Zomer 2003, Schaarbeek. Een achttienjarige Esinam Dogbatse besluit haar koffers te pakken en de Atlantische oceaan over te steken voor een reis die uiteindelijk vijftien maanden zou duren. Alleen: Dogbatse speelt al sinds haar vijfde piano, maanden geen muziek spelen kan ze zich niet voorstellen. Zo'n klavier krijg je echter niet zomaar mee. Een aardige buurman geeft haar dan maar een dwarsfluit cadeau, en Dogbatse wordt verliefd op het instrument.

Terug in Brussel besluit ze van muziek haar beroep te maken. Met succes: een goede tien jaar later verzorgde de multi-instrumentalist met haar hybride van retrofuturistische afropop en kosmische jazz al het voorprogramma voor Moses Sumney, Mayra Andrade, en die andere dwarsfluitiste, Mélanie de Biasio. Ze werkte samen met Baloji, Témé Tan en Kel Assouf. Na een netjes ontvangen eerste ep - waarvoor niemand minder dan Almachrome achter de knoppen dook, tussen zijn werk voor Madlib en Flying Lotus door - brengt ze in september haar langspeeldebuut Shapes in Twilights of Infinity uit via W.E.R.F. Records. Die eerste single, New Dawn, is er nu al.

Esinam
© Esinam

Ook voor dat nummer moeten we terugkeren in de tijd. Naar New York in 2014, om precies te zijn. Esinam ontmoet er Nadeem Din-Gabisi, een Britse filmmaker, dichter en dj die al met Sampa The Great samenwerkte, en voegt hem toe aan het lijstje samenwerkingen van hierboven. Din-Gabisi schrijft een spoken-wordtekst voor wat de eerste single van haar debuutplaat zou worden. 'Het album heeft niet meteen een begin- en eindpunt, maar kan opgevat worden als een cyclus, zoals die van de zon. Elke dag krijg je de kans om jezelf heruit te vinden en - wie weet - zelfs een beter mens te worden. Elke dag is er a new dawn', zegt Dogbatse over het nummer.

Kerstdag 2019, Ghana. Voor het coronavirus het transcontinentaal vliegverkeer voor onbepaalde tijd stillegde, reisde Esinam een laatste keer naar haar geboorteland. In de clip voor New Dawn keert ze terug naar waar ze als kind vele zomers doorbracht. Ze schoot beelden aan de oever van de rivier Volta, in het dorpje van haar grootouders, en in Jamestown, de oudste buurt van de Ghanese hoofdstad Accra. Haar zus nam de choreografie voor haar rekening - een mix van moderne en traditionele Ghanese dans, zoals ook Esinam traditioneel en hedendaags combineert - en haar nichten mochten figureren. Dat alles in de gouden gloed van het land dat ooit de Goudkust werd genoemd - naar het tijdens de koloniale geschiedenis van Ghana belangrijkste exportproduct. Als de plaat even sterk is als de videoclip, staan wij in de rij.

Zomer 2003, Schaarbeek. Een achttienjarige Esinam Dogbatse besluit haar koffers te pakken en de Atlantische oceaan over te steken voor een reis die uiteindelijk vijftien maanden zou duren. Alleen: Dogbatse speelt al sinds haar vijfde piano, maanden geen muziek spelen kan ze zich niet voorstellen. Zo'n klavier krijg je echter niet zomaar mee. Een aardige buurman geeft haar dan maar een dwarsfluit cadeau, en Dogbatse wordt verliefd op het instrument.Terug in Brussel besluit ze van muziek haar beroep te maken. Met succes: een goede tien jaar later verzorgde de multi-instrumentalist met haar hybride van retrofuturistische afropop en kosmische jazz al het voorprogramma voor Moses Sumney, Mayra Andrade, en die andere dwarsfluitiste, Mélanie de Biasio. Ze werkte samen met Baloji, Témé Tan en Kel Assouf. Na een netjes ontvangen eerste ep - waarvoor niemand minder dan Almachrome achter de knoppen dook, tussen zijn werk voor Madlib en Flying Lotus door - brengt ze in september haar langspeeldebuut Shapes in Twilights of Infinity uit via W.E.R.F. Records. Die eerste single, New Dawn, is er nu al.Ook voor dat nummer moeten we terugkeren in de tijd. Naar New York in 2014, om precies te zijn. Esinam ontmoet er Nadeem Din-Gabisi, een Britse filmmaker, dichter en dj die al met Sampa The Great samenwerkte, en voegt hem toe aan het lijstje samenwerkingen van hierboven. Din-Gabisi schrijft een spoken-wordtekst voor wat de eerste single van haar debuutplaat zou worden. 'Het album heeft niet meteen een begin- en eindpunt, maar kan opgevat worden als een cyclus, zoals die van de zon. Elke dag krijg je de kans om jezelf heruit te vinden en - wie weet - zelfs een beter mens te worden. Elke dag is er a new dawn', zegt Dogbatse over het nummer.Kerstdag 2019, Ghana. Voor het coronavirus het transcontinentaal vliegverkeer voor onbepaalde tijd stillegde, reisde Esinam een laatste keer naar haar geboorteland. In de clip voor New Dawn keert ze terug naar waar ze als kind vele zomers doorbracht. Ze schoot beelden aan de oever van de rivier Volta, in het dorpje van haar grootouders, en in Jamestown, de oudste buurt van de Ghanese hoofdstad Accra. Haar zus nam de choreografie voor haar rekening - een mix van moderne en traditionele Ghanese dans, zoals ook Esinam traditioneel en hedendaags combineert - en haar nichten mochten figureren. Dat alles in de gouden gloed van het land dat ooit de Goudkust werd genoemd - naar het tijdens de koloniale geschiedenis van Ghana belangrijkste exportproduct. Als de plaat even sterk is als de videoclip, staan wij in de rij.