Pohlmann is vooral bekend als woordvoerder van de N-VA en vertrouweling van Bart De Wever. In die hoedanigheid kwam hij een jaar geleden in het oog van de storm terecht omdat hij mee een campagne over het VN-migratiepact lanceerde die achteraf fouten bleek te bevatten. Over die tekst, die bekendstaat als het Marrakech-pact, zou later de regering-Michel vallen. Daarnaast kwam Pohlmann vorig jaar ook nog in het nieuws omdat hij als reservist bij het leger ging, samen met professor internationale betrekkingen Jonathan Holslag.

Pohlmann groeide op als kind van progressieve ouders, maar staat vandaag bekend als rechts-conservatief. In zijn columns voor De Morgen is hij regelmatig scherp voor wat hij weleens 'een bende cultuurbobo's' noemt en ook zijn romans zijn conservatief in hun thema's. Zo debuteerde hij in 2012 met Altijd iets, over een copywriter die terugkeert naar zijn geboortedorp terwijl het vecht tegen de gevolgen van de globalisering. Vier jaar later volgde Een unie van het eigen . Naar aanleiding van dat laatste boek zei hij: 'Het wordt hoog tijd om de traditie, niet die van het vendelzwaaien maar van de grote Europese cultuurwaarden, te herontdekken en in ere te herstellen. Als je alles kapot relativiteert, stopt het en hou je letterlijk niets meer in handen. Het is zelfs zo ver gekomen dat we die Europese traditie niet meer kunnen of durven herkennen.'

Zijn discours sluit nauw aan bij dat van zijn nieuwe werkgever Jan Jambon. Die legt in zijn cultuurbeleid de nadruk op internationale allure, excellerende kunst en het versterken van de Vlaamse identiteit. De cultuurminister kondigde daarnaast een besparing voor de cultuursector aan. Het budget gaat van 518 naar 510 miljoen euro, de projectsubsidies worden met 60 procent gekort. Die beslissing zorgde voor gemor in de cultuurwereld, die vorige week op straat kwam tijdens de commissie cultuur en ook de volgende weken nog acties plant. Als reactie zei Jambon dat ook een andere verdeling van de besparingen mogelijk is.