Olivier Elen (Links op de foto, gitarist en schrijver van de verhalen): We hadden dit jaar redelijk wat concerten op de planning staan, maar corona dacht daar anders over. Dus zochten we een manier om toch bezig te blijven. Tijdens een gesprek over de zoveelste onduidelijkheid omtrent de cultuursector, zei ik terloops: 'Ja, maar er wordt zoveel verteld.' Dat bleek een prima concept voor een ep te zijn. (lacht) Er wordt verteld is een soort kruising tussen een hoorspel en een soundtrack geworden. Een plaat waarnaa...

Olivier Elen (Links op de foto, gitarist en schrijver van de verhalen): We hadden dit jaar redelijk wat concerten op de planning staan, maar corona dacht daar anders over. Dus zochten we een manier om toch bezig te blijven. Tijdens een gesprek over de zoveelste onduidelijkheid omtrent de cultuursector, zei ik terloops: 'Ja, maar er wordt zoveel verteld.' Dat bleek een prima concept voor een ep te zijn. (lacht) Er wordt verteld is een soort kruising tussen een hoorspel en een soundtrack geworden. Een plaat waarnaar je, zelfs in Spotify-tijden, helemaal moet luisteren om te weten hoe het afloopt. En kijken, want bij elk verhaal hoort een kortfilm. Er wordt onder meer verteld over bellen met de duivel en mysterieuze wezens die in onze spiegels wonen. Aan fantasie in ieder geval geen gebrek.Elen: Alles wat ik lees, sla ik onbewust op in mijn brein. Alle verhalen op de ep zijn dan ook gebaseerd op waargebeurde verhalen. Of in ieder geval op verhalen die in de krant hebben gestaan. (lacht) Zo las ik enkele jaren geleden dat als je naar het nummer 666666 belt je een paar dagen later sterft. Het verhaal over de spiegelwezens is dan weer geïnspireerd op een Italiaans onderzoek naar wat er gebeurt als je te lang in de spiegel kijkt. In elke vertelling zit een bron van waarheid. Als luisteraar moet je voor jezelf maar uitmaken wat je wilt geloven en wat niet. Voor de griezelstem klopten jullie aan bij Sam Louwyck (foto hiernaast), die nog nooit zo huiveringwekkend klonk. Elen: Klopt. We waren op zoek naar een écht griezelige vertelstem. Onze frontvrouw Debby Termonia is ook fotografe en ze heeft Sam een tijdje geleden gefotografeerd. Volgens haar had die zo'n stem. Gelukkig voor ons zag hij het ook meteen helemaal zitten. Was Er wordt verteld ook een excuus om een andere sound op te zoeken?Elen: We houden er als band sowieso van om dingen die niet zo vanzelfsprekend zijn op muziek te zetten. Op The Art of Being Serious, onze vorige plaat, waren dat oude Engelse gedichten. In die zin wijkt Er wordt verteld dus niet zo hard af van wat we gewoonlijk doen. Filmische jazz, zo omschrijven we onze muziek. Na onze concerten komen mensen weleens vragen of ze in een David Lynch-film beland zijn. Ernst is altijd een beetje vreemd, met smokings, balletpasjes en rare instrumenten zoals de zingende zaag. Alleen zijn het nu verhalen in plaats van nummers. Het leven is tegenwoordig al griezelig genoeg. Met Er wordt verteld kun je twintig minuten lang volledig van de wereld zijn.