David Dewaele: Foundations is meteen ook onze vijftigste Deewee-release. Ons repertoire is inmiddels groot genoeg om eens stil te staan bij wat we de voorbije jaren hebben gemaakt. We zien het een beetje als een overgangsplaat: we blikken terug, maar we kijken ook vooruit met drie exclusieve nieuwe tracks.
...

David Dewaele: Foundations is meteen ook onze vijftigste Deewee-release. Ons repertoire is inmiddels groot genoeg om eens stil te staan bij wat we de voorbije jaren hebben gemaakt. We zien het een beetje als een overgangsplaat: we blikken terug, maar we kijken ook vooruit met drie exclusieve nieuwe tracks. Stephen Dewaele: Bovendien krijgen we regelmatig de vraag om uitverkochte platen te herpersen. We zijn te grote vinylfreaks om daarin mee te gaan en de originele exemplaren in waarde te laten dalen, maar dit lijkt ons een goed compromis. Alle songs zijn gemaakt in Studio Deewee, jullie Gentse hoofdkwartier. Ook de nieuwe nummers, die tijdens de pandemie zijn gemaakt? Stephen Dewaele: Onze studio is gebouwd om vrienden van over de hele wereld te ontvangen en in te gaan tegen de onpersoonlijke, digitale aanpak die we vaak in de muziekwereld zien. Maar plots móésten we wel via FaceTime en Zoom werken. Uiteindelijk kon Charlotte Adigéry hier dankzij de versoepelingen opnieuw aan haar debuutplaat werken, maar voor internationale artiesten bleef het moeilijk. Met de Brit James Righton (ex-frontman van Klaxons, nvdr.) hebben we noodgedwongen op afstand gewerkt. Dat gaat in tegen het manifest van Deewee, maar het kon niet anders. David Dewaele: Het voorbije jaar hebben we alleen nog maar méér beseft hoe handig het is om fysiek met iemand in de studio te zitten. Nu moeten we alles continu heen en weer sturen en krijgen we meer tijd om over elk detail te twijfelen. Hoe zit het met Deeweeteevee, het bijbehorende YouTube-variétéprogramma dat al enkele keren werd uitgesteld? Stephen Dewaele: We zijn ermee bezig. Zoals zoveel van onze projecten is het een eigen leven gaan leiden en zijn we hopeloos overtijd. Vandaag, op 12 mei, verschijnt de eerste aflevering. David Dewaele: Het wordt een soort tv-ervaring waarbij je van de ene performance naar het andere rare intermezzo zapt. Stephen Dewaele: Het is nogal moeilijk uit te leggen. (lacht)Hoe hard missen jullie het livegedeelte? Stephen Dewaele: Hard. Ik denk dat veel mensen zijn gaan beseffen hoeveel muziek en het nachtleven voor hen betekenen. Dat merkten we al toen we in oktober enkele covidproof sets konden draaien in Kompass. Mensen waren euforisch. (denkt na) Dat gezegd zijnde vind ik dat er vóór de pandemie veel misliep in de sector. Het draaide steeds meer om geld, business en elitarisme. Heel anders dan hoe het er in onze begindagen aan toe ging. Ik hoop dat jonge gasten binnenkort een revolutie starten en de viprooms sluiten, al is dat misschien een te romantisch beeld. Laten we er om te beginnen voor zorgen dat de zalen die wél nog een eigen karakter hebben deze periode overleven, want daar begint het voor veel muziekfans. Iets anders: jullie waren op tournee in de VS toen de eerste lockdown werd aangekondigd. Stephen Dewaele: (knikt) We zaten net in Los Angeles toen we hoorden dat Trump een travel ban zou afkondigen en Europa op slot ging. We zijn meteen naar huis gevlogen en zitten sindsdien in Gent. Voor het eerst in vijfentwintig jaar leven we op één plek. David Dewaele: Doorgaans nemen we vier of vijf vluchten per week. Uiteraard is het gezonder om dat niet te doen, maar we missen het wel. Ons sociale leven ligt verspreid over de hele wereld. Stephen Dewaele: Al beseffen we dat we veel geluk hebben met onze studio. De eerste maanden heerste er bij veel artiesten een enorme druk om creatief te blijven. We hebben hen wat gerustgesteld: 'Misschien is dit het moment om even op adem te komen, maar als je zin hebt om muziek te maken, kun je bij ons terecht.' Hebben jullie zelf rust genomen? Stephen Dewaele: We hebben meer werk dan ooit tevoren, net omdat we zo bereikbaar zijn. We zijn er nu 24 op 7 voor onze artiesten. Deewee, platen afwerken, remixes maken: we hebben ons niet verveeld. Ik ben jaloers op mensen die het voorbije jaar zuurdesembrood hebben leren bakken. (lacht)