Het zijn rare tijden voor jazzmuzikanten. Terwijl sommigen van hen het zwaar hebben om overeind te blijven in wat we voor het gemak de mainstreamjazz zullen noemen, staat een jonge generatie op die met grote achterdocht naar standards kijkt - if at all. Lui voor wie pop en dance geen vuile woorden zijn en die het best lekker vinden om hun muziek door een muur van woofers over een festivalweide te sturen. Niet te veel achteroverleunen met die beat, niet te complex doen met die akkoorden, maar wel met de kop eerst in de improv...