'Eet gezond, wees beleefd en geef niet op.' Dat was de weg naar succes volgens een piepjong Danny Blue and the Old Socks toen het magazine van hun middelbare school hen interviewde, lang voor de Antwerpse band het tot de finale van De Nieuwe Lichting en Humo's Rock Rally schopte. In maart vorig jaar bracht het vijftal rond Sam De Nef een tweede ep uit, die ze zouden voorstellen in een uitverkochte Ancienne Belgique. Maar daar besliste die vermaledijde vleermuis uit Wuhan anders over. De isolatie en verveling die het coronavirus met zich mee bracht, spoorde frontman Sam De Nef aan om eindelijk eens iets te doen met de nummers die hij al jaren op zijn slaapkamer schrijft. Een soloproject werd geboren.

Dat moet zijn buurvrouw Linde Merckpoel gehoord hebben: ze organiseerde een concert voor hem in hun straat in Edegem, en de bal ging aan het rollen. De Nef kreeg een residentie tijdens de ochtendshow van Michèle Cuvelier op Studio Brussel en een plaats in de afspeellijst van Duyster. Niet slecht voor een jongen van 22 die op zijn zestiende zijn eerste akkoorden speelde.

Crooners

Voor Studio Brussel hertaalde De Nef Nederlandstalige klassiekers naar het Engels, van Wim De Craenes Rozane tot Satelliet Suzy van Noordkaap. Die liefde voor crooners kreeg hij van zijn oma mee - 'al vindt ze Ramses Shaffy eigenlijk vooral een knappe man (lacht)' -, maar het zijn de Amerikaanse en Engelse singer-songwriters uit de jaren zestig en zeventig die hem echt beroeren. 'Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heel cool dat ook de Nederlandstalige muziek sterke en charismatische zangers voortbrengt, zoals pakweg Boudewijn De Groot. Maar die grijpen niet terug naar onze cultuur, he.'

Wel naar de Engelstalige traditie, naar de Leonard Cohens en Bob Dylans van deze wereld. Voor wie het zich afvraagt: ja, De Nef is nostalgisch aangelegd. En dat ga je in zijn aanstormende debuutplaat, Lonely Day, Crowded Year, horen. 'Ik leef niet echt in het heden. (lacht) Dat is niet m'n beste eigenschap. Ik denk heel vaak terug aan vroeger, toen ik als kind in een andere wereld leefde, een wereld vol vrijheid en verbeelding. M'n vader is overleden in 2012. Ik heb zo al heel jong geleerd dat dingen voorbijgaan. Ik vind het pijnlijk om te voelen hoe je, naarmate je ouder wordt, die kinderlijke onbezonnenheid verliest.'

Moorddadige tieners

In Starlit Waters probeert De Nef terug te keren naar die verwondering. Hij liet zich voor de clip inspireren door de gekke cameraperspectieven van Natural Born Killers, een film van Oliver Stone over moorddadige tieners, en door Vincent van Gogh. 'Van Gogh zei ooit dat de sterren hem doen dromen. Door met licht te spelen, willen we sterren nabootsen en zo een kinderlijke droomwereld oproepen.'

Het nummer is de laatste single van de eerste soloplaat van De Nef. Die verschijnt in maart bij het Gentse Unday Records, waar hij een platendeal tekende. Netjes met twee woorden spreken, lijkt dus voorlopig te werken. '(Lacht) Ik heb ook veel te danken aan een goede timing hoor: ik begon net een soloproject uit te werken toen Linde voor m'n deur stond.' En de gouden tip voor succes, dan? 'Ik ben ervan overtuigd dat je je nummers voor zich moet laten spreken. Als je muziek iets teweegbrengt bij mensen, gaat het vanzelf een eigen leven leiden. Al is beleefd zijn ook een pluspunt, natuurlijk.'

Lonely Day, Crowded Year

Uit op 5 maart bij Unday Records

'Eet gezond, wees beleefd en geef niet op.' Dat was de weg naar succes volgens een piepjong Danny Blue and the Old Socks toen het magazine van hun middelbare school hen interviewde, lang voor de Antwerpse band het tot de finale van De Nieuwe Lichting en Humo's Rock Rally schopte. In maart vorig jaar bracht het vijftal rond Sam De Nef een tweede ep uit, die ze zouden voorstellen in een uitverkochte Ancienne Belgique. Maar daar besliste die vermaledijde vleermuis uit Wuhan anders over. De isolatie en verveling die het coronavirus met zich mee bracht, spoorde frontman Sam De Nef aan om eindelijk eens iets te doen met de nummers die hij al jaren op zijn slaapkamer schrijft. Een soloproject werd geboren.Dat moet zijn buurvrouw Linde Merckpoel gehoord hebben: ze organiseerde een concert voor hem in hun straat in Edegem, en de bal ging aan het rollen. De Nef kreeg een residentie tijdens de ochtendshow van Michèle Cuvelier op Studio Brussel en een plaats in de afspeellijst van Duyster. Niet slecht voor een jongen van 22 die op zijn zestiende zijn eerste akkoorden speelde.Voor Studio Brussel hertaalde De Nef Nederlandstalige klassiekers naar het Engels, van Wim De Craenes Rozane tot Satelliet Suzy van Noordkaap. Die liefde voor crooners kreeg hij van zijn oma mee - 'al vindt ze Ramses Shaffy eigenlijk vooral een knappe man (lacht)' -, maar het zijn de Amerikaanse en Engelse singer-songwriters uit de jaren zestig en zeventig die hem echt beroeren. 'Begrijp me niet verkeerd: ik vind het heel cool dat ook de Nederlandstalige muziek sterke en charismatische zangers voortbrengt, zoals pakweg Boudewijn De Groot. Maar die grijpen niet terug naar onze cultuur, he.'Wel naar de Engelstalige traditie, naar de Leonard Cohens en Bob Dylans van deze wereld. Voor wie het zich afvraagt: ja, De Nef is nostalgisch aangelegd. En dat ga je in zijn aanstormende debuutplaat, Lonely Day, Crowded Year, horen. 'Ik leef niet echt in het heden. (lacht) Dat is niet m'n beste eigenschap. Ik denk heel vaak terug aan vroeger, toen ik als kind in een andere wereld leefde, een wereld vol vrijheid en verbeelding. M'n vader is overleden in 2012. Ik heb zo al heel jong geleerd dat dingen voorbijgaan. Ik vind het pijnlijk om te voelen hoe je, naarmate je ouder wordt, die kinderlijke onbezonnenheid verliest.'In Starlit Waters probeert De Nef terug te keren naar die verwondering. Hij liet zich voor de clip inspireren door de gekke cameraperspectieven van Natural Born Killers, een film van Oliver Stone over moorddadige tieners, en door Vincent van Gogh. 'Van Gogh zei ooit dat de sterren hem doen dromen. Door met licht te spelen, willen we sterren nabootsen en zo een kinderlijke droomwereld oproepen.'Het nummer is de laatste single van de eerste soloplaat van De Nef. Die verschijnt in maart bij het Gentse Unday Records, waar hij een platendeal tekende. Netjes met twee woorden spreken, lijkt dus voorlopig te werken. '(Lacht) Ik heb ook veel te danken aan een goede timing hoor: ik begon net een soloproject uit te werken toen Linde voor m'n deur stond.' En de gouden tip voor succes, dan? 'Ik ben ervan overtuigd dat je je nummers voor zich moet laten spreken. Als je muziek iets teweegbrengt bij mensen, gaat het vanzelf een eigen leven leiden. Al is beleefd zijn ook een pluspunt, natuurlijk.'