Op zijn achttiende wilde bassist Frederic Lyenn Jacques arts worden. Dat dacht hij althans, maar na drie jaar geneeskunde studeren liet hij stethoscoop en thermometer toch vallen om zijn leven aan de muziek te wijden. Met succes: u hoorde Jacques de afgelopen jaren bassen bij onder meer Mark Lanegan, Dans Dans, John Zorn en Marc Ribot. Maar een wandeling in het park is het muzikantenbestaan zelden of nooit.

'Ik ben blij dat ik voor de muziek heb gekozen en wil absoluut niet negatief zijn, maar dit is geen evidente baan. Ik ben zes maanden per jaar op tournee, maar dat betekent niet dat ik financieel altijd even sterk sta. Dat besef knaagt, zeker nu ik twee jonge kinderen heb', zegt Jacques. 'Soms vraag ik me af of ik dan toch niet te veel aan mezelf denk. Ik heb zelfs overwogen om opnieuw te gaan studeren, maar ik ben verslaafd aan de creativiteit.'

Uit die muizenis, en nog vele andere, boetseerde Jacques zijn derde soloalbum Adrift. 'Het gaat niet enkel over losgeslagen zijn, maar ook door u laten meeslepen door wat er zich aanbiedt in uw leven. Ik ben erg bezig met wat het is om de controle te verliezen, met dromen en hoe die vaak meer impact hebben op je dag dan de dingen die wel echt gebeuren', vertelt hij. Single Until We Blend zet alvast de toon: 'Als je met iemand samen bent en het gaat goed, dan vergeet je je eigen lichamelijkheid. Je wordt dan één. Seks is daar het beste voorbeeld van: dat is erg lijfelijk, maar als het echt goed is, vergeet je dat lijf. Dan smelt je samen. '

Dat laatste lukt de vertelstem in Until We Blend nog niet al te goed. 'Look me in the eyes / let it remind us what it's like / to be seen recognized / beyond the surface that defines us', zingt Jacques, en hij vertelt erbij: 'Op het moment dat ik dat schreef, ging het wat moeilijker bij mij thuis. Mijn vriendin en ik zijn al erg lang samen en dan overvalt je onvermijdelijk de vraag waarom je nog samen bent, omdat je het gevoel hebt dat er tegenover vroeger iets niet meer klopt. Maar dan moet je elkaar weer binnenhalen.'

Voor de clip, opgenomen in een prachtig oud hotel in Bergen dat volgens Jacques 'nu waarschijnlijk al is afgebroken', beeldden, twee dansers de afstand en toenadering tussen de geliefden in het liedje uit. 'Even wilde ik zelf dansen, maar achteraf gezien is het mooier zo. Het contrast tussen de extraverte danser en de ingetogen danseres is erg mooi. Ze zijn tegengesteld, maar toch compatibel met elkaar: dat is eigenlijk het hele verhaal van de song.'

Adrift komt uit op 10 januari 2020. In dezelfde maand is Lyenn artist in residence bij het ensemble ChampdAction. Daarna volgt een solotour.