Pukkelpop, zondag 18 augustus, ergens tussen drie en vier uur 's middags. De tent die u op deze foto ziet, is de Dance Hall. Daar is op dat moment geen concert bezig, maar rechts, net buiten beeld, bevindt zich de Boiler Room, waar altijd wel een dj achter de decks staat. Links bulkt het van de togen en eetkramen, waar aan sfeer, ...

Pukkelpop, zondag 18 augustus, ergens tussen drie en vier uur 's middags. De tent die u op deze foto ziet, is de Dance Hall. Daar is op dat moment geen concert bezig, maar rechts, net buiten beeld, bevindt zich de Boiler Room, waar altijd wel een dj achter de decks staat. Links bulkt het van de togen en eetkramen, waar aan sfeer, gezelligheid en drinkgelagen doorgaans geen gebrek is. Behalve nu. De wei is al vier uur geopend, en toch is hier nagenoeg niemand. Niet weinig volk, niet héél weinig volk, maar bijna niemand. En het zotste: aan de Marquee, de Castello en de Booth net hetzelfde verhaal. Dat heeft alles te maken met wat zich iets verderop, aan de Main Stage, aan het afspelen is. Daar is een Amerikaans meisje van zeventien met groen haar, een spinnenfetisj en een voorliefde voor slaapkameralt-pop waarin al eens een tandartsboor mag weerklinken geschiedenis aan het schrijven door een wei voor 70.000 man compléét te doen vollopen, tot op het laatste lapje gras. Ze heet Billie Eilish Pirate Baird O'Connell en is hét popfenomeen van 2019. Meest beluisterde album van het jaar met When We All Fall Asleep, Where Do We Go?, meeste hits tegelijk in de Amerikaanse charts, jongste artiest ooit met Grammy-nominaties in alle topcategorieën: haar statistieken spreken boekdelen, maar er is geen beeld dat beter illustreert hoe ze de rest van de popwereld dit jaar in een spreekwoordelijk niemandsland heeft veranderd dan dit. En het ironische is: tot een maand voor Pukkelpop, toen de poppunkers van Good Charlotte afzegden en hun spot op de Main Stage vrijkwam, stond Billie Eilish niet op het hoofdpodium geprogrammeerd maar in... de Dance Hall.