Naam Esinam Dogbatse.
...

Als kleine uk krijgt ze van haar half-Belgische, half-Ghanese ouders een tamatrommel, maar al gauw groeit de honger naar een 'echt' instrument. Dat wordt klassieke piano. Tot rond haar achttiende de lokroep naar de wijde wereld weerklinkt, en er voor een vleugel onvoldoende plaats blijkt in haar rugzak. Een buur leent Esinam dan maar haar dwarsfluit, en tijdens een jaar lange reis door Zuid-Amerika en Afrika groeit er iets moois. Toetsen, fluit, verschillende percussie-instrumenten: als multi-instrumentaliste vindt Dogbatse vlot haar weg in de Brusselse scene, onder meer in de rangen van de woestijnrockers Kel Assouf en bij die andere muzikale ontdekkingsreiziger, Témé Tan. Maar nog raakt het hongertje niet gestild. Onder invloed van artiesten als Floating Points en Flying Lotus slaat ze aan het experimenteren met drumcomputers, samplers en andere klankmanipulators. In die gedaante van one woman band speelt ze eind 2017 drie keer in een uitverkochte AB, in het voorprogramma van dwarsfluitcollega Melanie De Biasio, en versiert ze een gastrol op 137 Avenue Kaniama, het jongste album van Baloji. Via haar management - dat Esinam deelt met onder meer De Beren Gieren en BRZVLL - belanden enkele van haar tracks in de mailbox van Sdban Records, de Gentse stal waar ook Stuff thuis is. Die zien wel wat in de pan-Afrikaanse melange van electronica en jazz, en eind september knallen ze een eerste ep de wereld in. Een willekeurige quote: 'De vier tracks op de ep laten elk een andere kant van me zien, maar allemaal samen vormen ze wat je mijn universum kunt noemen. Wie me echt wil leren kennen, moet naar mijn muziek luisteren.' Te zien: op 8/8 in het voorprogramma van Selah Sue in het OLT Rivierenhof, op 10/8 in de zoMerbar in Leuven en op 31/8 in KAAP, Oostende.