Dit artikel verscheen voor het eerst in april 2017 op Knack Focus.be

Tegenwoordig geldt het ze als een boegbeeld van de Gentse muziekscene, maar twintig jaar geleden was Kinky Star niet meer dan een excuus om enkele Belgische plaatjes uit te brengen. Luc Waegeman speelde toen met Danny Mommens en Jan Wygers bij SeXmachines, en was op zoek naar een manier om hun muziek aan de man te brengen. Een welwillend label was niet meteen voorhanden, dus was het een logische keuze om zelf Kinky Star Records op te richten. Vervolgens hadden ze nood aan een plek om op te treden, en kwam Waegeman terecht bij het cafeetje aan de Gentse Vlasmarkt. Volgens huidig coördinator Stijn Vercruysse diende de bar aanvankelijk enkel om de muziek te financieren. 'De inkomsten van het café werden gebruikt voor hun eigen plaat, maar bij uitbreiding ook alle platen die daar op volgden.'

Het bleef niet enkel bij de release van SeXmachines, al snel sloten bevriende bands zich aan bij het label. Onder meer The Whodads en Vive La Fête brachten muziek uit via Kinky Star. Verschillende toonaangevende bands uit de belpop zetten hun eerste stapjes bij het label en op de planken van Kinky Star. 'De eerste platen van 't Hof Van Commerce werden bij ons uitgebracht. Ondertussen is dat een grote groep, maar hun beginperiode speelt zich hier in huis af.' Nog steeds lijkt het een vuistregel voor het Vlaamse muziekcircuit: vrijwel elke relevante muzikant of band stond ooit op het kleine podium aan de Vlasmarkt.

Bruggen slaan

Kinky Star heeft zich dan ook de functie van muzikale barometer toegeëigend, vertelt Vercruysse met enige trots. 'Voor onze programmatie hebben we geen restricties. Van singer-songwriters over reggae tot metal: op ons podium past alles. De enige voorwaarde is dat er ergens een hoek af is, dat een artiest zich weet te onderscheiden van de rest.'

Kinky Star is lang een feestcafé geweest, maar de laatste jaren zetten ze volledig in op het aanbieden van kwalitatieve concerten. Ondertussen passeren er zo'n 300 bands per jaar, wier optredens allemaal gratis zijn. Op die manier slaat het muziekcentrum een brug tussen de artiesten en het publiek. 'Mensen krijgen goede optredens te zien, en voor de muzikanten is er gegarandeerd een publiek.'

Luc Waegeman

Familie van vrijwilligers

De programmatie wordt samengesteld door een gemotiveerd team van vrijwilligers. Misschien nog meer dan de filosofie van laagdrempeligheid, bepalen zij het ware karakter van Kinky Star. Niet enkel de muzikanten krijgen in het centrum een plek, ook voor begeesterde creatievelingen is er plaats.

'Iedereen die met een idee bij ons aanklopt, proberen we de kans te geven om daar iets mee te doen. Omdat we met een beperkt budget moeten rondkomen, rekenen we op de goodwill van onze mensen en van de artiesten. Vergoedingen gebeuren eigenlijk in natura.' Stel u daar geen al te, euh, kinky dingen bij voor. Er worden PA-cursussen aangeboden, jonge fotografen krijgen de kans om hun eerste beelden te schieten en barmedewerkers kunnen hun eerste horeca-ervaring opdoen. Jonge bands krijgen dan weer een berg promomateriaal mee naar huis, waarmee ze duchtig verder aan de weg kunnen timmeren. 'We zijn altijd op zoek naar een symbiose tussen de meerwaarde voor de muzikanten, het publiek en de vrijwilligers.'

Naast de optredens realiseert Kinky Star ook een heleboel andere projecten. Zo is er JonGeduld, waarmee ze een begeleidingstraject voorzien voor jonge bands. Het bleek al een springplank te zijn voor Coely en de elektronische broertjes van Compact Disk Dummies. Met K met de kunst van Kinky biedt de organisatie jonge kunstenaars een kans om hun talent te ontplooien, waarbij de muren van de club als canvas dienen.