1. Rosalía

Van een akoestische flamencoplaat over de dood naar een haast perfect popalbum in twee jaar, daarvoor moet je Rosalía Vila Tobella heten. Vorig jaar stelden we haar nog aan u voor als een Rihanna met castagnetten, maar intussen is ze die vergelijking alweer lang en breed overstegen. James Blake vroeg haar voor Barefoot in the Park, superfan Pedro Almodóvar voor een rolletje in zijn laatste Dolor y gloria. Ook Billie Eilish, Oneohtrix Point Never en reggaetonfenomeen J Balvin doken al met haar in de studio. Onze Spaanse danskleppers liggen alvast klaar. Vamos!

Rock Werchter /// Zondag 30.06.2019 / The Barn en Down the Rabbit Hole /// Zondag 07.07.2019

2. Sheck Wes

Zijn Mo Bamba, een monsterhit met 450 miljoen Spotify-plays, wordt ongetwijfeld een van de grootste meezingers van Dour. Maar deze twintigjarige traprapper is meer dan een onehitwonder, dat bewees hij met zijn debuutalbum Mudboy. Hij deelde al het podium met Drake, tekende bij de labels van Travis Scott en Kanye West en Louis Vuitton stuurde hem de catwalk op. De volgende af te vinken stappen op het to-dolijstje van Sheck Wes: zo veel mogelijk awards winnen, een succesvolle NBA-speler worden, de wereld redden met zijn muziek en de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst nemen. U mag van geluk spreken dat hij nog een gaatje in zijn agenda heeft gevonden voor zijn eerste show op Belgische bodem.

Dour /// woensdag 10.07.2019

3. Billie Eilish

Met Billie Eilish Pirate Baird O'Connell haalt Pukkelpop hét popfenomeen van 2019 naar Limburg. Het Amerikaanse tieneridool met de grijsblauw geverfde haren moet nog achttien worden, maar breekt met de even hitgevoelige als huiveringwekkende elektropop uit haar debuut When We All Fall Asleep, Where Do We Go? al menig (streaming)record. En wie haar dit voorjaar La Madeleine zag platspelen, heeft gemerkt dat haar songs ook live overeind blijven. Althans: dat dénken we toch, want Billie Eilish' met autotune gepimpte fluisterstem steeg in Brussel maar héél af en toe boven die 1400 uitzinnige tienerkelen uit. Als u weet dat dat er in Kiewit 50.000 worden, beseft u: het concert van Billie Eilish op Pukkelpop wordt dé volksverhuizing van deze festivalzomer.

Pukkelpop /// zondag 18.08.2019

4. Lizzo

Melissa 'Lizzo' Jefferson zong ooit aan de zijde van Prince (Plectrumelectrum uit 2014, iemand?), is een voorname voorvechtster van Black Lives Matter en body positivity (haar podiumdanseressen heten The Big Grrrls, hebben net als zijzelf een maatje meer en zijn daar trots op) en heeft een dwarsfluit met een eigen Instagramaccount (@sashabefluting - volgen die handel!). Cuz I Love You, Lizzo's eerder dit jaar verschenen doorbraakplaat, herbergt naast duetten met Missy Elliot en Gucci Mane ook hits als Juice en Truth Hurts, onversneden retrofunkbangers met trap-, r&b- en gospelinvloeden. Herman Schueremans boekte haar voor de slotdag van zijn festival, om 13 uur in The Barn. U komt dus maar beter op tijd, of u mist misschien wel hét feestje van Rock Werchter 2019.

Rock Werchter /// zondag 30.06.2019 / The Barn

5. Yves Tumor & It's Band

Safe in the Hands of Love, zijn recentste plaat, is zijn toegankelijkste werk tot nog toe - en betekende zijn grote doorbraak - maar live is en blijft de mysterieuze Yves Tumor een ongeleid projectiel. Wie onlangs zijn concert in de Botanique bijwoonde, was onder meer getuige van een lapdance met een verbaasde oudere man uit het publiek, uitdagend flirtgedrag met de decibellimiet en een geruïneerde microfoon. Om maar te zeggen dat er met Tumor altijd wat te beleven valt. Op Pukkelpop is de Amerikaanse producer voor het eerst met een volwaardige liveband in ons land te zien. Geen idee hoe Tumors nieuwe podiumkompanen zullen omgaan met zijn onvoorspelbaarheid en bizarre mengelmoes van catchy r&b, grimmige elektronica en lawaai, maar bijzonder wordt het sowieso.

Pukkelpop /// vrijdag 16.08.2019

6. Channel Tres

Bijna was Sheldon Young een EDM-dj geworden en hadden we hem in Boom moeten zoeken in plaats van in Kiewit. Een deus ex machina, die zich ook wel laat aanspreken als Moodymann, drong zich op. Vandaag is Young vocaal een jongere, hippere versie van Barry White en duikt hij muzikaal diep in de donkere, dampende krochten waar de Chicagohouse is ontstaan. Young kruidt zijn tot diep in uw dansbenen resonerende grooves af met toefjes jazz, hiphop en g-funk. Hoe dat live klinkt, weet de mensheid pas sinds november vorig jaar, en toch duiken we in Kiewit met veel vertrouwen de dansvloer op.

Pukkelpop /// zaterdag 17.08.2019

7. James Holden & The Animal Spirits

Wat doet een Britse producer die ooit beukende tranceremixes voor Madonna, Britney Spears en New Order in elkaar flanste op een jazzfestival? Het antwoord vindt u op zijn album The Animal Spirits (2017), tevens de naam van de vierkoppige liveband (twee blazers, een drummer en een percussionist) die hij meebrengt. Trance, nog steeds, maar dan van het organische, psychedelische soort, in niks te vergelijken met Tiësto maar wel met de spirituele jazz van Pharoah Sanders en Don Cherry, met de bezwerende sjamaanrituelen uit Marokko en de krautrock van Harmonia. Ceremoniemeester Holden houdt met zijn analoge synths de teugels in handen, zijn kompanen krijgen en nemen alle vrijheid om erop los te improviseren.

Gent Jazz /// woensdag 03.07.2019 / Main stage

8. Fat White Family

'I believe in something better', klinkt het knarsetandend op hun jongste elpee Serfs Up!, de plaat waarmee deze bende uit Londen een geslaagde doorstart maakte. Dat was nodig, want bijna was de band rond zanger Lias Saoudi, toetsenist Nathan Saoudi en gitarist Saul Adamczewski geïmplodeerd onder de harddrugs, baldadigheid en broedertwisten. Maar kijk, Fat White Family 2.0 is clean(er), volwassen(er) en heeft ook live zijn zaak (meer) op een rijtje dan vroeger, zo konden we onlangs vaststellen op Best Kept Secret. De Dourbezoeker mag zich dus opwarmen voor een wilde, militante, theatrale, door zeven tot inkeer gekomen hooligans aangezwengelde krautrock- en postpunkparty.

Dour /// Zondag 14.07.2019

Lees ons interview met Fat White Family: 'Progressieve fascisten zijn de ergste soort'

9. Amyl and the Sniffers

Niet de meest fijnbesnaarde zielen, deze bastaardhonden met nektapijt, aangevoerd door zangeres Amy Taylor, maar wie zijn teenage kicks graag geïnjecteerd ziet met in bleekwater gespoelde seventiespunkriffs zit goed bij deze bescheiden Australische rock-'n-rollhype. Dit is het type band waarvoor biertrechters ooit zijn uitgevonden, maar dat tegelijk zijn working class roots en feministische idealen zichtbaar op de uitgerafelde jeansmouwen draagt. 'I'm working off my ass, every single day / For the minimum wage and I don't get paid', sneert Taylor in Gacked on Anger van hun pas verschenen debuutalbum. Gitaarmuziek is niet dood, zo lang als fris ruiken prioriteit is en het vooral niet te serieus moet. Zoals hun landgenoten van AC/DC het ooit tussen pink en wijsvinger declameerden: let there be rock!

Rock Werchter /// Zondag 30.06.2019 / Main stage

10. Ata Kak

Het kan verkeren: midden jaren negentig drop je, tussen het fruit, het pluimvee en de groenten, een cassette op de Ghanese markt en twintig jaar later word je (her)ontdekt door een Amerikaanse blogger, die je prompt bombardeert tot het West-Afrikaanse antwoord op Prince en Chicagohouse. Vorig jaar kwam die blogger, Brian Shimkovitz van het label Awesome Tapes from Africa, voor een dj-set afgezakt naar Pukkelpop, deze keer vaardigt hij de eerste van de ontdekkingen die hij uit de obscuriteit haalde af naar Kiewit. De passage van Ata Kak en zijn jonge band, drie jaar geleden in de Vooruit, gaat in Gent nog steeds over de tongen. Of zoals een bezwete journalist van The Independent na een concert in Londen schreef: 'It's joyous, it's bizarre and it's catchy as hell.'

Pukkelpop /// zondag 18.08.2019

11. Martha Da'ro

U kende Martha Canga Antonio tot voor kort vooral als een actrice met rollen in Black, Over Water en Baptiste op haar cv. Deze zomer heeft de Mechelse andere plannen, namelijk door uw festivalzomer stuiteren. Haar groep Soul'Art heeft ze inmiddels achter zich gelaten, vertelt ze deze week in Knack Focus: 'Ik had er ongetwijfeld spijt van gekregen als ik niet had uitgezocht hoe ik zelf klonk. Ik ben per slot van rekening ook al 23. Bijna 24. Ik heb nu al een paar van mijn eigen deadlines gemist.' Wie wil weten hoe vleesgeworden ambitie klinkt, heeft deze zomer gelukkig een pak kansen om dat uit te zoeken.

Gent Jazz /// Zondag 07.07.2019 / Garden Stage - Couleur Café /// Zondag 30.06.2019 - Dour /// vrijdag 12.07.2019 - WeCanDance /// Zondag 11.08.2019 - Brussels Summer Festival /// donderdag 15.08.2019 - Maanrock /// Zondag 25.08.2019

12. Blick Bassy

Vier sterren gaven we enkele maanden geleden aan 1958, het tweede album van deze in Frankrijk residerende Kameroener, waarop hij uit banjo's, cello's, koperblazers en synths broze vignetjes bottelde. En dan hebben we nog niks gezegd over de androgyne, soms dromerige, maar wendbare soulstem waarmee Bassy in zijn moedertaal over zijn vaderland en zijn koloniale geschiedenis zingt. The Guardian noemt hem niet minder dan een van de belangrijkste nieuwe artiesten uit Afrika. Op Gent Jazz laat hij zich vergezellen door een kwartet waarin plaats is voor blazers, toetsen en strijkers. Warm aanbevolen voor fans van zowel Moses Sumney als Orchestra Baobab.

Gent Jazz /// woensdag 03.07.2019 / Main Stage

13. Kokoko!

Vier Congolese rasmuzikanten en een Franse producer die samen een straatfeest geven in Kinshasa, dat is Kokoko!, een elektroband die opereert onder de vleugels van Transgressive, het Britse label achter Sophie en Flume. Van oude typmachines, broodroosters, oliekannen en andere junk maken ze hun eigen instrumenten, en daarmee produceren ze wat ze zelf 'tekno kintueni' noemen, een mengeling van afrofuturistische techno, punk, no wave en Congolese jazz. Zo explosief als hun polyritmische songs klinken, zo snedig zijn hun teksten, een soort Het leven zoals het is in het turbulente Kinshasa. Kokoko! (Lingala voor 'tok tok tok!') was een van dé verrassingen van het recentste South by Southwest-festival in de VS. En binnenkort allicht van Couleur Café.

Couleur Café /// Zondag 30.06.2019 / Green stage

14. Vampire Weekend

Na zes jaar van de aardkloot te zijn verdwenen - in de tussentijd werkte frontman Ezra Koenig met Beyoncé en Kanye West en schreef hij de animereeks Neo Yokio voor Netflix - is Vampire Weekend weer helemaal terug. Father of the Bride is hun eerste plaat bij een major, en toch is het hun meest eclectische geworden. De leegte die producer en lid van het eerste uur Rostam Batmanglij achterliet, wordt opgevuld door een kransje popsterren, van meidengroep Haim over r&b-it-boy Steve Lacy tot Childish Gambino-medewerker Ludwig Göransson. Maar dat weerhoudt Vampire Weekend er niet van gewoon als Vampire Weekend te blijven klinken. In ons land maken Koenig en co. pas dit najaar hun comeback, deze zomer staan ze wel al op het Nederlandse Down the Rabbit Hole.

Down the Rabbit Hole /// zaterdag 06.07.2019 / Hotot

15. Jpegmafia

Geen louche dealer in jpegbestanden, wel een pisnijdige rapper. Barrington Hendricks maakt onder het alter ego Jpegmafia energieke en lawaaierige hiphop op het snijpunt van Death Grips, Denzel Curry en Danny Brown. Hij brak vorig jaar definitief door met Veteran, volgens velen een van de beste platen van 2018. Laat u vooral niet misleiden door 's mans liefde voor vermakelijke titels als I Cannot Fucking Wait until Morrissey Dies en Does This Ski Mask Make Me Look Fat? en referenties naar Home Alone. Jpegmafia rapt compromisloos over racisme, zijn tijd in het Amerikaanse leger, Trump en de donkere krochten van het internet. Zijn liveshows ontsporen in destructieve feestjes waarop de gastheer uiteindelijk geradbraakt uit een moshpit klautert. Damn, Peggy!

Dour /// donderdag 11.07.2019

16. Claire Laffut

Zangeres, schilderes, actrice, modeontwerpster: de bijna 25-jarige Claire Laffut is het allemaal. Ze is afkomstig van het Waals-Brabantse platteland maar woont al meer dan zes jaar in Parijs, waar ze Franstalige pop maakt die - haar woorden - 'zoet als een citroentaartje met meringuetopping' klinkt. Ha, een nieuwe Angèle, horen we u denken. Klopt niet helemaal. Ja, net als de jongste Van Laeken geeft ze de term 'chanson' een nieuwe, hedendaagser definitie. Maar bij Laffut komen er ook Afrikaanse ritmes, bossabeats en zelfs scheutjes techno aan te pas, en verder worden King Krule en Sade als referenties aangehaald. Een tikkeltje arty, maar ook en vooral ongemeen dansbaar.

Les Ardentes /// Zondag 07.07.2019 /// Dour /// vrijdag 12.07.2019 /// WeCanDance /// zaterdag 10.08.2019

17. New Optimism

De naam Miho Hatori doet allicht niet meteen een belletje rinkelen, maar de kans is groot dat u de Japans-Amerikaanse al gehoord of gezien hebt. Samen met Yuka Honda richtte ze in de nineties artpopduo Cibo Matto op, dat later onder meer Sean Lennon tot bandlid kroonde en waarmee ze op tour trok met Beck. Later werkte ze samen met namen als Stephin Merritt (The Magnetic Fields), Beastie Boys en Gorillaz (als de stem van Noodle). Op undergroundfestival Meakusma, begin september in Eupen, presenteert ze haar nieuwe soloproject New Optimism, een trip doorheen hiphop, elektronica, jazz, funk en Caribische ritmes. Debuut-ep Amazon to LeFrak, waarvoor ze de hulp inschakelde van voormalig Vampire Weekend-lid Rostam Batmanglij, is alvast een aangename kennismaking.

Meakusma /// 06/08.09.2019 (exacte datum nog niet bekend

18. Little Simz

Met Grey Area bracht de Britse Simbi 'Simz' Ajikawo - nog altijd maar 25 - dit jaar haar derde en beste album uit. Met haar vlijmscherpe teksten, funky beats en catchy melodieën is de zelfverklaarde 'Picasso met een pen' uitgegroeid tot een van de interessantste hiphopnamen van het moment. Dat zeggen wij niet alleen. Kendrick Lamar noemt haar 'one of the illest', Jay-Z en André 3000 zijn fan en ze werkte samen met Gorillaz en Lauryn Hill. Tussendoor vond ze ook nog de tijd om te acteren in de door Drake geproduceerde Netflix-reeks Top Boy, die vanaf deze herfst te zien zou moeten zijn. U zult de naam Little Simz dus nog vaak horen. Of zoals ze zelf rapt in Boss: 'I'm a boss in a fucking dress.' Wij gaan haar niet tegenspreken.

Les Ardentes /// zaterdag 06.07.2019

19. Vladimir Cauchemar

Waar moeten we beginnen om Vladimir Cauchemar voor te stellen? Bij zijn werk voor Roméo Elvis, Lomepal en 6ix9ine? Bij de medieval house die hij zelf maakt en uitbrengt bij Ed Banger, het label van Justice en Mr. Oizo? Bij zijn schedelmasker? Bij het feit dat hij de blokfluit weer cool maakt? Bij de inspiratie voor zijn artiestennaam, de Frans-Roemeense componist Vladimir Cosma? Of gewoon bij zijn volstrekte anonimiteit? Dat hij gezocht wordt door Interpol, vertrouwde hij onze man toe. U kunt dus best nu gaan kijken, voor de arm der wet de it-producer bij de schabbernak grijpt

Les Ardentes /// zaterdag 06.07.2019

Dour /// woensdag 10.07.2019 (met Todiefor)

Brussels Summer Festival /// zaterdag 17.08.2019 / Orange stage