De Pessemier schreef het lockdownnummer I Want to Dance Again en inspireerde daarmee de gelijknamige postcoronarave van Studio Brussel die wegens grote belangstelling alvast verhuisde van de Lotto Arena naar het Sportpaleis
...

De Pessemier schreef het lockdownnummer I Want to Dance Again en inspireerde daarmee de gelijknamige postcoronarave van Studio Brussel die wegens grote belangstelling alvast verhuisde van de Lotto Arena naar het Sportpaleis Jeroen De Pessemier: Het is duidelijk dat mensen nood hebben aan wat positiviteit en iets leuks om naar uit te kijken. Onze lockdownsingle I Want to Dance Again, waaraan de rave zijn naam dankt, is een ode aan dansen en feesten en we merken dat dat gemis enorm leeft bij veel mensen. Het was niet voor niks een van de meest aangevraagde platen tijdens De Warmste Week van Studio Brussel. Steven Van Gucht liet bij de aankondiging weten zijn bedenkingen te hebben bij het evenement. De Pessemier: De virologen waren aanvankelijk inderdaad nogal sceptisch. Begrijpelijk, bij zo'n groot evenement. Maar intussen zijn ze wel mee met ons concept. Het is natuurlijk niet onze bedoeling om een grootschalige illegale rave te organiseren. (lacht) Pas als het helemaal veilig is, prikken we een datum. Bovendien willen we met het evenement mensen net motiveren om zich aan de maatregelen te blijven houden, zodat we des te sneller kunnen raven. Hoe hard mis je het feestgedruis zelf? De Pessemier: Vrij hard. Gelukkig heb ik in mijn leven al veel gefeest, en ben ik ook geen achttien meer. Laten we zeggen dat ik de katers níét mis. (lacht) Ik denk wel dat de ontlading van het eerste feestje enorm zal zijn. Het is een beetje alsof je in ijskoud water hebt gelegen en daarna in een warm badje kruipt. Dat merkte ik ook afgelopen zomer, toen we met The Subs kleine dj-sets in openlucht speelden. Muziek verbindt op een haast religieuze manier. Lukt het je om creatief bezig te blijven? De Pessemier: Op dat vlak mag ik niet klagen. Ik heb het geluk dat ik naast muzikant ook producer ben en dus op meerdere disciplines kan terugvallen. Muziek maken zit me in het bloed, dat verdwijnt niet zomaar. Integendeel zelfs, die introspectieve periode bracht me net veel inspiratie. De beste muziek komt van binnenuit. I Want to Dance Again is bijvoorbeeld een heel energiek nummer, maar er zit ook een zekere melancholie in die deze periode typeert. Zal de dancewereld er na corona anders uitzien? De Pessemier: Ik merk alleszins dat er een groot samenhorigheidsgevoel heerst in de sector. Daarom hebben we met The Subs samen met enkele clubs hoody's uitgebracht om de scene te steunen, en willen we I Want to Dance Again ook opentrekken voor de rest van de sector. Het is voor alle duidelijkheid niet de bedoeling dat Studio Brussel en wij met alle eer gaan lopen. Verder hoop ik dat de eventwereld eindelijk serieus wordt genomen en muziek niet langer als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Dat mensen massaal tickets kopen voor een evenement dat nog niet eens een datum heeft, is toch het beste bewijs dat we niet zonder kunnen?