'Ik heb de laatste dagen zeker tien keer zoveel weed gerookt als normaal, bruv', lacht Greentea Peng voor de webcam. De vraag was of ze thuis altijd al om twaalf uur 's middags joints rolt en gedroogde salie brandt. 'Nu mijn debuutalbum bijna verschijnt, sta ik letterlijk te springen om het live te spelen. En de onzekerheid of en hoe dat de komende weken en maanden gaat lukken, does me head in', zegt de Londense die al aan de zijde van The Streets te horen was en al met Neneh Cherry tourde. Voor de opnames van dat eerste album, Man Made, was ze met haar band The Seng Seng Family naar het platteland verkast, want hoe bruisend en inspirerend de Britse hoofdstad ook moge zijn, Greentea Peng laat haar wilde haren liever in de vrije natuur waaien.
...

'Ik heb de laatste dagen zeker tien keer zoveel weed gerookt als normaal, bruv', lacht Greentea Peng voor de webcam. De vraag was of ze thuis altijd al om twaalf uur 's middags joints rolt en gedroogde salie brandt. 'Nu mijn debuutalbum bijna verschijnt, sta ik letterlijk te springen om het live te spelen. En de onzekerheid of en hoe dat de komende weken en maanden gaat lukken, does me head in', zegt de Londense die al aan de zijde van The Streets te horen was en al met Neneh Cherry tourde. Voor de opnames van dat eerste album, Man Made, was ze met haar band The Seng Seng Family naar het platteland verkast, want hoe bruisend en inspirerend de Britse hoofdstad ook moge zijn, Greentea Peng laat haar wilde haren liever in de vrije natuur waaien. Greentea Peng: Ik had deze plaat nooit in Londen kunnen maken. Ik wilde dat ze aanvoelde als één lange, organische trip. Alle songs moesten klinken alsof ze in één tijd en op één plaats gegroeid zijn, verweven met elkaar. Het moest een labyrint zijn, maar geen doolhof, snap je? Wat is voor jou het verschil? Greentea Peng: Een labyrint heeft één ingang en één uitgang, een doolhof heeft verschillende in- en uitgangen, zoals sommige steden. Je verliest er elk gevoel van oriëntatie in. Al mijn favoriete albums vormen één geheel. Platen zoals The Score van The Fugees - mijn eerste grote platenliefde -, The Miseducation of Lauryn Hill en Brand New Second Hand van Roots Manuva. Een reis, met een begin en einde. De hele plaat is ook opgenomen met een afwijkende toonhoogte, 432 Hertz in plaats van de gangbare standaard van 440 Hertz. 'De helende frequentie', las ik op een of andere esoterische website. Greentea Peng: Esoterische website? Schimmige en onbetrouwbare website, bedoel je. Je mag het zeggen, hoor. (lacht) Ik ben al lang geïnteresseerd in alternatieve denkwijzen, het soort dingen waarvoor je tegenwoordig als halfgek en als iemand die gelooft in allerhande samenzweringstheorieën wordt weggezet. Maar de theorie over de positieve effecten van 432 Hertz is niet uit de lucht gegrepen, hoor. Het is de meest voorkomende frequentie in de natuur. Van spinnende poezen tot zoemende bijen, enzovoort. Beethoven en zelfs Jimi Hendrix maakten ook muziek die zo gestemd was. Dus dacht ik: why not give it a fucking go? Een maand in de bossen zitten, paddo's nemen, muziek maken die klinkt als een bijenkorf... Iets helends maken, want ik wilde geen kwade, politieke plaat, zoals ik ooit in gedachten had. Waarom niet? Greentea Peng: (zucht) Preken heeft toch geen zin, ik plant liever zaadjes in het hoofd van de mensen. Vroeger dacht ik dat ik de wereld kon veranderen door te protesteren, te betogen, door luid te roepen. Zo raakte ik op jonge leeftijd al heel erg gedesillusioneerd na de zoveelste illegale, leugenachtige oorlog. Mijn roots liggen deels in Irak, de hele toestand in het Midden-Oosten hakte er stevig in bij mij. Tot ik besefte dat je wel degelijk een verschil kunt maken, maar dan door te focussen op de dingen waar je echt invloed op hebt: liefde, leed, connectie, zonde, gezondheid, comfort... Tegenwoordig kijk ik zelden nog naar het nieuws. Het vergiftigt toch alleen maar je brein met allerlei vooringenomen, gemanipuleerde shit. Ik noem het geen televisie meer, maar 'tell lie vision'. 'Fact check the fact checkers' staat er op je merchandise en op de posters ter promotie van Man Made. Greentea Peng: Het zal wel zijn! Mensen moeten opnieuw leren om zelf kritisch te denken en dingen in vraag te stellen. En dan bedoel ik wel degelijk zélf. Niet via het internet, want ook daar tieren corruptie, manipulatie en hebzucht. Iedereen aan de paddo's dan maar? 'Free your mind, eat some magic shrooms' adverteer je in Party Hard Interlude over een psychedelisch streepje dub. Greentea Peng: (grinnikt) Letterlijk elke journalist is daar al over begonnen. Kijk, ík geloof dat paddo's het potentieel hebben om de fucking wereld te veranderen. Mij hebben ze in elk geval geholpen om uit die duistere, depressieve periode van vroeger te raken. Ze hebben me getransformeerd in een ander mens. Die 'magic' in magic mushrooms staat er niet zomaar, hè. Je zingt wel vaker over magie en mystieke toestanden. Greentea Peng: Geloof ik in magie? Hell yeah. Niet op een Harry Potter-manier, maar de magie van alledag. Alles is alchemie en vibraties, bruv. Maar veel mensen voelen het niet, ze zijn ontkoppeld van de energie en de kracht in zichzelf en rond hen. En nee, je hoeft niet per se paddo's te nemen om die connectie te maken. Gewoon ervoor openstaan, dat is al een begin. Door eens naar mijn plaat te luisteren, bijvoorbeeld. (grijnst)