Uit ontmoetingen tussen artiesten ontstaan de mooiste projecten, zei Marijke Vandebuerie, algemeen directeur van Film Fest Gent, onlangs nog. Dat geldt voor de filmmakers die de voorbije editie van het filmfestival het cava sippen, namedroppen en nieuwe ideeën op bierviltjes schrijven op netwerkevents moesten missen. En voor Mooneye en Meskerem Mees.

Beide muzikanten wonnen een belangrijke muziekwedstrijd. Hij De Nieuwe Lichting in 2019 met indierock vol akoestische gitaren, zij nog maar pas Humo's Rock Rally met ontwapenende folkliedjes. Beiden hebben ze een voorliefde voor singer-songwriters uit de vorige eeuw en beiden maken ze oprechte nummers die ontroeren in hun eenvoud. Een match gemaakt in de hemel, zou je kunnen zeggen. Maar die samenwerking kwam er heel toevallig.

Onverschilligheid

'We speelden net voor de lockdown samen met verschillende artiesten in Trefpunt in Gent. Die avond zag ik Meskerem voor het eerst. Na de collectieve jamsessie was iedereen plots druk bezig. Behalve wij', vertelt Michiel Libberecht, de bezieler van Mooneye. 'We wisten niet goed wat doen en hebben dan maar samen een nummerke geschreven.' Dat nummerke werd Bright Lights, dat na een lichte aansporing van producer Pieterjan Maertens (Tamino) de allereerste single van Mooneyes aanstormend langspeeldebuut werd.

'Hij heeft het een paar keer moeten zeggen: "allez, daar zit iets ìn"! Gelukkig wou Meskerem de vocals inzingen. We hebben de song deze zomer live gespeeld in De Kreun in Kortrijk. We dachten dat we het nummer kenden en geen soundcheck nodig hadden. Het klonk ... nog niet zo goed. (lacht) Volgende keer repeteren we beter.'

Op plaat klinkt het nummer wél goed. Bright Lights is een bijzonder aanstekelijk pleidooi voor spontaneïteit. 'De song gaat over niet te veel vragen stellen en durven genieten van het leven. Zie ne keer content', zegt Libberecht. Hij denkt na. 'Het is aan de ene kant vervelend om alles in twijfel te trekken, maar de dingen nemen hoe het ze zijn, alleen maar omdat het altijd al zo geweest is, getuigt van een vreselijke onverschilligheid.'

Mosselen

De eerste langspeler van Mooneye werd opgenomen in een oud boerderijtje-turned-studio in de Nederlandse Kempen 'met een tapinstallatie in de keuken! Dat was een doorslaggevende reden om zo ver te rijden'. Libberechts jongere broer Ward ging mee als kok en psycholoog met dienst. Team sfeerbeheer, als je wilt.

'Ward was mee om te koken. Hij kon met iedereen babbelen, dat vond ik belangrijk. Aangezien ik de hele tijd in de controlekamer zat en we niet altijd iedereen nodig hadden, konden ze bij hem ventileren.' Het hart luchten tijdens het lunchen, met Wards signature pasta alla puttanesca op tafel.

Voor de videoclip van Bright Lights trok de Kortrijkse muzikant dan weer met diezelfde broer, een fotograaf en een grafisch ontwerper naar het Zuiden. 'Een artworkweekend', doopte Libberecht hun verblijf in een familiecaravan aan de Franse kust. Het weer zat tegen, waardoor het gezelschap niet de hele tijd kon filmen. 'We zijn dan maar mosselen gaan eten.' Die pasta blijft niet spannend. 'En oesters. Heel rock-en-roll.'

Uit ontmoetingen tussen artiesten ontstaan de mooiste projecten, zei Marijke Vandebuerie, algemeen directeur van Film Fest Gent, onlangs nog. Dat geldt voor de filmmakers die de voorbije editie van het filmfestival het cava sippen, namedroppen en nieuwe ideeën op bierviltjes schrijven op netwerkevents moesten missen. En voor Mooneye en Meskerem Mees.Beide muzikanten wonnen een belangrijke muziekwedstrijd. Hij De Nieuwe Lichting in 2019 met indierock vol akoestische gitaren, zij nog maar pas Humo's Rock Rally met ontwapenende folkliedjes. Beiden hebben ze een voorliefde voor singer-songwriters uit de vorige eeuw en beiden maken ze oprechte nummers die ontroeren in hun eenvoud. Een match gemaakt in de hemel, zou je kunnen zeggen. Maar die samenwerking kwam er heel toevallig.'We speelden net voor de lockdown samen met verschillende artiesten in Trefpunt in Gent. Die avond zag ik Meskerem voor het eerst. Na de collectieve jamsessie was iedereen plots druk bezig. Behalve wij', vertelt Michiel Libberecht, de bezieler van Mooneye. 'We wisten niet goed wat doen en hebben dan maar samen een nummerke geschreven.' Dat nummerke werd Bright Lights, dat na een lichte aansporing van producer Pieterjan Maertens (Tamino) de allereerste single van Mooneyes aanstormend langspeeldebuut werd.'Hij heeft het een paar keer moeten zeggen: "allez, daar zit iets ìn"! Gelukkig wou Meskerem de vocals inzingen. We hebben de song deze zomer live gespeeld in De Kreun in Kortrijk. We dachten dat we het nummer kenden en geen soundcheck nodig hadden. Het klonk ... nog niet zo goed. (lacht) Volgende keer repeteren we beter.'Op plaat klinkt het nummer wél goed. Bright Lights is een bijzonder aanstekelijk pleidooi voor spontaneïteit. 'De song gaat over niet te veel vragen stellen en durven genieten van het leven. Zie ne keer content', zegt Libberecht. Hij denkt na. 'Het is aan de ene kant vervelend om alles in twijfel te trekken, maar de dingen nemen hoe het ze zijn, alleen maar omdat het altijd al zo geweest is, getuigt van een vreselijke onverschilligheid.'De eerste langspeler van Mooneye werd opgenomen in een oud boerderijtje-turned-studio in de Nederlandse Kempen 'met een tapinstallatie in de keuken! Dat was een doorslaggevende reden om zo ver te rijden'. Libberechts jongere broer Ward ging mee als kok en psycholoog met dienst. Team sfeerbeheer, als je wilt.'Ward was mee om te koken. Hij kon met iedereen babbelen, dat vond ik belangrijk. Aangezien ik de hele tijd in de controlekamer zat en we niet altijd iedereen nodig hadden, konden ze bij hem ventileren.' Het hart luchten tijdens het lunchen, met Wards signature pasta alla puttanesca op tafel.Voor de videoclip van Bright Lights trok de Kortrijkse muzikant dan weer met diezelfde broer, een fotograaf en een grafisch ontwerper naar het Zuiden. 'Een artworkweekend', doopte Libberecht hun verblijf in een familiecaravan aan de Franse kust. Het weer zat tegen, waardoor het gezelschap niet de hele tijd kon filmen. 'We zijn dan maar mosselen gaan eten.' Die pasta blijft niet spannend. 'En oesters. Heel rock-en-roll.'