Twee jaar geleden bracht de Brits-Pakistaanse Nathasha Khan samen met producer Dan Carey (zie onder meer Emiliana Torrini, Kate Tempest en Bat for Lashes) en de indiepsychband Toy een coversong uit, gestoeld op Midden-Oosterse psychedelica en Noord-Afrikaanse folk. Sinds kort heeft de alliantie tussen Khan, Toy en Carey ook een naam en een gelijknamige debuutplaat, Sexwitch. Op die plaat worden covers van psychedelische folksongs uit Marokko, Iran, Thailand en eentje uit de VS verzameld.

Maar de manier waarop de nieuwbakken band uit andere culturen put, kan volgens de Afghaans-Amerikaanse muzikante Zohra Atash (u zou haar kunnen kennen van bands als Azar Swan of Religious to Damn) niet door de beugel. Zij beschuldigt Sexwitch van cultural appropriation, ofte: het toe-eigenen van kenmerkende elementen uit andere culturen, zonder iets met de betreffende culturen te maken te hebben.

Middeleeuwse heksen

'Sexwitch maakte zes covers die ons naar een Disney-dystopia vol imperialistische heksenverbrandingen voeren, waar gender en cultuur tot een minimum gereduceerd worden om er 'kunst' van te kunnen maken', schrijft Atash op The Talkhouse, een site waarop artiesten van over de hele wereld hun mening over muziek kunnen neerpennen.

'Cultural appropriation is oké, zolang je de oorspronkelijke muziek waardeert en respecteert', vervolgt ze. 'Dit album is echter even respectloos als de manier waarop Natasha Khan optrad, gehuld in Indiaanse veren en met een sjamanistische healing tool in de aanslag'.

Verder meent Atash dat Sexwitch vrouwonvriendelijk is, omdat de naam van de band impliciet verwijst naar de Middeleeuwse bekrompen visie over heksen, die gebaseerd is op angst voor losbandige en 'losgeslagen' vrouwen.

James Franco en Katy Perry

Het is niet de eerste keer dat een artiest zich uitspreekt over culturele appropriatie. Eerder dit jaar stelde Hunger Games-actrice Amandla Stenberg het (wan)gebruik van cornrows (Afro-Amerikaans ingevlochten haar) in populaire cultuur al aan de kaak in een vlog op YouTube. Ze wees onder anderen Kylie Jenner en James Franco met de vinger voor hun kapsel in Spring Breakers, en Katy Perry voor haar snit in de clip bij This is how we do.

(EVH)

Twee jaar geleden bracht de Brits-Pakistaanse Nathasha Khan samen met producer Dan Carey (zie onder meer Emiliana Torrini, Kate Tempest en Bat for Lashes) en de indiepsychband Toy een coversong uit, gestoeld op Midden-Oosterse psychedelica en Noord-Afrikaanse folk. Sinds kort heeft de alliantie tussen Khan, Toy en Carey ook een naam en een gelijknamige debuutplaat, Sexwitch. Op die plaat worden covers van psychedelische folksongs uit Marokko, Iran, Thailand en eentje uit de VS verzameld. 'Sexwitch maakte zes covers die ons naar een Disney-dystopia vol imperialistische heksenverbrandingen voeren, waar gender en cultuur tot een minimum gereduceerd worden om er 'kunst' van te kunnen maken', schrijft Atash op The Talkhouse, een site waarop artiesten van over de hele wereld hun mening over muziek kunnen neerpennen. 'Cultural appropriation is oké, zolang je de oorspronkelijke muziek waardeert en respecteert', vervolgt ze. 'Dit album is echter even respectloos als de manier waarop Natasha Khan optrad, gehuld in Indiaanse veren en met een sjamanistische healing tool in de aanslag'. Verder meent Atash dat Sexwitch vrouwonvriendelijk is, omdat de naam van de band impliciet verwijst naar de Middeleeuwse bekrompen visie over heksen, die gebaseerd is op angst voor losbandige en 'losgeslagen' vrouwen. Het is niet de eerste keer dat een artiest zich uitspreekt over culturele appropriatie. Eerder dit jaar stelde Hunger Games-actrice Amandla Stenberg het (wan)gebruik van cornrows (Afro-Amerikaans ingevlochten haar) in populaire cultuur al aan de kaak in een vlog op YouTube. Ze wees onder anderen Kylie Jenner en James Franco met de vinger voor hun kapsel in Spring Breakers, en Katy Perry voor haar snit in de clip bij This is how we do. (EVH)