Aka: Chrystia Cabral
...

In het lang: 'Alsof Solange in een behekste spiegel kijkt, of alsof Nao een nummer heeft geschreven met Freddy Krueger', zo omschreef The Guardian Spellling ('spelling', maar dan fout gespeld) drie jaar geleden al. Dat was voor alle duidelijkheid een compliment. De experimentalist valt dan ook op. Ze schrijft nummers over aliens, technologie, het hiernamaals en slavernij. Ze verkleedt zich weleens als een heks of tovenaar en vindt dat 'iedereen een heks in zich heeft'. Ze heeft een indrukwekkend theatraal stemgeluid. En ze mixt electropop, avant-garde, r&b, darkwave en griezelige Grimm-sprookjes tot een magisch toverdrankje. Nog meer dan als een behekste Solange klinkt Spellling als de liefdesbaby van Julee Cruise en Kate Bush. Na de goed ontvangen albums Pantheon of Me (2017) en Mazy Fly (2019), brengt ze later deze maand The Turning Wheel uit via het kwaliteitslabel Sacred Bones. Een plaat die ze zelf produceerde en orkestreerde en die is opgedeeld in twee delen: het warme, dromerige 'Above' en het koelere, duistere 'Below'. Daarvoor schakelde ze de hulp in van een ensemble van 31 muzikanten, gaande van een strijkkwartet tot een banjospeler. Afgaande op de eerste singles Little Deer, Boys At School en Turning Wheel mag u onder meer buitenaardse songs geïnspireerd op Frida Kahlo, zeven minuten durende eightiesballades en bitterzoete folklore over het simpele leven verwachten. Nog vreemder, grootser en betoverender, dus. Een willekeurige quote: 'Ik wil mensen tonen dat er magie zit in elk moment, en dat je die magie kunt ervaren met alleen maar je lichaam, je stem en je zintuigen.'