Maandag 4/1, 20.40 - Canvas

In het parlement zijn Bert Gabriëls en Henk Rijckaert niet meer welkom, maar gelukkig lopen er in Vlaanderen nog genoeg argeloze mensen rond om nieuwe mediatrends op uit te testen voor een nieuw seizoen van Zonde van de Zendtijd. 'De alomtegenwoordigheid van benefieten, allerhande gratis spullen die je bij een tijdschrift krijgt, de resem kookprogramma's... er is nog inspiratie genoeg', aldus Bert Gabriëls.

Wat was jullie balans van de eerste jaargang?

Henk Rijckaert: Uit de YouTubehits is gebleken dat parodieën, zoals 'Willy Sommers de musical', aansloegen. Zulke sketches zullen er dus zeker wekelijks inzitten.

Bert Gabriëls: Het studiogedeelte is ook wat aangepast. Zo zullen we, nu we geen totale tv-leken meer zijn, toch proberen iets minder gespannen over te komen. Het decor moet ook minder op een huis-kamer lijken, het wordt meer minimalistisch.

Zijn jullie nog onherkenbaar genoeg om nietsvermoedende mensen beet te nemen?

Rijckaert: Bij politici alleszins wel, ook al werd het eerste seizoen vlak na Terzake uitgezonden, en de gewone man op straat beetnemen, lukt ook nog vlot. Alleen bij BV's ging het minder, blijkbaar is ons signalement daar doorgegeven. (Lacht) Maar met de klassieke pruiken en snorren kom je alweer een heel eind.

Gabriëls: Het is veeleer moeilijker geworden om ergens binnen te geraken. In het parlement willen ze ons niet meer, op de VRT-nieuwsdienst waren we het eerste seizoen al niet welkom en nu worden we ook geweerd op recepties en feestjes van de openbare omroep.

Rijckaert: Daarom dat we langs deze weg een warme oproep doen aan vtm om ons eens bij hen uit te nodigen.

Opvallend: jullie lieten bij de voorstelling van de nieuwe reeks het woord satire achterwege. Waarom?

Rijckaert: Het rare was dat we vorig jaar door een aantal criticasters op dat woord werden afgerekend. Men verwacht bij die term blijkbaar uitsluitend politieke satire. Omdat we zelf begonnen te twijfelen, zijn we het gaan opzoeken in Van Dale en daar staat toch echt dat alles het onderwerp van satirekan zijn.

Gabriëls: Maar om misverstanden te vermijden spreken we nu liever van een humoristisch programma. De grap gaat bij ons ook voor op de kritiek. Verder verwacht men blijkbaar van satire dat ze bijtend is. Maar wij nemen de media op de korrel, en dat is op zich al een luchtig onderwerp. Zeg nu zelf, hoe kun je nu bijtend zijn als het over een kookprogramma gaat?

In de eerste weekvan januari latende tv-zenderstraditiegetrouw een trosnieuwe programma'sop de kijker los.Onze gids voor de lange winteravonden.

Hans Van Goethem