Naam: Rosalía Vila Tobella.
...

In het kort: Maakt millennial flamenco, in de blender gegooid met pop, trap, reggaeton en r&b. Kan een flink stukje zingen. Was genomineerd voor een Latin Grammy. Brengt meezingers die u hoogstwaarschijnlijk enkel fonetisch kunt meezingen. In het lang: Flamenco dus, maar dan voor millennials, zo omschrijft The Guardian de muziek van de Catalaanse rijzende ster. Op haar dertiende ontdekte ze het genre in de buitenwijken van Barcelona. Ze was meteen verkocht, maar vond zichzelf al te oud om de klassieke flamenco volledig onder de knie te krijgen. En dus besloot ze er haar eigen ding mee te doen door er een flinke scheut pop, trap, reggaeton en r&b bij te gieten. Denk aan het betere hedendaagse popwerk, maar dan met castagnetten, hartstochtelijke teksten en vibrerende zang. Bij ons doet haar naam misschien niet meteen belletjes rinkelen, maar in haar moederland breekt Rosalía's 'flamencorevolutie' menige pot en paellapan. Los ángeles, haar debuutplaat die vorig jaar verscheen, prijkte bovenaan in verschillende Spaanse eindejaarlijstjes en leverde haar meteen een nominatie op voor beste nieuwe artiest op de Latin Grammy's. Zelfs al verstaat u er geen jota van: catchy nummers als Malamente blijven gegarandeerd nog even door uw hoofd spoken. De bijbehorende videoclip bevat vurig handgeklap, tattoos van huilende Moeder Maria's, skaters in historische Spaanse gewaden en toreadors die meisjes opwachten met rode vlaggen. Precies zoals u zich Spanje voorstelt, toch? Het binnenkort te verschijnen album El mal querer belooft nog meer zuiderse pop en dito stemklanken. Ze noemt zichzelf dan ook een instrumentalist én een instrument: ze bespeelt haar stembanden als een drummer zijn drumstel of een gitarist zijn gitaar. Alleen hoeft Rosalía niet met materiaal te sleuren om mensen te raken. Een muziekrecensent vatte haar stemgeluid goed samen als 'een tornado die alle cultuur- en taalverschillen wegveegt'. Laat u gezellig meeslepen in haar wervelwind. Een willekeurige quote: 'Ik hou van alle muziek, maar flamenco heeft dat tikje extra. De emotionele geladenheid, de diepgang, de intensiteit. Flamenco is muziek vanuit de roots, het is folklore. Als artiest wil ik verderbouwen op die roots, met muziek die van de mensen is. Daarom werd ik meteen verliefd op het genre toen ik het ontdekte.' Klinkt als: een Catalaanse Rihanna met castagnetten.