Wie graag afzakt naar donkere dansvloeren met flitsende lichten en repetitieve muziek, heeft vast al gemerkt dat harde techno en zelfs vleugjes hardcore tegenwoordig bon ton zijn in de ravewereld. Die sound hoef je alvast niet te verwacht van Tristan Jong, die als Gratts met Brighter Future een mellow nummer uitbrengt dat naar vroege house ruikt.

'Ik vond het grappig toen een van mijn maten tegen mij zei dat hij het nummer heel subversief vond omdat het tegen de trends in gaat. Op zich was het niet mijn bedoeling om tegendraads te doen, dat zijn gewoon mijn roots', vertelt Jong. 'Misschien past dat bij mijn leeftijd. Ik ben nu 37 en ik heb niet echt de behoefte om nog te luisteren naar wat de in het zwarte geklede techno people van 18 jaar zeggen. Sommige mensen zullen het misschien onaanvaardbaar vinden dat ik zelfs een saxofoon laat horen, maar ik ben zelf blij dat het eens iets anders is.'

Niet enkel qua stijl, ook qua timing kan de release van Brighter Future opvallend genoemd worden. In tijden waarin het nachtleven weer op slot gaat en het collectieve humeur net als de temperaturen buiten een vriespunt bereikt, komt Gratts naar buiten met een heel optimistische, zomerse plaat. 'Eigenlijk was het plan ook om er deze zomer mee naar buiten te komen. Ik wou het echter per se op vinyl uitbrengen, maar door de Adeles van deze wereld die enorme oplages bestelden waren er gigantische wachtrijen bij de drukpersen, en daardoor is het nu pas kunnen uitkomen. Enkel digitaal uitbrengen en later op vinyl zag ik ook niet zitten, ik wou graag alles tegelijk. En ergens vind ik het ook wel tof om zo wat tegenwicht te bieden in deze donkerdere tijden. Ik denk dat mensen nood hebben aan iets luchtigs, een beetje nostalgie naar de mooie zomer toen we hier in Berlijn nog buiten op Tempelhof konden rondhangen. Ik fantaseer alleszins graag over idyllische tijden wanneer het wat minder gaat.'

Laat debuut

Ook opvallend: Jong draait al meer dan twintig jaar mee als DJ en producer, maar met Brighter Future brengt hij eigenlijk nu pas een debuut uit. 'Ik vraag me soms ook af waarom het zo lang geduurd heeft', lacht Jong. 'Sinds ik als vijftienjarige serieus met muziek bezig begon te zijn, heb ik nooit voldoende mijn aandacht erop kunnen houden om zelf iets uit te brengen, denk ik. Ik was constant bezig met feestjes organiseren, met zelf te draaien, en ik was heel veel onderweg. Toen ik jonger was had ik niet het geduld om in de studio te kruipen.'

Daar kwam in 2020 om voorspelbare redenen abrupt verandering in. 'Ik weet nog dat ik net op tour geweest was in Azië en dat ik terugkeerde naar mijn schoonfamilie in Adelaide, waar ik dankzij Corona plots vast zat. Er waren zelfs geen vluchten meer om naar huis in Berlijn te geraken. Dat klinkt nu misschien erg, maar Adelaide is voor mij eigenlijk het paradijs. Maar daardoor had ik dus opeens zeeën van tijd, buiten op mijn kind passen had ik eigenlijk niets om handen. Mijn eerste solomateriaal is dus min of meer letterlijk aan de keukentafel van mijn schoonouders ontstaan.'

Ontmoeting op straat

Een Belg die in Berlijn woont en zijn debuut in Australië schreef, dus. Maar daar stoppen de internationale allures van Brighter Future niet. Op het nummer horen we namelijk ook de Amerikaanse Robert Owens, een erg bekende figuur in de housewereld die Jong in Berlijn op straat leerde kennen. Letterlijk.

'Dat was echt heel toevallig. Ik was door de Wrangelstrasse aan het wandelen met Toby Tobias, een vriend en mede-dj, en opeens stond Robert daar. Ik kende zijn werk natuurlijk wel, maar had hem nog nooit ontmoet. Blijkbaar was hij net die week ook naar Berlijn verhuisd, en hij was daar een beetje zijn weg in de stad aan het zoeken. Toby had Robert wel al ontmoet, en dan zijn we samen koffie gaan drinken en sindsdien eigenlijk contact blijven houden. Het gebeurt vaak dat ik draai op een feestje en dan naar Robert stuur om te vragen of hij ook niet afkomt. Ik vind dat echt zot hoe hij op zijn leeftijd nog altijd zo vaak en graag uitgaat, ik heb die energie niet meer.'

Time millionnaires

Die eerste ontmoeting vond plaats in 2014, maar het heeft tot nu geduurd voor Jong de moed vond om Owens te vragen om op een van zijn nummers te zingen. 'Ik kende hem dan misschien wel, maar dat blijft een heel bekende figuur in het wereldje en daarom durfde ik toch niet goed vragen om eens samen muziek te maken. Doordat ik dan vast zat in Adelaide en Robert letterlijk zo ver weg was, leek dat plots een minder groot obstakel. Ik heb hem toen de demoversie van het nummer gestuurd, die hopelijk niemand anders ooit gaat horen, en tot mijn eigen verbazing vond hij het echt tof. Robert heeft dan wat zanglijnen opgenomen in de studio, en zo is alles samengekomen.

In zekere zin is de samenwerking dus op straat geboren, een plek waar Jong graag rondhangt. Dat komt ook naar boven in de video voor het nummer. 'Die clip is als het ware geregisseerd door Emile the Wanderer. Dat is mijn alter ego op Instagram, waar ik veel foto's post die ik neem tijdens mijn omzwervingen in Berlijn. Onlangs heb ik toevallig iets gelezen over "time millionnaires". Dat zijn mensen die inzien dat het leven kort is en die niet meer geïnteresseerd zijn in geld of in hun carrières. Ze zijn veel liever "rijk in tijd", als het ware. In Berlijn, waar ik nu acht jaar woon, heb ik de eerste jaren eigenlijk alleen maar gelanterfant, en ik kan het iedereen aanraden. Dat is een beetje de filosofie achter die video: probeer niet al te jachtig te leven, maar verwonder je bij het doelloos rondhangen.'

Wie graag afzakt naar donkere dansvloeren met flitsende lichten en repetitieve muziek, heeft vast al gemerkt dat harde techno en zelfs vleugjes hardcore tegenwoordig bon ton zijn in de ravewereld. Die sound hoef je alvast niet te verwacht van Tristan Jong, die als Gratts met Brighter Future een mellow nummer uitbrengt dat naar vroege house ruikt. 'Ik vond het grappig toen een van mijn maten tegen mij zei dat hij het nummer heel subversief vond omdat het tegen de trends in gaat. Op zich was het niet mijn bedoeling om tegendraads te doen, dat zijn gewoon mijn roots', vertelt Jong. 'Misschien past dat bij mijn leeftijd. Ik ben nu 37 en ik heb niet echt de behoefte om nog te luisteren naar wat de in het zwarte geklede techno people van 18 jaar zeggen. Sommige mensen zullen het misschien onaanvaardbaar vinden dat ik zelfs een saxofoon laat horen, maar ik ben zelf blij dat het eens iets anders is.'Niet enkel qua stijl, ook qua timing kan de release van Brighter Future opvallend genoemd worden. In tijden waarin het nachtleven weer op slot gaat en het collectieve humeur net als de temperaturen buiten een vriespunt bereikt, komt Gratts naar buiten met een heel optimistische, zomerse plaat. 'Eigenlijk was het plan ook om er deze zomer mee naar buiten te komen. Ik wou het echter per se op vinyl uitbrengen, maar door de Adeles van deze wereld die enorme oplages bestelden waren er gigantische wachtrijen bij de drukpersen, en daardoor is het nu pas kunnen uitkomen. Enkel digitaal uitbrengen en later op vinyl zag ik ook niet zitten, ik wou graag alles tegelijk. En ergens vind ik het ook wel tof om zo wat tegenwicht te bieden in deze donkerdere tijden. Ik denk dat mensen nood hebben aan iets luchtigs, een beetje nostalgie naar de mooie zomer toen we hier in Berlijn nog buiten op Tempelhof konden rondhangen. Ik fantaseer alleszins graag over idyllische tijden wanneer het wat minder gaat.'Laat debuutOok opvallend: Jong draait al meer dan twintig jaar mee als DJ en producer, maar met Brighter Future brengt hij eigenlijk nu pas een debuut uit. 'Ik vraag me soms ook af waarom het zo lang geduurd heeft', lacht Jong. 'Sinds ik als vijftienjarige serieus met muziek bezig begon te zijn, heb ik nooit voldoende mijn aandacht erop kunnen houden om zelf iets uit te brengen, denk ik. Ik was constant bezig met feestjes organiseren, met zelf te draaien, en ik was heel veel onderweg. Toen ik jonger was had ik niet het geduld om in de studio te kruipen.'Daar kwam in 2020 om voorspelbare redenen abrupt verandering in. 'Ik weet nog dat ik net op tour geweest was in Azië en dat ik terugkeerde naar mijn schoonfamilie in Adelaide, waar ik dankzij Corona plots vast zat. Er waren zelfs geen vluchten meer om naar huis in Berlijn te geraken. Dat klinkt nu misschien erg, maar Adelaide is voor mij eigenlijk het paradijs. Maar daardoor had ik dus opeens zeeën van tijd, buiten op mijn kind passen had ik eigenlijk niets om handen. Mijn eerste solomateriaal is dus min of meer letterlijk aan de keukentafel van mijn schoonouders ontstaan.'Ontmoeting op straatEen Belg die in Berlijn woont en zijn debuut in Australië schreef, dus. Maar daar stoppen de internationale allures van Brighter Future niet. Op het nummer horen we namelijk ook de Amerikaanse Robert Owens, een erg bekende figuur in de housewereld die Jong in Berlijn op straat leerde kennen. Letterlijk.'Dat was echt heel toevallig. Ik was door de Wrangelstrasse aan het wandelen met Toby Tobias, een vriend en mede-dj, en opeens stond Robert daar. Ik kende zijn werk natuurlijk wel, maar had hem nog nooit ontmoet. Blijkbaar was hij net die week ook naar Berlijn verhuisd, en hij was daar een beetje zijn weg in de stad aan het zoeken. Toby had Robert wel al ontmoet, en dan zijn we samen koffie gaan drinken en sindsdien eigenlijk contact blijven houden. Het gebeurt vaak dat ik draai op een feestje en dan naar Robert stuur om te vragen of hij ook niet afkomt. Ik vind dat echt zot hoe hij op zijn leeftijd nog altijd zo vaak en graag uitgaat, ik heb die energie niet meer.'Time millionnairesDie eerste ontmoeting vond plaats in 2014, maar het heeft tot nu geduurd voor Jong de moed vond om Owens te vragen om op een van zijn nummers te zingen. 'Ik kende hem dan misschien wel, maar dat blijft een heel bekende figuur in het wereldje en daarom durfde ik toch niet goed vragen om eens samen muziek te maken. Doordat ik dan vast zat in Adelaide en Robert letterlijk zo ver weg was, leek dat plots een minder groot obstakel. Ik heb hem toen de demoversie van het nummer gestuurd, die hopelijk niemand anders ooit gaat horen, en tot mijn eigen verbazing vond hij het echt tof. Robert heeft dan wat zanglijnen opgenomen in de studio, en zo is alles samengekomen.In zekere zin is de samenwerking dus op straat geboren, een plek waar Jong graag rondhangt. Dat komt ook naar boven in de video voor het nummer. 'Die clip is als het ware geregisseerd door Emile the Wanderer. Dat is mijn alter ego op Instagram, waar ik veel foto's post die ik neem tijdens mijn omzwervingen in Berlijn. Onlangs heb ik toevallig iets gelezen over "time millionnaires". Dat zijn mensen die inzien dat het leven kort is en die niet meer geïnteresseerd zijn in geld of in hun carrières. Ze zijn veel liever "rijk in tijd", als het ware. In Berlijn, waar ik nu acht jaar woon, heb ik de eerste jaren eigenlijk alleen maar gelanterfant, en ik kan het iedereen aanraden. Dat is een beetje de filosofie achter die video: probeer niet al te jachtig te leven, maar verwonder je bij het doelloos rondhangen.'