Het heeft even geduurd vooraleer Vermist in deze rubriek aan bod kwam. Dat is niet omdat ik de nieuwe Vlaamse politieserie de afgelopen maanden op alle mogelijke manieren heb proberen te ontlopen, integendeel. Alleen bleef ik na elke aflevering die ik zag telkens weer met zulke gemengde gevoelens achter dat ik een bespreking maar voor me uit bleef schuiven. De eerste vijf minuten van Vermist zijn immers meestal heel knap; met wat fluks camerawerk en een snelle montage gooien de makers de 'misdaad van de w...