Het is een van de meest legendarische Belgische optredens ooit: Patti Smith in het Koninklijk Circus in 1976. Haar meesterwerk 'Horses' was net uit en ze wist niet hoe Brussel eruit zag. 'Het enige wat ik van die stad wist, was dat Arthur Rimbaud er ooit 'Season in Hell' gepubliceerd had', zei ze later. 'Weken heb ik me zitten verdiepen in Brussel. De stad was opwindender dan ik in mijn stoutste dromen had kunnen voorstellen. De ontvangst van het Belgische publiek was onvergetelijk. Toen is het eigenlijk allemaal begonnen.'

Vandaag heeft het optreden in het Koninklijk Circus een mythische status: het soort optreden waar achteraf tienduizenden mensen bij waren. Ook voor Smith bleef haar Brusselse affaire iets speciaals. Ze schreef er later het gedicht 'Children of Brussels' over en verwees er vaak naar. Zo ook gisteren, tijdens het Brussels Summer Festival, toen ze tien minuten de lof van de stad bezong. 'In My Blakean Years' volgde toepasselijk.

Of haar laatste passage een even mythische status als die van 1976 zal krijgen, valt te betwijfelen. Fantastisch optreden en mooie locatie, daar niet van. La Smith was zelfs een stuk beter op dreef dan twee dagen geleden, in Lokeren. 'Beneath the Southern Cross' was weer eens een hoogtepunt, 'Pissing in a River' onvergetelijk. De nieuwe nummers 'April Fool' en 'Banga' waren ontbolsterd tot kleppers. En ze zong 'GLORIA' met dezelfde gedrevenheid alsof het weer 1976 was. Heel even werden zelfs de geesten van Paul Verlaine en Arthur Rimbaud opgewekt.

Heel mooi allemaal, maar we hadden het allemaal al eerder en beter gezien. Boertig ook dat de organisatoren al muziek lieten spelen toen Smith op het podium afscheid nam. Dan staat er eens een legende op het podium.

En nu we toch aan het mokken zijn: van Berlijn tot Parijs, geeft Smith dezer dagen legendarische poëzie en rockoptredens, die alles hebben wat haar festivaloptredens soms wat missen: onvoorspelbaarheid. Bij dezen een dringend verzoek aan alle Belgische organisatoren: nodig haar daar voor uit, bij voorkeur in het Koninklijk Circus van de stad die haar zo na aan het hart ligt. Dank bij voorbaat,

Stijn Tormans

Setlist: Dancing Barefoot, Redondo Beach, April Fool, Pissing in a River, In my Blakean Years, Beneath the Southern Cross, Ain't It Strange, Because the Night, People Have Power, Banga, Gloria, Rock N Roll Nigger

Het is een van de meest legendarische Belgische optredens ooit: Patti Smith in het Koninklijk Circus in 1976. Haar meesterwerk 'Horses' was net uit en ze wist niet hoe Brussel eruit zag. 'Het enige wat ik van die stad wist, was dat Arthur Rimbaud er ooit 'Season in Hell' gepubliceerd had', zei ze later. 'Weken heb ik me zitten verdiepen in Brussel. De stad was opwindender dan ik in mijn stoutste dromen had kunnen voorstellen. De ontvangst van het Belgische publiek was onvergetelijk. Toen is het eigenlijk allemaal begonnen.'Vandaag heeft het optreden in het Koninklijk Circus een mythische status: het soort optreden waar achteraf tienduizenden mensen bij waren. Ook voor Smith bleef haar Brusselse affaire iets speciaals. Ze schreef er later het gedicht 'Children of Brussels' over en verwees er vaak naar. Zo ook gisteren, tijdens het Brussels Summer Festival, toen ze tien minuten de lof van de stad bezong. 'In My Blakean Years' volgde toepasselijk. Of haar laatste passage een even mythische status als die van 1976 zal krijgen, valt te betwijfelen. Fantastisch optreden en mooie locatie, daar niet van. La Smith was zelfs een stuk beter op dreef dan twee dagen geleden, in Lokeren. 'Beneath the Southern Cross' was weer eens een hoogtepunt, 'Pissing in a River' onvergetelijk. De nieuwe nummers 'April Fool' en 'Banga' waren ontbolsterd tot kleppers. En ze zong 'GLORIA' met dezelfde gedrevenheid alsof het weer 1976 was. Heel even werden zelfs de geesten van Paul Verlaine en Arthur Rimbaud opgewekt. Heel mooi allemaal, maar we hadden het allemaal al eerder en beter gezien. Boertig ook dat de organisatoren al muziek lieten spelen toen Smith op het podium afscheid nam. Dan staat er eens een legende op het podium. En nu we toch aan het mokken zijn: van Berlijn tot Parijs, geeft Smith dezer dagen legendarische poëzie en rockoptredens, die alles hebben wat haar festivaloptredens soms wat missen: onvoorspelbaarheid. Bij dezen een dringend verzoek aan alle Belgische organisatoren: nodig haar daar voor uit, bij voorkeur in het Koninklijk Circus van de stad die haar zo na aan het hart ligt. Dank bij voorbaat, Stijn TormansSetlist: Dancing Barefoot, Redondo Beach, April Fool, Pissing in a River, In my Blakean Years, Beneath the Southern Cross, Ain't It Strange, Because the Night, People Have Power, Banga, Gloria, Rock N Roll Nigger