'Er zijn dingen die u moet weten. Ik moet u dringend zien en spreken. Vergeef me,' schrijft een gouvernante in een brief aan haar overste, de vader van de twee puberkinderen Miles en Flora die ze onder haar hoede heeft. Zo'n brief hoop je als ouder nooit te krijgen. De gouvernante loopt lijkbleek en zich vastklampend aan haar zwartgelakte handtas door het in donkergrijze tinten gehulde herenhuis. Het spookt in de kale kamers en de grote kleerkasten en het arme mens weet niet meer wat te doen.
...

'Er zijn dingen die u moet weten. Ik moet u dringend zien en spreken. Vergeef me,' schrijft een gouvernante in een brief aan haar overste, de vader van de twee puberkinderen Miles en Flora die ze onder haar hoede heeft. Zo'n brief hoop je als ouder nooit te krijgen. De gouvernante loopt lijkbleek en zich vastklampend aan haar zwartgelakte handtas door het in donkergrijze tinten gehulde herenhuis. Het spookt in de kale kamers en de grote kleerkasten en het arme mens weet niet meer wat te doen.Al vanaf de eerste tonen - de proloog wordt met finesse gezongen door de Britse tenor Ed Lyon - weet je meteen wat voor opera dit wordt: eentje waarin de vrij minimalistische doch realistische vormgeving vooral de visuele ondersteuning wil zijn van de muzikale topprestaties. Missie geslaagd!Sopraan Sally Matthews - ingesnoerd in een lang, zwart mantelpak, het kostuum waarin elke typische gouvernante gekleed gaat - speelt en zingt met weinig bombarie en veel gevoel. Ze doolt met steeds meer verbijstering in de ogen over de scène terwijl de twee kinderen zich almaar vreemder lijken te gedragen. De reden: de slechte invloed van de overleden maar rondspokende bediende Peter Quint. Een gebroken piano is de favoriete schuilplek van de jonge Miles. Dat beeld zegt alles over de jongen zélf: hij is als een gebroken instrument. De schade die hem in zijn jeugd is toegebracht, zal hem voor altijd tekenen.De Munt koos voor een vrij sobere captatie van deze duistere voorstelling. De camera zoomt haast ongemerkt in op emotionele piekmomenten en zoomt nadien rustig uit zodat de kijker opnieuw de schade kan overschouwen die de personages oplopen in hun vreemde leven. Gek genoeg is een voordeel aan deze verfilming dat je dankzij de camera af en toe een duik kan nemen in de orkestbak. Eindelijk krijg je een blik op de virtuoze handen van de pianist en het secure samenspel dat tot een sublieme uitvoering van Brittens opera leidt.Als onlinevoorstelling beklijft vooral het muzikale aspect van deze opera en kijk je 'respectvol' naar de majestueuze scenografie en de secure vertolking van de zangers. Die vorm en dat spel laten zich pas echt 'voelen' in de zaal. Maar tot dat weer is toegestaan, is deze streamversie een 'oorstrelend' alternatief van een opera die met veel verbeelding en emotie een schrijnend onderwerp aanraakt: de impact van een ellendige jeugd op een mens.