Eerste zin Wat Sarah zich een jaar later voornamelijk herinnerde, was dat ze wakker werd van gegiechel.
...

Eerste zin Wat Sarah zich een jaar later voornamelijk herinnerde, was dat ze wakker werd van gegiechel. Het gezin van de zestienjarige Roxy is verre van volmaakt, maar nu haar moeder een nieuwe relatie heeft, lijkt het beter te gaan. Tot op een dag iemand haar moeder, stiefvader, jongere broer en zusje koelbloedig neerschiet. Roxy, een voorbeelddochter met te veel verantwoordelijkheidsbesef, is op dat moment niet aanwezig. Is ze gevlucht of ontvoerd? Feit is dat ze samen met de twee honden is verdwenen. Rechercheur D.D. Warren ontdekt dat er in Roxy's jonge leven al veel is fout gegaan. Door haar moeders alcoholverslaving werden Roxy en haar zusje een tijdlang in een pleeggezin ondergebracht waar het recht van de sterkste gold. Lisa Gardner windt er in dit boek geen doekjes rond: met de pleegzorg is het in Amerika uitermate droevig gesteld. Er zijn te veel kinderen en te weinig pleegouders, die dan vaak nog voor de centen zo veel mogelijk kinderen in één huis onderbrengen. In het machtsmisbruik tussen de toch al beschadigde kinderen ligt de kiem voor het gezinsdrama in Zoek naar mij. En dan is er nog Flora Dane, die we al uit Gardners vorige boeken kennen. Flora vergelijkt haar posttraumatische emoties met ouderwets Europees sanitair: 'Aan de ene kant van de wasbak is de kraan voor koud water. Aan de andere kant is de kraan voor heet water. Je kunt beide opendraaien, maar de stromen kunnen zich niet mengen. Ze blijven twee helften van een geheel.' Flora heeft een internetforum voor jonge vrouwen die slachtoffer van extreem geweld zijn geweest. Zij helpt hen om opnieuw hun innerlijke kracht te vinden. Nog voor de moorden had ze contact met Roxy. D.D. Warren wil niet veel weten van haar bemoeienissen, maar kan ook niet zonder Flora's hulp wanneer Roxy de spil van het onderzoek blijkt te zijn. Lisa Gardner schrijft realistische en rauwe misdaadromans waarin overlevers de rode draad vormen. Ze doet niet aan zwijmelscènes of Hollywood-ontknopingen, maar doorgrondt met weinig woorden de essentie en drijfveren van haar personages. Wel biedt ze altijd een sprankel hoop: mensen die bijna totaal door anderen werden vernietigd, blijken toch in staat verder te ploeteren.