Het is het derde interview van de dag, vertelt zanger Mathieu Terryn, languit over de leuningen van een eenpersoonszetel gedrapeerd. Oliver Symons en Simon Nuytten zitten er even ontspannen bij, en zo praten ze ook over 2, hun nieuwe plaat.
...

Het is het derde interview van de dag, vertelt zanger Mathieu Terryn, languit over de leuningen van een eenpersoonszetel gedrapeerd. Oliver Symons en Simon Nuytten zitten er even ontspannen bij, en zo praten ze ook over 2, hun nieuwe plaat. De opvolger van Echo moest er vooral snel komen, 'om te bevestigen dat we meer zijn dan de hype'. Onder meer de voorbereidingen van de nieuwe plaat van Warhola, Symons' andere project, brachten de band in tijdsnood, zodat producer Luke Smith (Depeche Mode, Crystal Fighters, School Is Cool) met de spreekwoordelijke chronometer in de hand te werk moest gaan. 'Hij is gestructureerd, wij nonchalant en chaotisch. Logisch, wij zijn het lang gewend geweest om op Olli's kamer wat muziek te maken, zonder deadlines en zonder verwachtingen', zegt Terryn. Die verwachtingen zijn er deze keer des te meer. Mathieu Terryn: Echo is in onze ogen altijd ontvangen als de hits plus nog enkele nummers, niet als een volwaardige plaat. Nu hebben we voor de eerste keer een 'albumalbum' gemaakt. De plaat die we wilden maken bovendien, ook al moesten we sneller werken dan comfortabel was. We hopen ook dat ze zo beluisterd en gerecenseerd zal worden, en dat onze fans met open oren luisteren naar de nieuwe koers. Oliver Symons:Er is meer soul en r&b in onze muziek geslopen, nuance ook. Dit hadden we niet verwacht, zeggen de meeste mensen die de plaat al hebben gehoord. De bijdragen van Baloji en Eefje de Visser hadden we alleszins niet zien aankomen. Klopt het dat er ook een samenwerking met de Nederlandse sterrapper Lil Kleine in de lucht heeft gehangen? Terryn: De basis van Niet te dichtbij, de track met Baloji, hebben we samen met zijn producer Jack Shirak gemaakt. Uiteindelijk hebben we toch de boot gekeerd, en daar zijn we heel blij om. Symons: We waren niet zo zeker dat het ging matchen en plots leek het ons een geweldig idee om iets in het Frans te doen. Terryn: Deels omdat we een Belgische band zijn, deels omdat we dankzij Baloji weer een ander facet van onszelf kunnen tonen. Over jezelf tonen gesproken: op de releasedag van 2 zendt VTM Het begin voorbij uit, een heuse documentaire over jullie. Dit komt te vroeg, was de kritiek. Terryn: Dachten wij ook toen ze ons het idee voorlegden. Simon Nuytten:Zie het als een reportage, een blik achter de schermen zo je wilt, maar niet als een documentaire. Een rockumentary, volgens het persbericht. Terryn: Dat is boven onze hoofden beslist, en die première in Kinepolis was ook ons idee niet. Maar de mensen mogen er een mening over hebben. It gets the people talking en dat is belangrijk voor een band als de onze. Zo blijf je in de aandacht. Symons:Plus, het is een goede reden om nog eens te feesten. (lacht)Terryn:Zonder hautain te willen klinken: wat wij op die korte tijd hebben meegemaakt, leek ons interessant om eens aan onze fans te tonen. Maar dit is geen allesomvattende docu. Wat jullie wel laten zien: Mathieu die zwoegt over zijn teksten. 'Zo veel weggegeven, zo veel weggegooid / Ik denk dat ik hier niet overleef' uit Vijf dagen bijvoorbeeld, en zo zijn er nog wel wat fragmenten. Je klinkt als een behoorlijk angstige jongeman. Terryn:Maak je geen zorgen, het is oké. (lacht) Maar ik heb wel mijn twijfels, ja. En wat er allemaal gebeurd is, maakt die er niet minder op. De enige plaats waar ik daarover kan praten, is in mijn teksten, ook al ben ik heel rechtuit bij mijn vrienden. Maar mijn diepere angsten zal ik sneller opschrijven dan dat ik ze na zeven pinten op café uit de doeken doe. Waar praten jullie over als het niet over muziek hoeft te gaan? Nuytten:Onnozeliteiten. Of eten. Terryn: Voetbal, reizen, de vrouwtjes... (lacht)Simons:We hebben het er al lang over dat we eens zouden moeten gaan sporten. Sinds het begin van Bazart, eigenlijk. Nochtans, Simon en ik zijn eens gaan tennissen en dat was best leuk. Nuytten:Dat is twee jaar geleden, minstens. (algemene hilariteit)