(Dutch Film Works)
...

(Dutch Film Works) De Australische dramaserie Underbelly was enkele jaren geleden een fijne ontdekking. De 13-delige misdaadreeks over een waargebeurde oorlog tussen twee maffiabendes in de straten van Melbourne was brutaal, gewelddadig en erg meeslepend, en wierp zo een heel ander licht op het land dat we hier vooral kennen van Neighbours of The Flying Doctors. Underbelly was een kijkcijfersucces toen de reeks in 2008 down under op televisie kwam en werd zo het begin van een heuse misdaadfranchise, waarin telkens andere beruchte periodes uit de Australische geschiedenis werden gereconstrueerd. Deze Razor is al het vierde deel in de Underbelly-serie, maar pas het eerste sinds het origineel dat ook tot bij ons raakt, iets wat wellicht te maken heeft met de periode waarin het verhaal zich deze keer afspeelt. Delen twee (A Tale of Two Cities) en drie (The Golden Mile) gingen over het Australië van de jaren zeventig en tachtig, maar Razor maakte een hele sprong verder terug in de tijd, naar Sydney tijdens de roaring twenties. En dat tijdvak ligt sinds het wereldwijde succes van Boardwalk Empire natuurlijk goed in de markt. Net zoals in die HBO-reeks slagen de makers erin om de sfeer van de jaren twintig goed te vatten, en dat ongetwijfeld met een pak minder budget dan hun Amerikaanse tegenhangers. De grootste troef van Underbelly - Razor is echter dat dit een misdaadserie is waarin voor één keer de vrouwen de hoofdrol spelen. Tilly Devine en Kate Leigh meer bepaald, een bordeelhoudster en een drugsbazin die eind jaren twintig onder elkaar uitvochten wie er de macht over de straten van Sydney uitoefende. De serie begint in 1927, het jaar waarin de Australische regering de wet op de wapendracht verstrengde en strenge straffen uitschreef voor al wie betrapt werd met een geweer. De harde aanpak had als voornaamste effect dat de criminelen hun toevlucht zochten tot andere wapens om hun vetes uit te vechten, en een van de populairste alternatieven waren scheermesjes. 'Hang on to your hats, it's not going to be pretty', zoals de voice-over bij de start van de 13 afleveringen waarschuwt. Wat volgt, is inderdaad niet bepaald voor gevoelige zielen, een mix van geweld en seks, overgoten met wat uitspattingen vol alcohol en drugs. Gelukkig zit er ook een sterk verhaal onder alle vuiligheid, over de clash tussen Devine en Leigh, maar ook over de reactie van het jonge Australische politiekorps op de maffiaoorlog in de straten. Het niveau van Boardwalk Empire haalt Razor niet, maar de reeks doet op zijn minst hopen dat ook de ontbrekende delen van Underbelly de oversteek kunnen maken. Geen extra's. STEFAAN WERBROUCK