Ze was een kwart van de fameuze familiegroep The Staple Singers, en met het loflied Respect Yourself een van de meest wervende stemmen van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. De geschiedenisboeken met paragrafen over Mavis Staples (die als het God belieft volgende week de 74 haalt) zijn allang gedrukt.
...

Ze was een kwart van de fameuze familiegroep The Staple Singers, en met het loflied Respect Yourself een van de meest wervende stemmen van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. De geschiedenisboeken met paragrafen over Mavis Staples (die als het God belieft volgende week de 74 haalt) zijn allang gedrukt. In de winter van haar bestaan laat men deze grote gospel- en souldame maar beter doen waar ze zin in heeft en goed in is: zingen. One True Vine morrelt niet aan de formule waarmee You Are Not Alone (2010) een Grammy binnenrijfde. Opnieuw ingeblikt in de Wilcoloft in Chicago met Jeff Tweedy als producer; opnieuw een uitgekiende mix van oud en nieuw werk; opnieuw een spiritueel auditief tableau over zondeval en verlossing. Drie keer niks tegen in te brengen. Op één belangrijk punt verschilt One True Vine wel van de voorganger: het klankbeeld is nederiger, in hoofdzaak gedragen door Tweedy's akoestische gitaar, de drums van zijn zeventienjarige zoon Spencer, en een gospelkoor. Die aanpak werpt vaak vruchten af. In Funkadelics Can You Get to That bijvoorbeeld, hier in een losse folkfunkversie, of in I Like the Things about Me, een door vader Staples zaliger geschreven variatie op Respect Yourself. En in Holy Ghost legt Mavis Staples de blanke gospelziel van slowcoretrio Low bloot, die in indierockmiddens nog altijd te makkelijk over het hoofd wordt gezien. Een mooie, mijmerende, rondborstige interpretatie. Maar te deugt nooit. Het in zichzelf gekeerde Jesus Wept, waarin songschrijver Tweedy het allesoverschaduwende verlies van een dierbare beschrijft (de Heer zelf?), weet geen vuist te maken. Ook daar waar de plaat in stralende vreugde had kunnen uitbarsten, blijft de toon te bedaard. Neem Woke Up This Morning (with My Mind on Jesus). Mogelijk is dat iets wat u zelden overkomt, maar waarvan u toch eens het fijne wilde weten. Staples en Tweedy delen het u niet mee. En in Nick Lowes Far Celestial Shores vormt een iets opgedreven tempo de enige toegeving aan de uitbundigheid. Maar kom: de plaat neemt tenminste afscheid met de titelsong, nog een Tweedy-original, en daarin gaat Staples' zinderende keelgeluid wel een warm huwelijk aan met de volgehouden soberheid. One True Vine, waarop Tweedy Staples consequent laag en bedachtzaam laat zingen, dient in de eerste plaats God. Maar toch ook de producer. MAVIS STAPLES *** One True Vinegospel / soul Anti- DOWNLOAD Holy Ghost Can You Get to That One True VineKURT BLONDEEL