Geen gewone popster: de carrière van Robyn in drie fases

13/11/18 om 17:09 - Bijgewerkt om 17:09

Bron: Knack Focus

Na een radiostilte van acht jaar is de Zweedse zangeres Robyn helemaal terug met Honey, een plaat die een nieuwe fase inluidt in haar intussen bijna drie decennia durende carrière. Een terugblik op de loopbaan van een popster die weigerde weggezet te worden als een product.

Geen gewone popster: de carrière van Robyn in drie fases

Robyn © GF

De carrière van Robyn is niet die van een 'gewone' popster. Ruwweg laat haar loopbaan zich in drie fases opdelen. Eerst is er de tienerfase. Haar eerste song, over de scheiding van haar ouders, schrijft ze wanneer ze elf is. Op dat moment is Robyn nog gewoon Robin Miriam Carlsson uit Stockholm. Niet veel later, op haar vijftiende, vindt ze onderdak bij RCA Records, een van de vlaggenschepen van major BMG. Robyn Is Here, haar debuut uit 1995, wordt een voltreffer bij pers en publiek. Dubbel platina in Zweden, platina in de VS: de cijfers spreken boekdelen. Haar eerste grote hit heet Show Me Love en is van de hand van Max Martin, de man achter Backstreet Boys en Nsync, die kort daarna in zee gaat met de als 'een Amerikaanse Robyn' in de markt gezette Britney Spears en later iedereen van Katy Perry tot Taylor Swift zal producen.

Maar Robyn laat zich niet zomaar wegzetten als het nieuwe popsterretje du jour. 'I'm not going to be a product', zegt ze al op haar zestiende. Wanneer RCA twee songs over abortus van haar tweede album My Truth (1999) wil weren, weigert Robyn dat pertinent. My Truth krijgt geen release in de States en Robyn verkast naar Jive Records, de stal van - jawel - Britney Spears. Als wat later ook Jive in handen komt van BMG, is Robyn naar eigen zeggen 'weer bij af'. Ook haar derde worp Don't Stop the Music (2002) wordt initieel uit de Amerikaanse platenrekken geweerd.

Fase twee is die van de creatieve controle. Na Don't Stop the Music trekt Robyn naar Frankrijk voor een schrijfsessie met haar landgenoten van The Knife, broer en zus Dreijer. Die samenwerking leidt tot het duet Who's That Girl, maar vooral: ze inspireert Robyn om net als de Dreijers een eigen label op te richten. Onder de vlag van Konichiwa Records brengt ze Robyn (2005) uit - 'mijn échte debuut', noemt ze dat vandaag. Dankzij hits als With Every Heartbeat en Be Mine wordt Robyn door de Pitchforks van deze wereld plots even serieus genomen als pakweg Arcade Fire of Sufjan Stevens, en nemen popsterren van Kylie tot Britney contact op met haar producers, op zoek naar Robyns 'hot sauce'.

Op Robyn volgt een reeks ep's die uiteindelijk in het album Body Talk (2010) zal uitmonden. De singles Dancing on My Own, Indestructible, Hang with Me en Call Your Girlfriend worden moderne klassiekers, die ook de jongste generatie popprinsessen de weg wijzen. Zonder Robyn geen Emotion van Carly Rae Jepsen of Melodrama van Lorde, house met hartzeer naar het voorbeeld van de Zweedse. Lorde noemt Dancing on My Own 'de enige song die ik de ruimte in zou schieten om voor eeuwig verder te leven' en pakt in 2017 in de Amerikaanse tv-show Saturday Night Live zelfs uit met een ingelijste foto van Robyn op haar piano.

En Robyn zelf? Die heeft intussen de buik vol van haar eigen 'sad love songs'. De zelfverklaarde fembot - 'Fembots have feelings too', zong ze in 2010 nog op Body Talk - is aan een reboot toe.

Enter fase drie: die van de introspectie, met nieuwe plaat Honey als resultaat.

'Er is de voorbije jaren veel gebeurd, en dat heeft me mezelf en mijn relaties doen revalueren', zegt Robyn in Knack Focus over de 'complexe periode' die voorafging aan Honey, waarin ze haar goeie vriend en voormalige productiepartner Christian Falk verloor en haar relatie met regisseur Max Vitali - met wie ze inmiddels wel weer samen is - zag sneuvelen. 'Daarom heb ik me zo lang stilgehouden. Er zijn momenten geweest waarop ik weinig tot niks deed, mijn bed niet uit raakte, zelfs geen muziek maakte.'

Lees het volledige interview met Robyn in onze +zone en in het magazine van 14/11.

Onze partners