Herinner je je de eerste dagen van de lockdown nog, toen de wc-papierverzamelaars nog 's lands grootste collectieve verbazing waren? 'I just saw a guy grabbing all the toilet paper and run / What?', zong Jelle Denturck toen verongelijkt in Stay Indoors. Zijn band Dirk (tegenwoordig gestileerd als DIRK.) geeft al sinds 2017 het onbehagen van millennials een stem met oneliners en hitsige gitaren. Op hun liveshows staan een hoop forse jongens die doorgaans tegen de grond gaan op concerten van (wijlen) Raketkanon en consorten, plots 'I only hate myself / when I fuck things up / and I fuck things up / all the time' (Fuckup) mee te kwelen. Dat is zacht gezegd bijzonder.

'Vroeger was punk tégen alles zijn', zegt Denturck. Nu is punk je zonder schroom kwetsbaar durven opstellen en pleiten voor wereldvrede. Met natte wangen tegen het parlement plassen terwijl je roept dat iedereen meer van elkaar moet houden, zoiets. Althans dat is het voor Dirk.

Maar Dirk zou Dirk niet zijn als er niet ergens een hoek af was. Humor is voor de Gentse band een tactiek geworden om het leven draaglijker te maken. Alsof je na het dichtritsen van je broek aan het parlement eens goed met de absurde situatie zou lachen - kwestie van de analogie te behouden. Die humor begint in de teksten. 'I want you to milk me', klinkt het in Milk - 'I want you to miss me' klonk te cheesy. Hetzelfde gebeurt in nieuwe single Toulouse van aanstormende plaat Cracks in Common Sense. Daar heeft Denturck het over 'To lose it all', maar hij noemt het nummer toch maar naar de Franse stad.

Waregemboy

In de clip voor Toulouse loopt een welgestelde jongeman door een groot huis. In een polo, altijd met een truitje over zijn schouders gedrapeerd. Maar dan ook àltijd, ook als hij gefrustreerd ondersteboven de trap af bengelt. Het archetype van de rijke West-Vlaming? 'Wij noemen dat een Waregemboy,' zegt Denturck, die opgroeide in het West-Vlaamse Ingelmunster. (Terug serieus) 'Wat een beetje oneerbiedig is tegenover Waregem, maar het is een cliché. En sommige clichés bevatten waarheid.'

Zoals het cliché dat mensen zonder geld dommere financiële beslissingen maken. 'Het is wetenschappelijk onderzocht: mensen nemen slechtere beslissingen als ze geldproblemen hebben. Dat ligt niet aan hen, maar is iets psychologisch. Ze kunnen niet meer op lange termijn denken omdat ze verlamd worden door angst. Ik vind dat een mooie, ironische gedachte, maar het is iets heel mafs om te ervaren. Ik kwam zelf voor een tijdje nauwelijks rond. Dat was geen pretje. Als je niets meer te verliezen hebt, is de angst om alles kwijt te raken het grootst. Tegelijk lijd je maar een hol bestaan als je leven draait om steeds rijker worden. Ook dat is niets om trots op te zijn. Daar gaat Toulouse over.'

Cracks in Common Sense

Uit op 20 november. Deze maand speelt Dirk in de Handelsbeurs (24/11), Het Depot (27/11) en Trix (28/11).

Herinner je je de eerste dagen van de lockdown nog, toen de wc-papierverzamelaars nog 's lands grootste collectieve verbazing waren? 'I just saw a guy grabbing all the toilet paper and run / What?', zong Jelle Denturck toen verongelijkt in Stay Indoors. Zijn band Dirk (tegenwoordig gestileerd als DIRK.) geeft al sinds 2017 het onbehagen van millennials een stem met oneliners en hitsige gitaren. Op hun liveshows staan een hoop forse jongens die doorgaans tegen de grond gaan op concerten van (wijlen) Raketkanon en consorten, plots 'I only hate myself / when I fuck things up / and I fuck things up / all the time' (Fuckup) mee te kwelen. Dat is zacht gezegd bijzonder. 'Vroeger was punk tégen alles zijn', zegt Denturck. Nu is punk je zonder schroom kwetsbaar durven opstellen en pleiten voor wereldvrede. Met natte wangen tegen het parlement plassen terwijl je roept dat iedereen meer van elkaar moet houden, zoiets. Althans dat is het voor Dirk.Maar Dirk zou Dirk niet zijn als er niet ergens een hoek af was. Humor is voor de Gentse band een tactiek geworden om het leven draaglijker te maken. Alsof je na het dichtritsen van je broek aan het parlement eens goed met de absurde situatie zou lachen - kwestie van de analogie te behouden. Die humor begint in de teksten. 'I want you to milk me', klinkt het in Milk - 'I want you to miss me' klonk te cheesy. Hetzelfde gebeurt in nieuwe single Toulouse van aanstormende plaat Cracks in Common Sense. Daar heeft Denturck het over 'To lose it all', maar hij noemt het nummer toch maar naar de Franse stad.In de clip voor Toulouse loopt een welgestelde jongeman door een groot huis. In een polo, altijd met een truitje over zijn schouders gedrapeerd. Maar dan ook àltijd, ook als hij gefrustreerd ondersteboven de trap af bengelt. Het archetype van de rijke West-Vlaming? 'Wij noemen dat een Waregemboy,' zegt Denturck, die opgroeide in het West-Vlaamse Ingelmunster. (Terug serieus) 'Wat een beetje oneerbiedig is tegenover Waregem, maar het is een cliché. En sommige clichés bevatten waarheid.'Zoals het cliché dat mensen zonder geld dommere financiële beslissingen maken. 'Het is wetenschappelijk onderzocht: mensen nemen slechtere beslissingen als ze geldproblemen hebben. Dat ligt niet aan hen, maar is iets psychologisch. Ze kunnen niet meer op lange termijn denken omdat ze verlamd worden door angst. Ik vind dat een mooie, ironische gedachte, maar het is iets heel mafs om te ervaren. Ik kwam zelf voor een tijdje nauwelijks rond. Dat was geen pretje. Als je niets meer te verliezen hebt, is de angst om alles kwijt te raken het grootst. Tegelijk lijd je maar een hol bestaan als je leven draait om steeds rijker worden. Ook dat is niets om trots op te zijn. Daar gaat Toulouse over.'