bracht altijd de sfeer erin, op en naast het podium. Nooit maakte ze een punt van haar beperking. Integendeel, je kon aan haar alles vragen. Ongelooflijk hoe eerlijk ze was. In die zin was haar act, ook al leek dat niet zo, pure stand-up, net omdat ze geen pose aannam en constant zichzelf was.'Dat beaamt ook Philippe Geubels, die haar in 2011, het jaar dat Lefever ook in première ging met haar eerste show Meisje van plezier, mee op tournee nam als voorprogramma van zijn tweede show Hoe moet het nu verder? Hij heeft 'ontelbare herinneringen van de fijne momenten die we deelden op podia en in kleedkamers', vertelt hij in een reactie. 'Een madam naar en in mijn hart.' In 2014 stond ze op de Vlaams-Brabantse lijst voor Groen. Partijvoorzitter Meyrem Almaci roemt Lefever op Twitter als een 'prachtige vrouw, met veel humor en een nog groter engagement.' Op sociale media en op haar blog sprak Lefever zich inderdaad regelmatig uit over de actualiteit. Zo maakte ze twee jaar geleden in een blogbericht nog brandhout van het Pietenpact, waarin enkele organisaties beslisten om enkel nog roetpieten te gebruiken. 'Te gek om los te lopen! [...] Zelf heb ik nooit, niet toen ik klein was en niet nu ik groot ben, een link gezien tussen zwarte piet en rassenhaat. Het is gewoon folklore. Cultureel erfgoed.'In november vorig jaar zei Lefever in Gazet van Antwerpen dat ze een lijn trok onder comedy. 'Een dikke streep, geen stippellijn. Ik moet definitief stoppen, onder meer om mijn hoofd volledig vrij te maken voor nieuwe avonturen. Ik sluit niet uit dat ik ooit opnieuw op een podium stap, maar voorlopig is het genoeg. Als ik eerlijk ben tegenover mezelf, ligt mijn hart niet bij comedy.''Ze moest eerst andere dingen oplossen, maar de podiummicrobe was er zeker nog', zegt Quidé. "We zien mekaar terug op een podium", zei ze op onze laatste vergadering.' Volgens zanger Jonas Winterland waren hij en Lefever aan het broeden op een muzikaal project. Ook in haar laatste interview met Gazet van Antwerpen maakte ze nieuwe plannen. 'Voor mijn veertigste wil ik een boek schrijven. Liefst zelfs voor mijn negenendertigste. Eigenlijk had ik al aan mijn vijfde bezig moeten zijn.'Johnny Quidé besluit: 'Een moedige vrouw, met een verleden dat als een zwaard van Damocles boven haar hoofd hing, die desondanks prachtige dingen bleef creëren om de mensen te amuseren. Wat zij deed, was straffe kost.'