Aka: Lily Lizotte
...

In het lang: Wie onoplettend naar songs als Shapeshifter luistert, zou wel eens flashbacks naar de late nineties kunnen krijgen. The Blossom klinkt vertrouwd, ook voor wie niet tot generatie Z behoort. En toch is de non-binaire singer-songwriter hyperhedendaags. Volgende week verschijnt hun nieuwe ep 97 Blossom op Video Store, het nieuwe label van Kevin Abstract en Romil Hemnani van Brockhampton. Daarop vloeien nieuwe en minder nieuwe invloeden zoals Young Thug, Lil Baby, Duster en Elliot Smith samen tot rauwe indiepop met hier en daar wat shoegaze, grunge en hiphop. En met een boodschap, want The Blossom zingt onverbloemd over gender, depressie en de uitdagingen waarmee een jonge queer persoon van kleur zoal geconfronteerd wordt. 'Yeah, I'm tired of my gender, I spent five days on a bender', klinkt het in Hardcore Happy. Die eigenzinnige sound komt niet uit de lucht vallen. Lily Lizotte, zoals de artiest echt heet, groeide op in een muzikale familie in Sydney: vader Diesel is een graag geziene muzikant in Australië en rocker Jimmy Barnes is hun oom. Als tiener begon Lizotte dan ook al snel zelf nummers op te nemen in de studio van hun vader en enkele jaren geleden volgden de eerste singles onder de naam Lila Gold. Maar de deuren lijken zich pas echt te openen sinds Lila Gold vorig jaar transformeerde tot The Blossom, naar Los Angeles verhuisde en zich laat omringen door artiesten als Brockhampton en Federico Vindver, die eerder beats boetseerde voor Kanye West en Coldplay. Een willekeurige quote: 'De iPhone-microfoon is een van de beste ter wereld, omdat je overal een fucking microfoon bij je kunt hebben. Denk daar eens over na. Hoe cool is dat?'