'Tik tik tik / De tijd die gaat snel / Sinds 2010', rapt Zwangere Guy in het Stikstofnummer 2010. Het is al meer dan een decennium geleden sinds Astro, Vega, Zwangere Guy, Jazz Brak en Rosko (die de crew in 2018 verliet) elkaar ontmoetten in de kelder van Astro's ouderlijk huis in Sint-Agatha-Berchem en er hun eerste barz opnamen met een goedkope Samsung-microfoon.
...

'Tik tik tik / De tijd die gaat snel / Sinds 2010', rapt Zwangere Guy in het Stikstofnummer 2010. Het is al meer dan een decennium geleden sinds Astro, Vega, Zwangere Guy, Jazz Brak en Rosko (die de crew in 2018 verliet) elkaar ontmoetten in de kelder van Astro's ouderlijk huis in Sint-Agatha-Berchem en er hun eerste barz opnamen met een goedkope Samsung-microfoon. Intussen is de kelder ingeruild voor een studio boven café Les Brasseurs in het hart van de hoofdstad. De Samsung heeft plaatsgemaakt voor professionele gear en een lokaal publiek voor hiphopfans uit heel Vlaanderen en Nederland. Na hun derde album Overlast (2018) speelde Stikstof festivals plat. In het jaar daarop maakte Zwangere Guy furore met zijn soloproject. Ze sleepten elkaar door het kutjaar dat 2020 was. Op dat alles blikken ze terug op hun nieuwe plaat Familie boven alles, een ode aan Brussel en - vooral - aan elkaar. 'Ik ben te volwassen geworden', zegt Zwangere Guy halverwege ons gesprek. De ketjes van de wijk zijn anciens geworden. Jong of oud, Brusselaar of niet: u kunt iets leren van Astro, Vega, 'Papa ZG' en Jazz alias papa Brak. Die laatste is, in tegenstelling tot Zwangere Guy, trouwens écht papa geworden: de baby die u in Zij hoort lachen, is Jazz' vijftien maanden oude dochter. 'Dit lijkt wel groepstherapie', merkt Zwangere op als we plaatsnemen in een cirkel stoelen en hun flarden tekst uit de nieuwe plaat voorleggen. Wel, ja. Zwangere Guy: Vorig jaar zagen we het allemaal even niet meer zitten. De tweede lockdown was net begonnen en we waren alleen op elkaar aangewezen. We hadden al een heel hechte vriendenkring, en die is toen nog hechter geworden. Stikstof is familie. Op een dag zaten we in de studio en legde Astro een dromerige beat op. Jazz en ik begonnen spontaan in vraag-antwoordvorm te rappen. Het resultaat is Driedubbeldik. Heel therapeutisch allemaal. Zwangere Guy: Zonder twijfel. Met een Jupiler in de Brasseurs. (serieus) Nee, als ik niet kan slapen - zoals vannacht - doe ik ademhalingsoefeningen. Hoe raar dat ook klinkt. Alleen: het helpt niet echt. (lacht) Ik doe iets verkeerd, denk ik. Vega: Maar je ademt wel héél luid. (imiteert) Ik spreek uit ervaring. Jazz: We hebben Schaduwboksen op één avond geschreven in de Red Bull Studio in Amsterdam. Zwangere en ik zaten op dat moment diep, en toen we naar die sombere instrumental van Astro luisterden, is de tekst er in minder dan twee uur uit gevloeid. Wat die bar betreft: ik krop gemakkelijk emoties op. Ik laat niet snel in mijn kaarten kijken. Veel mensen vinden het beter om zo open mogelijk te zijn. Ik vind dat niet. Sommige dingen houd je beter voor jezelf. Maar er zijn ook dingen die je op tafel moet smijten. Ik ben na vijftien jaar gestopt met smoren. Dat móést ik neerschrijven (in Spiegel, nvdr.). Opkroppen kan ook ongezond worden. Zwangere Guy: Ik laat alles los in mijn muziek. Dat is altijd al zo geweest. Maar Jazz is introverter. Ik heb het gevoel dat dit album voor Jazz heel persoonlijk is geworden. Waar onze vorige platen nog sterk op industriële sounds leunden, heeft Astro deze keer veel emotie in de beat gestoken. Dat zorgde voor een openhartige sfeer in de studio. We konden ons blootgeven op de tracks. Er zit veel diepgang in Familie boven alles. Zowel in de teksten als in het geluid. Zwangere Guy: We zijn pioniers in de Nederlandstalige rap in Brussel. Ik zeg dat niet om op te scheppen, het is gewoon een fact. In Vlaanderen zijn er andere grondleggers. Maar in Brussel zijn wij de eersten die in het Nederlands rappen, en het nog goed doen ook. (lacht)Vega: En op vrijdagavond liggen we ook al eens op de grond, quoi. Astro: Het is in een crew belangrijk om elkaars domein te respecteren en elkaar de ruimte te gunnen om je ding te doen. Op de vorige platen maakte ik muziek én schreef ik teksten. Dat is veel. Ik moest altijd het ene stopzetten om het andere te doen. Ik wilde voor mezelf een keuze maken en mij eens 100 procent op de muziek concentreren. Het resultaat mag er zijn, denk ik. Vega: Er zit meer samenhang in Familie boven alles. De plaat is meer dan een verzameling teksten. Je voelt dat het samen geschreven is. Zwangere Guy:2010 (het eerste nummer op hun vorige album Overlast , nvdr.) heeft bijvoorbeeld minder structuur. Toen rapten we nog met drie, en dat was al een aanpassing omdat Rosko net weg was. We evolueren constant. Op het volgende album rapt Astro waarschijnlijk opnieuw. Jazz: Ik ben twee jaar geleden beginnen te boksen in een bokszaal aan metrohalte Bockstael. Ik ging vaak 's morgens boksen voor we naar de studio gingen. Je dag is meteen goed begonnen als je eerst eens goed zweet. Een van de eerste dingen die je in de boksles leert, is hoe je jezelf moet verdedigen. Als iemand hard op je kin slaat, val je flauw. Daarom: houd je vuisten rond je hoofd en bedek je kin. Jazz: Dit verwijst naar het spreekwoord 'blaffende honden bijten niet'. Het is beter om stil op de achtergrond je ding te doen dan op de voorgrond te blaffen en half werk te leveren. We hebben niets met honden, nee. (lacht) Maar ik denk wél dat het een van de diersoorten is die het dichtst bij de mens staat. Honden maken mensen gelukkig. Daarom duiken ze zo vaak in spreekwoorden op, meer dan dolfijnen of zo. De vriendschap tussen mens en hond zit in onze taal verweven, en zo ook in onze teksten. Jazz: Lacoste is een merk van de Brusselse straatcultuur. Het is geen echt luxemerk, maar toch iets duurder dan Nike en Adidas. Vijftienjarige jongens uit de wijk dromen van een trainingspak van 200 euro van Lacoste, zoals de 'groten' dragen. Het is ook een opamerk. Lacoste is voor ketjes en rijke grootouders. Maar dat geldt net zo goed voor Ralph Lauren. Zwangere Guy: We zijn dan ook anciens, hè. Jazz, Vega en ik zijn eightieskids. Lacoste past gewoon beter bij ons. We zijn opgegroeid met Franse rap, en Lacoste - een Frans merk - is daar een verlengstuk van. Astro:(tegen Zwangere) Jij hebt wel slips van Ralph, niet? Zwangere Guy: Had. Ik heb die verkocht op een brocante. Aan 25 euro het stuk. Astro: Ongewassen. Zwangere Guy: Astro, dat moet niet in de krant, hè. Jazz: Als je iets doet, ga er dan voor. En blíjf gaan. Zonder te stoppen. Dat is de belangrijkste levensles die ik kan meegeven. Wat niet betekent dat ik op mijn vijftigste nog op een podium ga staan rappen. (lacht) Stikstof is tien jaar geleden begonnen als een groepje vrienden die samen muziek maken. Ik vind het leuk om teksten te schrijven en die live te brengen. Maar op mijn vijftigste? Dan maak ik misschien wel een ander soort muziek. Of heb ik me helemaal toegelegd op mijn schilderkunst. Zwangere Guy: Mijn route is uitgestippeld: ik ga een huis kopen in Portugal en keer elke zomer terug naar Brussel. Om wat festivals af te schuimen, wiet te roken en wijn te drinken. Dat wordt mijn tweede jeugd, want die eerste is nu echt gestopt. (serieus) Het is alsof ik twee voltijdse jobs heb - Stikstof en Zwangere Guy. Ik ben te volwassen geworden. Astro: Ik blijf sowieso muziek maken. Ik denk niet dat ik ooit iets anders ga doen. Ik zie me niet snel elke dag aan een bureau zitten. Zwangere Guy: Zeg, hoe voelt dat, werken? We zijn hier om te praten, hè. 20 en 21 oktober in de Ancienne Belgique, bijvoorbeeld.