Dat de Londense zangeres Florence een emotioneel woelig jaar meemaakte, zal iedereen nu wel geweten hebben. Samen met regisseur Vincent Haycock besliste ze om haar al heel persoonlijke album 'How Big, How Blue, How Beautiful', opnieuw te vertellen in een kortfilm. Het auto-ongeluk waarmee de film begint, staat symbool voor 'a crash of a year', zoals Florence het zelf verwoordde.

Opvallend is dat de zevendelige film heel intens begint, en rustiger wordt naar het einde toe. Daartussen bevinden zich surreële beelden, hedendaagse dans en referenties naar schrijvers als Homerus en Dante. Net zoals in de lagen van Dante's vagevuur, weerspiegelt elke song de fysieke en mentale strijd die Florence aanging bij het verwerken van een break-up.

'In het begin en het einde wilden we de Florence tonen die iedereen kent: de zangeres en de performer. Daartussen moest een storm ontstaan'

'In het begin en het einde wilden we de Florence tonen die iedereen kent: de zangeres en de performer. Daartussen moest een storm ontstaan', legt Haycock verder uit. Het resultaat was een metaforische reis over het ontsnappen aan demonen, het controleren van jezelf en uiteindelijk de terugkeer naar de originele Florence: de danseres, performer en minnares.

De stormachtige sfeer is ook duidelijk in de extra scènes tussendoor die werden opgenomen in Los Angeles, Mexico, Schotland en Florence' eigen huis in Zuid-Londen. Dat de locaties voor Florence allemaal een speciale betekenis hadden, zorgden alvast voor een helende werking. 'Net als in de videoclip voelde ik me tijdens de making of persoonlijk veranderen', aldus Florence.

De kortfilm kan je integraal bekijken op http://florenceandthemachine.net/

Florence + The Machine komt op 3 juli naar Rock Werchter, hélemaal in topvorm. (OV)

Dat de Londense zangeres Florence een emotioneel woelig jaar meemaakte, zal iedereen nu wel geweten hebben. Samen met regisseur Vincent Haycock besliste ze om haar al heel persoonlijke album 'How Big, How Blue, How Beautiful', opnieuw te vertellen in een kortfilm. Het auto-ongeluk waarmee de film begint, staat symbool voor 'a crash of a year', zoals Florence het zelf verwoordde.Opvallend is dat de zevendelige film heel intens begint, en rustiger wordt naar het einde toe. Daartussen bevinden zich surreële beelden, hedendaagse dans en referenties naar schrijvers als Homerus en Dante. Net zoals in de lagen van Dante's vagevuur, weerspiegelt elke song de fysieke en mentale strijd die Florence aanging bij het verwerken van een break-up.'In het begin en het einde wilden we de Florence tonen die iedereen kent: de zangeres en de performer. Daartussen moest een storm ontstaan', legt Haycock verder uit. Het resultaat was een metaforische reis over het ontsnappen aan demonen, het controleren van jezelf en uiteindelijk de terugkeer naar de originele Florence: de danseres, performer en minnares. De stormachtige sfeer is ook duidelijk in de extra scènes tussendoor die werden opgenomen in Los Angeles, Mexico, Schotland en Florence' eigen huis in Zuid-Londen. Dat de locaties voor Florence allemaal een speciale betekenis hadden, zorgden alvast voor een helende werking. 'Net als in de videoclip voelde ik me tijdens de making of persoonlijk veranderen', aldus Florence. De kortfilm kan je integraal bekijken op http://florenceandthemachine.net/ Florence + The Machine komt op 3 juli naar Rock Werchter, hélemaal in topvorm. (OV)