Leeftijd: 24
...

In het lang: Zo'n drie jaar geleden zag Inke Gieghase een video van de Amerikaanse spoken-wordartiest Andrea Gibson en zangeres Mary Lambert die samen een tekst over de schietpartij in een homoclub in Orlando brachten. 'Ik kende spoken word toen nog niet echt, maar die performance raakte me zo diep dat ik vijf minuten later zelf mijn eerste tekst op papier had staan. Het bleek voor mij de ideale combinatie van schrijven en activisme.' Niet veel later stond Gieghase met hun eerste tekst, over hun ervaring als non-binaire persoon, in de finale van het Belgisch kampioenschap poetry slam. Deze week volgt hun debuut-ep Zoek, waarop Gieghase voor het eerst muziek onder hun spoken word zet, Kae Tempest achterna. 'Iemand naar wie ik enorm opkijk, zowel op artistiek als op persoonlijk vlak. Hun muziek versterkt de teksten en maakt ze bovendien toegankelijker. Niet onbelangrijk, want spoken word is vrij niche, terwijl ik net een mainstreampubliek hoop te bereiken. Hoe meer zaadjes ik kan planten, hoe beter.' Gieghase wil dan ook zo veel mogelijk taboes doorbreken, of het nu via spoken word, journalistiek of activisme is. Queerness, zelfdoding, seksueel misbruik en politiegeweld: allemaal thema's die worden aangesneden op Zoek. 'Ik schrijf vanuit een noodzaak. Omdat iets in de actualiteit me aangrijpt, of omdat ik zelf iets probeer te verwerken. Schaduw van je hoedje gaat bijvoorbeeld over de dood van Mawda Shawri (de Koerdisch-Iraakse kleuter die vijf jaar geleden tijdens een achtervolging stierf door een politiekogel, nvdr.), terwijl ik het in Ik zwijg heb over mijn ervaring met seksueel misbruik. Als iets me raakt of boos maakt, laat ik alles vallen en begin ik te schrijven, zelfs op de vreemdste momenten. Ik heb dan ook altijd pen en papier bij.' Een willekeurige quote: 'Natuurlijk is het soms eng om zulke intieme teksten te delen, maar de noodzaak om thema's uit de taboesfeer te halen is groter dan mijn persoonlijke angst.'