Hard Fun Grand Design, zo heet de nieuwe plaat van Bed Rugs. Het ambitieuze project telt maar liefst 26 nummers vol doordachte, kleurrijke en poppy psychedelica. De Antwerpenaren staken ook nog eens de plas over naar Amerika om er in Athens, Georgia samen te hokken met de producerstandem Derek Almstead en Will Cullen Hart. De heren verdienden eerder hun strepen bij The Olivia Tremor Contr...

Hard Fun Grand Design, zo heet de nieuwe plaat van Bed Rugs. Het ambitieuze project telt maar liefst 26 nummers vol doordachte, kleurrijke en poppy psychedelica. De Antwerpenaren staken ook nog eens de plas over naar Amerika om er in Athens, Georgia samen te hokken met de producerstandem Derek Almstead en Will Cullen Hart. De heren verdienden eerder hun strepen bij The Olivia Tremor Control en Neutral Milk Hotel. Bed Rugs kiest voor een stijlbreuk: minder gitaargeweld, meer synthesizers en samples. Zit de personeelswissel daar voor iets tussen? Met Annelies Van Dinter (Echo Beatty) en knoppendraaier Mathias MU in de rangen heeft het vijftal alvast meer troeven in de hand om hun sound breed te laten uitwaaien. Geen tussenstopsDat deed Bed Rugs dan ook in alle geuren en kleuren. Opener Risky Trade klonk als The Flaming Lips die experimenteren met Penny Lane van The Beatles, Peninsula bevatte een scheutje 80's pop en Naturally kwam nog het dichtst in de buurt bij Tame Impala's Innerspeaker. De grenzen van de psychpop opzoeken heet dat dan. Toch klonk de groep vooral als zichzelf. Violent Fiction is Bed Rugs 2.0 in een notendop: mooie meerstemmigheid, sprankelende gitaren en een catchy baslijn op een bedje van sytnhesizers en samples. Each Side en Influenza waren langgerekte pareltjes met een eigentijdse mix van krautrock en sixties pop. Mantra was nog zo'n hoogtepunt: de song die Fleet Foxes zou schrijven moesten ze de juiste paddenstoelen als ontbijt eten. 'Ik ben heel goed in speeches', liet drummer Noah Melis aan het einde van de set optekenen. Een vleugje sarcasme dat kon tellen: Bed Rugs koos voor een langgerekte, psychedelische trip zonder tussenstop. Het bewijs dat je Hard Fun Grand Design beter niet shuffelt op Spotify. Dat is niet de makkelijkste weg, maar het siert hen des te meer.