De ideale kleinzoon heeft een lange weg afgelegd sedert zijn allereerste optreden, tijdens De Beloften in 2012. Hij heeft daarbij interessantere en ook moediger keuzes gemaakt dan zijn collegafinalisten van toen. Zo is hij onder meer niet in het smalle maar toen zo hippe straatje van de singer-songwriter blijven hangen. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen. De rest van het pak is in de anonimiteit verdwenen, Decloedt verkocht op kousenvoeten de ABClub uit. 'We hadden beter de Box gekozen', grapte hij tijdens het concert.
...

De ideale kleinzoon heeft een lange weg afgelegd sedert zijn allereerste optreden, tijdens De Beloften in 2012. Hij heeft daarbij interessantere en ook moediger keuzes gemaakt dan zijn collegafinalisten van toen. Zo is hij onder meer niet in het smalle maar toen zo hippe straatje van de singer-songwriter blijven hangen. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen. De rest van het pak is in de anonimiteit verdwenen, Decloedt verkocht op kousenvoeten de ABClub uit. 'We hadden beter de Box gekozen', grapte hij tijdens het concert.De verwachtingen waren hooggespannen. En dat was er tijdens de eerste nummers ook wat aan te horen. 'All around us' en 'Higher Lovin'' begonnen aarzelend. En ook de geluidsman had wat last van de zenuwen. Tijdens 'I Swear, I want' werd Decloedts kenmerkende hese stem - lager dan op de plaat, maar even mooi - volledig overstemd door een ploffende basdrum. Een euvel waar ook de single-par-excellence 'Growin Older' nog onder gebukt ging. Een eerste hoogtepunt kwam er met 'Goodbye My Dear'. Niet toevallig een nummer dat Decloedt helemaal alleen bracht. De man wéét hoe een elektrische gitaar moet klinken. Zijn herhenbare picking-stijl - helder en trefzeker - beklijft evenveel als 's mans stem. En ook met 'Wildfire' sloeg de vlam flink in de pan. Een prachtnummer - St. Grandson op z'n Balthazarst - en een mooie etalage voor het gecombineerde talent van producer en close-harmonyfan Stéphane Misseghers (live aan de drums) en Benjamin Decloedt zélf : hele mooie, ingehouden en in melancholie gesmoorde samenzang. Tijdens 'Keep me Close' - op plaat versierd met de prachtie sax van Pieter De Meester - gaf ook Reinhard Vanbergen, die St. Grandson's debuutplaat mixte, acte de présence. Meteen kreeg de band ook een broodnodige injectie rock-'n-roll. Op een elektrische mandoline en met de vingers in de neus kleurde Vanbergen het wijdse landschap van Decloedt prachtig in met streepjes Ry Cooder en T-Bone Burnett. Wondermooi.Het springerige 'You Will Find' vinden wij persoonlijk het banaalste nummer op de plaat. Maar live is het een showcase voor het talent en het hitgevoel van Decloedt en de zijnen. De voorgeprogrammeerde claps mochten dan wat plastiekerig klinken, ze zaten wel op de juiste plaats én ze kregen in de hele zaal de handjes flink op elkaar. Het mooie en meeslepende 'Lady Gold' eindigde vervolgens in de meest afgeborstelde gitaarfeedback die we ooit hoorden. Een mooi concert, zonder dieptepunten, maar wel met een paar hiaten, net zoals de debuutplaat. Op dat - nochtans knappe - album zijn dat de momenten waarop er iets té nadrukkelijk naar de gunsten van het publiek wordt gehengeld. Live zou het keurslijf er af en toe wat meer àf mogen. Zeker met het oog op de festivals, straks. St. Grandson - de band - heeft het voorbije jaar voldoende buitenlandse concertervaring opgedaan om live de teugels wat te vieren en af en toe voor de vrije galop te kiezen.Sant in eigen land zijn ze nog niet, maar ze zijn goed op weg. Haal vooral 'Wildfire' in huis. Dan kan u straks zeggen dat u er al bij was vóór de grote doorbraak. SETLIST : All Around Us / Higher Lovin' / I Swear I want / Growin' Older / Goodbye my dear / Wildfire / Keep me close / You Will Find / Lady Gold // Little man / Midnight Swim Peter Lissens