Getrouwd. Een kind. Tevreden. Fuck. Was Bill Callahan, die al meer dan twintig jaar in panoramische tableaus onder een blauwe maan sardonisch zong over smart, onzekerheid en droefenis, samen met zijn kwelduivels ook zijn muze kwijtgespeeld, vroeg hij zich af in de jaren na zijn vorige, Dream River (2013). Maakt een gelukkiger Bill, de mens, een minder goede Bill, de songschrijver? Nee, maar het scheelde niet veel.
...