Op weg naar ons interview wandelen we voorbij de oude Gentse stadsbibliotheek, de thuisbasis van de pop-upconcertzaal Nest. De toiletten van de Vooruit, de locatie van ons gesprek, hangen vol affiches van de meest uiteenlopende concerten. Samen leiden ze tot één conclusie: op muzikaal gebied bloeit de Arteveldestad als nooit tevoren. Grote namen in de Handelsbeurs en het Capitole hangen er broederlijk naast jonge bands die hun verovering van de wereld willen beginnen in cafés als Trefpunt of jeugdhuis Kinky Star.
...

Op weg naar ons interview wandelen we voorbij de oude Gentse stadsbibliotheek, de thuisbasis van de pop-upconcertzaal Nest. De toiletten van de Vooruit, de locatie van ons gesprek, hangen vol affiches van de meest uiteenlopende concerten. Samen leiden ze tot één conclusie: op muzikaal gebied bloeit de Arteveldestad als nooit tevoren. Grote namen in de Handelsbeurs en het Capitole hangen er broederlijk naast jonge bands die hun verovering van de wereld willen beginnen in cafés als Trefpunt of jeugdhuis Kinky Star.Waar die immense veelheid vandaan komt, vroegen we aan twee jonge, Gentse muziekjunks. Eén daarvan, Thibault Vander Donckt, richtte in december samen met Simon Lamont Kontzert op, een eigenzinnig, jong en Belgisch programma dat voorlopig is neergestreken in Café Charlatan. 'We willen beginnende groepen, voor wie de Charlatan anders nog een maatje te groot zou zijn, een kans geven', vertelt Vander Donckt. 'We selecteren niet op genre, enkel op spirit. Noem het een showcasefestival, maar dan het hele jaar door.'De andere, Lucas Standaert, is wereldberoemd in de omgeving van de Gentse Sint-Jacobskerk als uitbater van Den Afsnis en enkele andere cafés. Hij start in maart met De Kolonie, een kleine concertzaal in dezelfde straat als Den Afsnis die het gat moet opvullen tussen de kleine cafés en zalen als De Handelsbeurs. 'Den Afsnis, dat zijn legendarische vuile optredens waar je volledig bezweet buitengaat. De Kolonie moet meer een cultuurhuisje worden, dat altijd open is en waar je overdag wat kunt rondhangen.' LUCAS STANDAERT: Nog voor ik zelf naar optredens ging gaan kijken, was ik ze zelf aan het organiseren. Met vrienden organiseerde ik in Laarne Once Upon A Festival, daar kreeg ik de smaak meteen te pakken. Nu geniet ik er nog steeds meer van om zelf concertjes in elkaar te boksen. Nieuwe muziek checken, mailtjes rondsturen, de artiesten verwennen, zien dat het publiek geniet... Dat geeft een roes, 't is een victoir gevoel.THIBAULT VANDER DONCKT: Ook ik ben van kindsbeen af bezig met muziek, maar merkte al snel dat het niet gemakkelijk zou zijn om er mijn beroep van te maken. Met Kontzert wil ik ook mijn smaak uiten en mezelf op de kaart zetten als iemand die de muziek au sérieux neemt en er ook iets van kent. STANDAERT: Het moet een verslaving zijn. Ik zit dagelijks op blogs als Pitchfork en Dansende beren, schuim op eigen houtje YouTube af, lees alle concertaffiches die ik op straat zie... En dan nog heb ik waarschijnlijk maar een fractie opgemerkt van wat hier leeft.VANDER DONCKT: In Vlaanderen is er een overaanbod aan goede muziek, dat klopt. Op vi.be, een onlineplatform voor Belgische bands, hadden we een wedstrijd georganiseerd om het voorprogramma van dirk. te spelen (opkomende Belgische rockband, nvdr.) We hadden driehonderd inschrijvingen. Dat zijn dus driehonderd bands die aanleunen bij dirk. én op vi.be zitten. Ze allemaal beluisteren is in zo'n geval onmogelijk, dus filterde ik eerst alle bands eruit waar ik al van gehoord had. Op die manier wordt het natuurlijk ontzettend moeilijk als beginnende band om je te profileren. Je moet de juiste mensen kennen.STANDAERT: Daarom dat ik voor het programma van Den Afsnis steeds meer aan mijn collega's vraag om tips door te sturen. Met één programmator in de zaak beland je al snel in telkens weer hetzelfde milieu of sfeertje. VANDER DONCKT: Je onlineprofiel is ontzettend belangrijk. Dat moet professioneel ogen, ook als je pas begonnen bent. Een brakke Facebookpagina klik ik meteen weg. STANDAERT: De muziek springt niet meer voor zich. Je moet jezelf branden.STANDAERT: Het is erover de laatste tijd. Alleen al in de drie straten rond de Sint-Jacobskerk zijn er tien optredens per week, en dan tel ik de feestjes met deejays nog niet mee. Er zijn uiteraard ook de grote zalen, zelfs in oude bibliotheken treden al bands op. Het wordt hoog tijd voor een eengemaakte Gentse concertenkalender. Dan gaat de Gentenaar eens doorhebben dat hij op een festivalterrein zonder Herashekken woont. VANDER DONCKT: Er gaat veel verloren, net omdat er zoveel is.VANDER DONCKT: Niemand is hier tegen een ander, het is allemaal samen rond de kerketoren. Sinds een halfjaar komen we ook wekelijks samen. Als een ander café een band heeft gepland binnen een bepaalde niche, gaan wij niets gelijkaardigs plannen. (tegelijk): Jazz.VANDER DONCKT: Of de noise, met bands als Onmens en Crowd of Chairs. Dat komt ook van de jazz hé, dat zijn geschoolde muzikanten die opeens lawaai willen maken. In een band als Nordmann hoor je zowel de zachte als de harde kant van jazz. STANDAERT: Het conservatorium hier draagt daar uiteraard aan bij. Jonge muzikanten, onder meer in de jazz, leren hier alles, krijgen kansen, bouwen een netwerk op en blijven zo plakken. VANDER DONCKT: Ik ken heel wat jonge mensen die echt voor de muziek in Gent zijn komen wonen. Ook bij mij, een ingeweken West-Vlaming, is het zo gelopen. Na een jaar studeren wist ik: ik wil hier nooit meer weg. (zenuwachtig gelach)STANDAERT: We merken dat de buren ongerust zijn, ook al betalen we onszelf quasi failliet aan geluidsisolatie nog voor er één concert gespeeld is. Een groot deel van mijn tijd gaat naar de communicatie met de buurt. Maar zo'n cultureel platform is cruciaal voor de groei van een stad, je hebt vurtigheid nodig vooraleer er iets wil groeien.VANDER DONCKT: Als Gentenaars nog niet blij zijn met wat er zoal gebeurt in hun stad op cultureel vlak, dan is het volgens mij omdat ze het nog niet door hebben water aan het bloeien is.