Jazzduo Lander Gyselinck en Fulco Ottervanger maken als BeraadGeslagen duizelende songs over Vlaamse dorpen. Componist Michiel De Naegel wendt zijn alter ego Joeri Chipsvingers aan om een plaat op te dragen aan chips. Een professionele opleiding aan het conservatorium hoeft niet te betekenen dat je geen knotsgekke dingen meer kan maken. Zo ook de Brusselse producer Alan Van Rompuy van Azertyklavierwerke. Het Antwerpse conservatorium, waar hij jazzpiano studeerde, zou wel eens heel verrast kunnen opkijken van zijn nieuwe single Durum. Dat doet hij overigens zelf ook.

'Ik had nooit verwacht dat mijn traject naar gekke popmuziek zou leiden', zegt Van Rompuy. 'Maar toen ik afstudeerde als jazzpianist, was ik plots geïnteresseerd in andere dingen. In de outfits van Billie Eilish bijvoorbeeld. En in hoe het begin van een show van Justin Bieber eruitziet. Dat leer je niet aan het conservatorium, natuurlijk (lacht).'

Voor het poppy Durum het licht zag, maakte Van Rompuy naam met donkere elektronica. Maar ook daar liet hij stijlen botsen naar believen. Azertyklavierwerke houdt van extremen. 'Het doet me weinig om pakweg reggaeton naast Bach te horen. Ik heb een soort van kleurenblindheid op vlak van genres', zegt hij. Van Rompuy schrijft ook voor het theater en vormt samen met producer Maya Mertens het clubproject Vieze Meisje.

Noedels

Het begon allemaal in Zellik, waar een achtjarige Van Rompuy besloot dat hij piano wou leren spelen met één doel voor ogen: filmmuziek componeren. De soundtracks van Harry Potter en Pirates of the Caribbean waren zijn eerste voorbeelden. 'Als ik piano speelde, had ik een visuele setting in gedachten. En omgekeerd. Muziek was lang deel van een fantasiewereld, ik kon beeld en geluid niet loskoppelen. Ik speelde muziek, tekende en maakte filmpjes, allemaal door elkaar.' Zo staat er ergens op Vimeo een filmpje van een playmobilmannetje dat eenzaam door het raam staart op een eerste compositie van Van Rompuy, getiteld Noodles. Noedels, ja. Dan komt Durum toch niet zo uit de lucht gevallen.

Idania Spruyt
© Idania Spruyt

Het zaadje voor het nummer werd geplant toen een eerste snackbar opdook in Zellik. 'Snack Alex was het begin van m'n durumcarrière. Sindsdien speelt fastfood een grote rol in m'n leven. Misschien omdat ik uit een heel traditioneel Vlaams gezin kom waar er wel elke week kip met appelmoes en kroketten op het menu staat. Als een soort tegenreactie, ging ik naar Burger King. En naar KFC en Five Guys.'

Destiny's Child

Afgelopen zomer ging Van Rompuy wandelen in Zuid-Frankrijk, waar je niet meteen een snackbar op elke hoek tegenkomt. Tijdens het trekken, bedacht hij Durum. 'Ik miste de Brusselse durum, daar in de bergen. Ik beluisterde toen veel pop uit de nillies, en plots had ik een scenario in m'n hoofd waarin ik durum bestelde op riedeltjes à la Destiny's Child. Ik vind het heerlijk hoe bands twintig jaar geleden zo creatief waren met simpele melodietjes die het hele nummer terugkeren, zoals in Say My Name.'

Durum gaat over hoe wie zich leeg voelt vaak troost zoekt in iets externs. Netflix en wijn bijvoorbeeld. Of fast food. 'Soms is het oké om na een week hard te werken even vodka te drinken en speed te snuiven (lacht).' Durum is dan toch nog net iets gezonder.

Jazzduo Lander Gyselinck en Fulco Ottervanger maken als BeraadGeslagen duizelende songs over Vlaamse dorpen. Componist Michiel De Naegel wendt zijn alter ego Joeri Chipsvingers aan om een plaat op te dragen aan chips. Een professionele opleiding aan het conservatorium hoeft niet te betekenen dat je geen knotsgekke dingen meer kan maken. Zo ook de Brusselse producer Alan Van Rompuy van Azertyklavierwerke. Het Antwerpse conservatorium, waar hij jazzpiano studeerde, zou wel eens heel verrast kunnen opkijken van zijn nieuwe single Durum. Dat doet hij overigens zelf ook.'Ik had nooit verwacht dat mijn traject naar gekke popmuziek zou leiden', zegt Van Rompuy. 'Maar toen ik afstudeerde als jazzpianist, was ik plots geïnteresseerd in andere dingen. In de outfits van Billie Eilish bijvoorbeeld. En in hoe het begin van een show van Justin Bieber eruitziet. Dat leer je niet aan het conservatorium, natuurlijk (lacht).'Voor het poppy Durum het licht zag, maakte Van Rompuy naam met donkere elektronica. Maar ook daar liet hij stijlen botsen naar believen. Azertyklavierwerke houdt van extremen. 'Het doet me weinig om pakweg reggaeton naast Bach te horen. Ik heb een soort van kleurenblindheid op vlak van genres', zegt hij. Van Rompuy schrijft ook voor het theater en vormt samen met producer Maya Mertens het clubproject Vieze Meisje.Het begon allemaal in Zellik, waar een achtjarige Van Rompuy besloot dat hij piano wou leren spelen met één doel voor ogen: filmmuziek componeren. De soundtracks van Harry Potter en Pirates of the Caribbean waren zijn eerste voorbeelden. 'Als ik piano speelde, had ik een visuele setting in gedachten. En omgekeerd. Muziek was lang deel van een fantasiewereld, ik kon beeld en geluid niet loskoppelen. Ik speelde muziek, tekende en maakte filmpjes, allemaal door elkaar.' Zo staat er ergens op Vimeo een filmpje van een playmobilmannetje dat eenzaam door het raam staart op een eerste compositie van Van Rompuy, getiteld Noodles. Noedels, ja. Dan komt Durum toch niet zo uit de lucht gevallen.Het zaadje voor het nummer werd geplant toen een eerste snackbar opdook in Zellik. 'Snack Alex was het begin van m'n durumcarrière. Sindsdien speelt fastfood een grote rol in m'n leven. Misschien omdat ik uit een heel traditioneel Vlaams gezin kom waar er wel elke week kip met appelmoes en kroketten op het menu staat. Als een soort tegenreactie, ging ik naar Burger King. En naar KFC en Five Guys.'Afgelopen zomer ging Van Rompuy wandelen in Zuid-Frankrijk, waar je niet meteen een snackbar op elke hoek tegenkomt. Tijdens het trekken, bedacht hij Durum. 'Ik miste de Brusselse durum, daar in de bergen. Ik beluisterde toen veel pop uit de nillies, en plots had ik een scenario in m'n hoofd waarin ik durum bestelde op riedeltjes à la Destiny's Child. Ik vind het heerlijk hoe bands twintig jaar geleden zo creatief waren met simpele melodietjes die het hele nummer terugkeren, zoals in Say My Name.'Durum gaat over hoe wie zich leeg voelt vaak troost zoekt in iets externs. Netflix en wijn bijvoorbeeld. Of fast food. 'Soms is het oké om na een week hard te werken even vodka te drinken en speed te snuiven (lacht).' Durum is dan toch nog net iets gezonder.