Een precoronaplaat voor postpandemietijden? Ook voor rechtschapen rockers zijn het vreemde jaren. Na de begeesterde maar ook lichtvoetige en bijwijlen funky Trump-afrekening Wide Awake! (2018) borg Parquet Courts hun dansschoenen niet op, maar gingen ze verder op hun nieuwe, levenslustige elan. 'Geen betere manier om je woede te ventileren dan eens goed dansen', aldus frontman Andrew Savage drie jaar geleden. Maar toen ging de wereld op slot. En die zesde p...

Een precoronaplaat voor postpandemietijden? Ook voor rechtschapen rockers zijn het vreemde jaren. Na de begeesterde maar ook lichtvoetige en bijwijlen funky Trump-afrekening Wide Awake! (2018) borg Parquet Courts hun dansschoenen niet op, maar gingen ze verder op hun nieuwe, levenslustige elan. 'Geen betere manier om je woede te ventileren dan eens goed dansen', aldus frontman Andrew Savage drie jaar geleden. Maar toen ging de wereld op slot. En die zesde plaat? Die moest even in de koelkast rusten. Na tien jaar beuken op de gitaarbarricades krijgt electronica steeds meer voet aan grond in de rangen van Parquet Courts. Om dat nieuwe parcours niet meteen slippend in te zetten, schiet Sympathy for Life uit de startblokken met gitaren. Het over tribale drums gejaagde Walking at a Downtown Pace is een ode aan New York, in het gebalde Black Widow Spider probeert iemand verwoed aan zijn eigen schaduw te ontsnappen. Ook Homo Sapien is klassieke, onderkoeld stotterende Parquet Courts. Maar elders neemt snarengeweld opvallend weinig het voortouw. In het met bleeps benevelde Marathon of Anger schemert Slippery People van Talking Heads subtiel door, bijvoorbeeld. Sympathy for Life pakt uit met enkele in het oog springende coproducers: John Parish, de vaste luitenant van PJ Harvey en Aldous Harding, en Rodaidh McDonald, wiens naam voor altijd aan The xx verbonden is, maar die ook al Savages en King Krule bediende. Het verklaart waarom dit zesde album een zigzaggende, zoekende koers vaart. Zo waggelt Plant Life met melodica en een licht euforisch refrein cirkeltjes rond The Stone Roses en consorten uit Manchester en neemt de dreunende new wave van Application Apparatus vervolgens een bocht richting industriële wateren. Verderop vormt de titeltrack samen met Zoom Out en Trullo een compact postpunktrio dat met marimba en andere percussie het feestje richting uitgang escorteert. Het nachtleven zoals het is, editie Parquet Courts. De in Brooklyn aangespoelde Texanen verzekerden zich al lang van een zitje in het pantheon van het gitaargeweld. Ook na tien jaar weten ze het voor zichzelf spannend en fris te houden. Meer kun je van rechtschapen rockers tegenwoordig niet verlangen.